Bolesław Rusiecki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bolesław Rusiecki
Ilustracja
Bolesław Rusiecki, po 1898
Data i miejsce urodzenia 23 listopada 1824
Rzym
Data i miejsce śmierci 31 stycznia 1913
Wilno
Narodowość polska
Alma Mater Akademia Sztuk Pięknych w Petersburgu
Dziedzina sztuki malarstwo
Autoportret 1852

Bolesław Michał Rusiecki (ur. 23 listopada 1824 w Rzymie, zm. 31 stycznia 1913 w Wilnie) – polski malarz, rysownik, kolekcjoner.

Życie[edytuj | edytuj kod]

Był synem malarza Kanutego Rusieckiego[1] i Antoniny z Czerwińskich. Kształcił się w Instytucie Szlacheckim w Wilnie, na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu w Sankt Petersburgu, następnie w latach 1843–1850 w tamtejszej Akademii Sztuk Pięknych. Dokształcał się w Rzymie, a po powrocie do Polski zamieszkał w Wilnie przy ul. Świętojańskiej. W 1897 utworzył fundusz stypendialny Akademii Umiejętności w Krakowie dla kształcących się naukowo lub artystycznie za granicą. Jego małżeństwo ze Stefanią z Karpowiczów było bezpotomne. Swoje kolekcje przekazał Towarzystwu Przyjaciół Nauk w Wilnie. Pochowany na cmentarzu Bernardyńskim na Zarzeczu w Wilnie.

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

Malował portrety, obrazy religijne i alegoryczne, np. Połączenie Willi z Niemnem, Cmentarz Bernardyński w Wilnie, Zagroda chłopska w Poniewiszkach w powiecie dziśnieńskim, Dworek w Tamaryszkach. Obrazy jego pędzla znajdują się w muzeach Wilna, Warszawy i Krakowa.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Jerzy. Malinowski, Malarstwo polskie XIX wieku, Warszawa: Wydawn. DiG, 2003, ISBN 83-7181-290-6, OCLC 54704215.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Encyklopedia Ziemi Wileńskiej. Wileński słownik biograficzny pod red. H. Dubowika, L. J. Malinowskiego, Bydgoszcz 2002, s. 342