Boris Bieszczew

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Boris Pawłowicz Bieszczew (ros. Борис Павлович Бещев, ur. 28 lipca 1903 w wsi Wielikoje k. Rostowa w guberni jarosławskiej, zm. 27 maja 1981 w Moskwie) - radziecki polityk, minister komunikacji drogowej ZSRR (1948-1977), Bohater Pracy Socjalistycznej (1959).

Skończył szkołę w rodzinnej wsi, 1919 przeniósł się na Powołże, gdzie był uczniem telegrafisty i telegrafistą kolejowym na KOlei Samarsko-Złatoustskiej (obecnie miasto Oktiabrsk). 1921-1923 instruktor powiatowego komitetu Komsomołu w Syzraniu, później ponownie telegrafista kolejowy, od 1927 członek WKP(b), od 1930 w Leningradzie, gdzie ukończył Instytut Inżynierów Transportu Kolejowego. 1935-1936 był inżynierem i pomocnikiem szefa stacji, a 1936-1937 rewizorem-dyspozytorem i zastępcą szefa wydziału Centralnego Zarządu Ruchu Ludowego Komisariatu Komunikacji Drogowej. Od listopada 1937 do 1940 szef Kolei Ordżonikidzewskiej, 1940-1941 szef Kolei Oktiabrskiej, od 30 czerwca 1941 do 1942 pełnomocnik Ludowego Komisariatu Komunikacji Drogowej na Froncie Leningradzkim, 1942 pełnomocnik tego komisariatu kolejno na Kolei Północnej, Oktiabrskiej, Jarosławskiej i Kalinińskiej, 1942-1944 szef Kolei im. Waleriana Kujbyszewa, 1944-1946 szef Zarządu Ruchu Ludowego Komisariatu Połączeń Drogowych ZSRR. Od grudnia 1944 zastępca, od marca 1946 I zastępca ludowego komisarza/ministra, a od 5 czerwca 1948 do 14 stycznia 1977 minister komunikacji drogowej ZSRR, następnie na emeryturze. Od 14 października 1952 do 23 lutego 1981 członek KC KPZR. Deputowany do Rady Najwyższej ZSRR od 4 do 9 kadencji. Pochowany na Cmentarzu Nowodziewiczym.

Odznaczenia[edytuj]

Bibliografia[edytuj]