Bolesław Dypoldowic

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bolesław Dypoldowic
ilustracja
Klęska Legnicka - Odrodzenie autorstwa Jana Matejki z cyklu Dzieje cywilizacji w Polsce. Zwłoki Bolesława Dypoldowica na pierwszym z lewej katafalku[1]
wizerunek herbu
Książę
Dane biograficzne
Dynastia Przemyślidzi
Data i miejsce urodzenia 1182/1183
Margrabstwo Moraw
Data i miejsce śmierci 9 kwietnia 1241
Legnica
Przyczyna śmierci poległ w bitwie pod Legnicą
Ojciec Dypold II
Matka Adelajda Zbysława
Rodzeństwo Dypold III Borzywoj
Sobiesław
Otto

Bolesław Dypoldowic zwany Szczepiołka lub Szepiołka[2] (ur. 1182/1183 w Margrabstwie Moraw, zm. 9 kwietnia 1241 w bitwie pod Legnicą) – książę z dynastii Przemyślidów, syn Dypolda II i Adelajdy Zbysławy, brat Dypolda III Borzywoja, Sobiesława i Ottona.

Około 1202 został wraz z braćmi wypędzony z Królestwa Czech przez króla Przemysła Ottokara I. Powrócił w 1204. Po raz drugi został wygnany w 1233 lub 1234 przez króla Wacława I. Udał się wówczas na dwór księcia Henryka I Brodatego. Dowodząc jednym z hufców poległ w bitwie pod Legnicą jako bezdzietny kawaler.

Okoliczności śmierci Bolesława Dypoldowica pod Legnicą[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze wszczęło walkę wojsko złożone z krzyżowców, ochotników i kopaczy złota (...) Obie strony zwarły się w ostrym natarciu. Krzyżowcy i obcy rycerze rozbili kopiami pierwsze szeregi Tatarów i posuwali się naprzód. Ale kiedy zaczęto walczyć wręcz na miecze, łucznicy tatarscy tak otoczyli ze wszech stron oddział krzyżowców i cudzoziemskich rycerzy, że inne oddziały polskie nie mogły mu przyjść z pomocą bez narażenia się na niebezpieczeństwo [oddział] zachwiał się wreszcie i legł pod gradem strzał, podobnie jak delikatne kłosy zbite gradem (bo wielu w nim było nieosłoniętych i nieopancerzonych). A kiedy padli tam syn Dypolda (...), i inni rycerze z pierwszych szeregów, pozostali, których również przerzedziły strzały tatarskie, cofnęli się do oddziałów polskich[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. "Klęska Lignicka-Odrodzenie" R.P.1241. (pol.). W: Jana Matejki „Dzieje Cywilizacji w Polsce” [on-line]. [dostęp 2018-06-13].
  2. Przemyślidzi (pol.). W: Poczet.com [on-line]. [dostęp 2018-06-13].
  3. Jerzy Maroń: Koczownicy i rycerze. Najazd Mongołów na Polskę w 1241 roku na tle sztuki wojennej Europy XII i XIII w. Wodzisław Śląski: Wydawnictwo Templum, 2011, s. 116–117. ISBN 978-83-932793-2-6.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]