Bolesław Geraga

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bolesław Geraga
Data i miejsce urodzenia 11 stycznia 1912
Konstancja
Data i miejsce śmierci 1986
Łódź
Przewodniczący prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Rzeszowie
Okres od 26 maja 1950
do 26 kwietnia 1952
Przynależność polityczna Polska Zjednoczona Partia Robotnicza
Poprzednik Jan Mirek
Następca Wacław Rózga
Przewodniczący Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Gdańsku
Okres od kwietnia 1952
do lutego 1954
Przynależność polityczna Polska Zjednoczona Partia Robotnicza
Przewodniczący Rady Narodowej miasta Łodzi
Okres od 25 lutego 1954
do 22 marca 1956
Przynależność polityczna Polska Zjednoczona Partia Robotnicza
Poprzednik Ryszard Olasek
Następca Edward Kaźmierczak
Odznaczenia
Srebrny Krzyż Zasługi

Bolesław Geraga (ur. 11 stycznia 1912 w Konstancji, zm. 1986 w Łodzi) – polski działacz polityczny i samorządowy, przewodniczący Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Rzeszowie (1950-1952), przewodniczący Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Gdańsku (1952-1954), przewodniczący Rady Narodowej Miasta Łodzi (1954-1956).

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Bolesław Geraga, syn Stanisława i Cecylii, urodził się 11 stycznia 1912 roku w Konstancji. Od 1928 roku był członkiem Komunistycznego Związku Młodzieży Polskiej i Komunistycznej Partii Polski w Ozorkowie oraz Międzynarodowej Organizacji Pomocy Rewolucjonistom. Od 1942 roku był członkiem Polskiej Partii Robotniczej, a także był członkiem Gwardii Ludowej i Armii Ludowej. Podczas wojny był łącznikiem pomiędzy Komitetem Okręgowym w Łodzi i Poznaniu.

Od 1945 do sierpnia 1948 roku był członkiem Wojewódzkiej Rady Narodowej w Łodzi. 26 maja 1950 roku został wybrany na przewodniczącego Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Rzeszowie (z uprawnieniami wojewody[a])[1], które to stanowisko zajmował do 26 kwietnia 1952 roku.

Następnie od kwietnia 1952 roku do lutego 1954 roku był przewodniczącym Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Gdańsku, a od 25 lutego 1954 do 22 marca 1956 roku był przewodniczącym Powiatowej Rady Narodowej w Łodzi. Następnie od 28 marca 1956 roku do kwietnia 1957 roku był zastępcą przewodniczącego Wojewódzkiej Rady Narodowej w Katowicach.

Od kwietnia 1957 roku do stycznia 1958 roku był „dyspozycji Prezesa Rady Ministrów”. Następnie od stycznia 1958 roku do grudnia 1960 roku był wiceprezesem Urzędu Rezerw Państwowych, a od grudnia 1960 roku do października 1961 roku był ponownie w „dyspozycji Prezesa Rady Ministrów”. Od października 1961 roku do października 1963 roku był słuchaczem Wyższej Szkoły Nauk Społecznych przy KC PZPR w Warszawie, a następnie od października 1963 roku do października 1964 roku był „w dyspozycji KC PZPR”. W latach 1964–1967 był dyrektorem generalnym Centralnego Urzędu Gospodarki Wodnej. Od grudnia 1957 roku do lipca 1968 był „w dyspozycji Urzędu Rady Ministrów”. W 1968 roku przeszedł na rentę specjalną z tytułu zasług własnych przyznaną przez Prezesa Rady Ministrów. Zmarł w 1986 roku w Łodzi. Pochowany na Cmentarzu Doły w Łodzi.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Na mocy Ustawy z dnia 20 marca 1950 roku o terenowych organach jednolitej władzy państwowej, aż do 1973 roku funkcja wojewody była zniesiona, a jego obowiązki przejęli przewodniczący Prezydiów WRN

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]