Boris Snietkow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Boris Wasiljewicz Snietkow (ros. Бори́с Васи́льевич Сне́тков, ur. 27 lutego 1925 w Saratowie, zm. 18 września 2006 w Moskwie) – radziecki dowódca wojskowy, generał armii.

Od 1942 służył w Armii Czerwonej, w pułku artyleryjskim Nadwołżańskiego Okręgu Wojskowego, 1943 skończył szkołę artyleryjską w Kijowie. Od XI 1943 na froncie II wojny światowej, dowódca plutonu dział samobieżnych w 9 i 395 gwardyjskich pułkach, od końca wojny dowódca batalionu. Podczas walk zniszczył kilka niemieckich czołgów typu Tiger. Latem 1945 wysłany na Daleki Wschód, brał udział w wojnie ZSRR z Japonią w składzie wojsk 1 Frontu Dalekowschodniego jako pomocnik szefa sztabu pułku czołgów. Po wojnie zajmował stanowiska sztabowe w Nadbałtyckim Okręgu Wojskowym i Kijowskim Okręgu Wojskowym. W latach 1946-1950 pomocnik szefa sztabu pułku ds. operacyjnych. W 1953 ukończył studia w Wojskowej Akademii Wojsk Pancernych im. Stalina, następnie w latach 1953-1959 szef sztabu pułku, kolejno w 1959-1965 szef wydziału operacyjnego sztabu dywizji i dowódca pułku czołgów. W latach 1965-1966 szef sztabu dywizji, w 1968 ukończył Wojskową Akademię Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych ZSRR im. K. Woroszyłowa, 1968-1971 dowódca dywizji pancernej Kijowskiego Okręgu Wojskowego, V 1971 - VIII 1973 szef sztabu - I zastępca dowódcy 3 Armii w Grupie Wojsk Radzieckich w Niemczech. Od sierpnia 1973 do lipca 1975 dowódca 1 Gwardyjskiej Armii Pancernej w Grupie Wojsk Radzieckich w Niemczech (Drezno). Następnie od lipca 1975 do stycznia 1979 I zastępca głównodowodzącego Grupą Wojsk Radzieckich w Niemczech, I 1979 - X 1981 dowódca Syberyjskiego Okręgu Wojskowego, XI 1981 - XI 1986 dowódca wojsk Leningradzkiego Okręgu Wojskowego, XI 1989 - VI 1989 głównodowodzący Grupy Wojsk Radzieckich w Niemczech. Od XII 1989 wojskowy inspektor-doradca Grupy Generalnych Inspektorów Ministerstwa Obrony ZSRR. Od V 1992 na emeryturze. Generał major od 29 IV 1970, generał porucznik od 8 V 1974, generał pułkownik od 1979, generał armii od 7 V 1986. Deputowany do Rady Najwyższej ZSRR 10 i 11 kadencji (1979-1989), ludowy deputowany ZSRR (1989-1991), 1945-1991 członek WKP(b)/KPZR, 1986-1990 kandydat na członka KC KPZR.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]