Bolesław Fleszar

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bolesław Fleszar
Data i miejsce urodzenia 17 grudnia 1933
Wólka Pełkińska
Senator I kadencji
Okres od 18 czerwca 1989
do 25 listopada 1991
Przynależność polityczna Obywatelski Klub Parlamentarny
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski

Bolesław Fleszar (ur. 17 grudnia 1933 w Wólce Pełkińskiej) – polski chemik, profesor nauk chemicznych, specjalista w zakresie technologii chemicznej, senator I kadencji.

Życiorys[edytuj]

W 1958 ukończył studia na Wydziale Matematyczno-Fizyczno-Chemicznym Uniwersytetu Łódzkiego. W 1966 uzyskał stopień doktora, a w 1972 habilitował się. Tytuł profesorski w zakresie nauk chemicznych otrzymał w 1996. Początkowo pracował jako nauczyciel w technikum chemicznym. Zawodowo przez wiele lat związany był z Politechniką Rzeszowską, kierował Katedrą Chemii Ogólnej i Elektrochemii, a w latach 1981–1982 zajmował stanowisko rektora tej uczelni (odwołany za działalność opozycyjną). Został członkiem Polskiego Towarzystwa Chemicznego.

Od 1980 działał w NSZZ "Solidarność". W 1981 został wiceprzewodniczącym Stowarzyszenia Pamięci gen. Władysława Sikorskiego w Rzeszowie. Od 1988 do 1990 zasiadał w Diecezjalnej Radzie Kultury. Od 1989 do 1991 z ramienia Komitetu Obywatelskiego zasiadał w Senacie I kadencji, reprezentując województwo rzeszowskie[1]. W wyborach parlamentarnych w 1993 bez powodzenia kandydował z ramienia BBWR.

Od 2001 był przez kilka lat związany z Ligą Polskich Rodzin. Przystąpił do związanego z Radiem Maryja stowarzyszenia "Nasza przyszłość – Polska"[2].

Odznaczenia[edytuj]

W 1995, za wybitne zasługi dla nauki polskiej i osiągnięcia w pracy dydaktycznej, został odznaczony przez prezydenta Lecha Wałęsę Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski[3].

Przypisy

Bibliografia[edytuj]