Borów Polski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Borów Polski
Zamek w Borowie Polskim
Zamek w Borowie Polskim
Państwo  Polska
Województwo lubuskie
Powiat nowosolski
Gmina Nowe Miasteczko
Liczba ludności (2006) 100
Strefa numeracyjna (+48) 68
Kod pocztowy 67-124
Tablice rejestracyjne FNW
SIMC 0912362
Położenie na mapie gminy Nowe Miasteczko
Mapa lokalizacyjna gminy Nowe Miasteczko
Borów Polski
Borów Polski
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Borów Polski
Borów Polski
Położenie na mapie województwa lubuskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubuskiego
Borów Polski
Borów Polski
Położenie na mapie powiatu nowosolskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu nowosolskiego
Borów Polski
Borów Polski
Ziemia51°41′58″N 15°40′15″E/51,699444 15,670833

Borów Polskiwieś w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie nowosolskim, w gminie Nowe Miasteczko.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zielonogórskiego.

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

Borov poloicali 1220, Windisch Bohrau 1791-1938, Windischborau 1938-1945, Borów Mały 1945-1948, Borów Polski od 1948.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze informacje o wsi pochodzi z 1220 roku, kiedy to w dokumencie biskupa wrocławskiego Wawrzyńca napisane zostało, że dziesięcina należna biskupowi oddana została na parafię w Solnikach. Wieś przez wiele wieków związana była z rycerskim rodem Rechenbergów. Kożuchów wraz z okolicznymi wsiami otrzymali oni w 1516 roku od króla Czech. W roku 1649 wioskę przejął zakon jezuitów, który osiedlił się w otyńskim zamku zamieniając go w klasztor.

Właściciele wsi

  • koniec XIII wieku- ród de Pensa
  • 1391-1649 ród von Rechenbergów
  • 1649-1787 zakon jezuitów
  • 1787- książę Biron Piotr
  • 1868 von Laucken-Wackenitz

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są[1]:

  • kościół filialny pod wezwaniem św. Klemensa, późnogotycki z XV wieku, XVI-XVII wieku
  • kaplica pod wezwaniem św. Anny, z około 1600 roku
  • Ruiny zamku gotyckiego z XIV wieku rozbudowanego w XVI wieku. Gotycki zamek powstał w końcu XIV w. na planie prostokąta o wymiarach 22,5 na 23,5 m. Budowę siedziby przypisuje się Heinrichowi II von Rechenberg, wymienionemu w dokumencie z 1391 roku. W 1459 roku zamek zostaje zniszczony przez mieszczan wrocławskich[2]. W latach 1548-1550 rozbudowano zamek o skrzydło renesansowe od strony wschodniej na polecenie Georga von Rechenberga. Tablica erekcyjna odnaleziona na terenie zamku, wskazuje, że modernizację przeprowadzono w dwóch etapach: w pierwszym – przebudowano zapewne dom gotycki i mury kurtynowe. W drugim – zni­welowano fosę przy wschodniej ścianie gotyckiej budowli, dostawiając do niej nowe skrzy­dło. Nowa renesansowy budynek był czterokondygnacyjny. Do południowo-wschodniego na­rożnika została dostawiona także czterokondygnacyjna, cylindryczna wieża. Hans von Rechenberg, wnuk Georga, przenosi się na stałe do Otynia, a tym samym Borów przestaje pełnić rolę rodowej siedziby. Po śmierci ostatniego z von Rechenbergów linii borowsko-otyńskiej w roku 1610, Johanna Georga, przez 30 lat trwał konflikt o dziedzictwo borowsko-otyńskich dóbr pomiędzy Melchiorem von Rechenbergiem ze Sławy a Heleną von Sprintzenstein. Dobra w końcu posiadł mąż Heleny- Johann von Sprintzenstein, który zapisuje je w testamencie jezuitom. Po przejęciu majątku w 1649 roku przez jezuitów niezamieszkany zamek zaczął popadać w ruinę. Około 1800 roku runęła renesansowa wieża. W 2. poł. XIX wieku zachowana cześć renesan­sowa została zaadaptowana na spichlerz, w związku z czym budowla została nakryta dachem i otrzy­mała nowe stropy. Funkcje spichlerza zamek pełnił do 1968 roku kiedy to zawalił się dach i stropy. Od tego momentu zamek należący do Gminy Nowe Miasteczko ulega dalszej dewastacji. W latach 2001-2002 na terenie założenia przeprowadzono prace archeologiczne, w trakcie których cały teren uporządkowano. Obecnie obiekt jest ponownie zaniedbany[3].

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Rejestr zabytków nieruchomych woj. lubuskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. s. 49. [dostęp 2.2.13].
  2. Borów Polski, Polskie Zabytki [dostęp 2018-05-09].
  3. Lubuski Wojewódzki Konserwator Zabytków - Borów Polski - Zamek, www.lwkz.pl [dostęp 2018-05-09] (ang.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Andrzejewski, T., Motyl, K., Siedziby rycerskie w księstwie głogowskim. Zamki i dwory Rechenbergów i Schönaichów, Nowa Sól 2002
  • Garbacz, K., Szlakiem zabytkowych miast. Przewodnik po południowej części województwa lubuskiego., Zielona Góra 2005, str 186-187
  • Kowalski, Stanisław, Zabytki województwa zielonogórskiego, Zielona Góra 1987
  • Lutsch, H., Verzeichnis der Kunstdenkmäler der Provinz Schlesien [Bd. 3]: Die Kunstdenkmäler des. Reg.-Bezirks Liegnitz Breslau: Wilh. Gottl. Korn. 1891, str 70-71
  • Zespół pod redakcją Iwony Perut-Gierasimczuk, Czas architekturą zapisany, Zielona Góra 1998