Bolesław Jałowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Bolesław Roman Jałowy (ur. 11 września 1906 w Przemyślu, zamordowany 1 października 1943 we Lwowie) – polski histolog, dermatolog.

Urodził się w Przemyślu jako syn Piotra i Franciszki z domu Wolik, w rodzinie rzemieślniczej. Absolwent IX Gimnazjum im. Jana Kochanowskiego we Lwowie (1925). Od 1925 do 1931 studiował medycynę na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie. Następnie demonstrator i asystent prof. Władysława Szymonowicza. W 1931 obronił doktorat. W 1935 – jako stypendysta Fundacji Kultury Narodowej studiował w Utrechcie i Amsterdamie. W 1936 habilitował się na UJK. W październiku 1936 otrzymał prawo veniam legendi z zakresu histologii na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie[1]. W 1937 został kierownikiem Zakładu Histologii i Embriologii UJK. Od 1939 był profesorem nadzwyczajnym UJK.

W czasie okupacji sowieckiej Lwowa (1939-1941) był dziekanem Wydziału Lekarskiego w Lwowskim Państwowym Instytucie Medycznym, wydzielonym z Uniwersytetu jako odrębna uczelnia. Podczas okupacji niemieckiej pracował w medycznych kursach zawodowych, był też karmicielem wszy w Instytucie Badań nad Tyfusem Plamistym i Wirusami profesora Rudolfa Weigla. 11 października 1942 aresztowany przez Gestapo jako zakładnik, przez trzy tygodnie więziony przy w areszcie przy ul. Łąckiego.

1 października 1943 został zastrzelony na ulicy przez działacza ukraińskiego podziemia w odwecie za zastrzelenie przez Kedyw ukraińskiego profesora Andrija Łastoweckiego.

Pochowany na Cmentarzu Łyczakowskim.

Należał do Polskiej Korporacji Akademickiej „Aquitania”, której był prezesem w roku akademickim 1929/30.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Nowi profesorowie na Uniwersytecie lwowskim. „Gazeta Lwowska”, s. 2, Nr 245 z 24 października 1936. 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Stanisław Feliksiak: Słownik biologów polskich. Warszawa: Państwowe Wyd. Naukowe, 1987, s. 222-223. ISBN 83-01-00656-0.
  • Jan Draus: Uniwersytet Jana Kazimierza we Lwowie 1918-1946. Portret kresowej uczelni. Kraków 2007