Bolesław Michał Kasprowicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy nazwiska. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.
Bolesław Michał Kasprowicz
Ilustracja
Bolesław Kasprowicz
Data i miejsce urodzenia 29 wrzesień 1859
Czempiń
Data i miejsce śmierci 15 październik 1943
Warszawa
Zawód przedsiębiorca
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Medal Niepodległości Order Lwa Białego III Klasy (Czechosłowacja)

Bolesław Michał Kasprowicz (ur. 29 września 1859 w Czempiniu, zm. 15 października 1943 w Warszawie) – polski przemysłowiec, kupiec, działacz narodowy, fundator, pierwszy polski prezes Izby Przemysłowo-Handlowej w Bydgoszczy, organizator Giełdy Drzewnej w Bydgoszczy. W 1935 otrzymał tytuł „Honorowy Obywatel Miasta Gniezna[1].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Był synem Dionizego Kasprowicza i Salomei Kuczyńskiej. Skończył szkołę handlową w Poznaniu. W 1888 roku założył fabrykę wódek, która była jednym z pierwszych polskich zakładów tego typu na ziemiach pruskich. Wytwórnia znana była z wyrabiania trunków o polsko brzmiących nazwach i produkcji wielu ich gatunków (wódki, likiery, koniaki). Bolesław Kasprowicz eksportował swoje wyroby do Niemiec, Szwajcarii, Szwecji, Turcji, Francji oraz Stanów Zjednoczonych. Logiem firmy był karp oraz litery „B.K.”.

Znak graficzny Fabryki wódek zdrowotnych i deserowych B KASPROWICZ

Bolesław Kasprowicz zasłużył się dla rozwoju polskiego życia społecznego i gospodarczego na Pomorzu. Był znanym filantropem. Zasiadał w magistracie Gniezna a w 1919 roku objął funkcję polskiego prezydenta miasta. Ufundował Gimnazjum Żeńskie im. błogosławionej Jolenty. Wsparł przygotowania do wybuchu Powstania Wielkopolskiego, w którym udział wziął jego syn Bolesław Piotr Kasprowicz. Współorganizował Targi Poznańskie. W latach 1918 – 1920 został pierwszym polskim prezesem Izby Przemysłowo-Handlowej w Bydgoszczy.

Niemieckojęzyczna reklama sklepów firmowych Bolesława Kasprowicza w Gnieźnie i w Berlinie, ok. 1913 r.

Otrzymał Order Polonia Restituta IV klasy, Złoty Krzyż Zasługi[2] oraz Medal Niepodległości, a władze czeskie nadały mu Order Lwa Białego III klasy.

W czasie II wojny światowej został wysiedlony do Generalnego Gubernatorstwa. Najpierw przebywał wraz z rodziną w Krośnie, a potem w Warszawie, gdzie w 1943 roku zmarł.

Pochowany jest w Gnieźnie na cmentarzu świętego Piotra i Pawła.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Kasprowicz Bolesław. Urząd Miejski w Gnieźnie.[dostęp 2014-03-11]
  2. Stanisław Łoza (red.): Czy wiesz kto to jest?. Wyd. II popr. Warszawa: Główna Księgarnia Wojskowa, 1938, s. 327.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Antoni Gąsiorowski, Jerzy Topolski [red.]: Wielkopolski Słownik Biograficzny. Warszawa-Poznań: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1981, s. 321. ISBN 83-01-02722-3.
  • Encyklopedia Gniezna i Ziemi Gnieźnieńskiej – praca zbiorowa wyd. Towarzystwo Miłośników Gniezna 2011

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]