Borki (powiat bydgoski)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł 53°13′40″N 18°17′3″E
- błąd 38 m
WD 53°17'N, 18°19'E
- błąd 20558 m
Odległość 652 m
Borki
wieś
Państwo  Polska
Województwo  kujawsko-pomorskie
Powiat bydgoski
Gmina Dąbrowa Chełmińska
Wysokość 32 m n.p.m.
Liczba ludności (2011) 40[1]
Strefa numeracyjna 52
Tablice rejestracyjne CBY
SIMC 0084103
Położenie na mapie gminy Dąbrowa Chełmińska
Mapa konturowa gminy Dąbrowa Chełmińska, u góry nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Borki”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko centrum u góry znajduje się punkt z opisem „Borki”
Położenie na mapie województwa kujawsko-pomorskiego
Mapa konturowa województwa kujawsko-pomorskiego, blisko centrum u góry znajduje się punkt z opisem „Borki”
Położenie na mapie powiatu bydgoskiego
Mapa konturowa powiatu bydgoskiego, po prawej znajduje się punkt z opisem „Borki”
Ziemia53°13′40″N 18°17′03″E/53,227778 18,284167

Borkiwieś w Polsce, położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie bydgoskim, w gminie Dąbrowa Chełmińska.

Podział administracyjny[edytuj | edytuj kod]

W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa bydgoskiego.

Demografia[edytuj | edytuj kod]

Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) liczyły 40 mieszkańców[1]. Są najmniejszą miejscowością gminy Dąbrowa Chełmińska.

Dawne cmentarze[edytuj | edytuj kod]

Na terenie wsi zlokalizowane są dwa nieczynne cmentarze ewangelickie[2][3].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Od XV w. do czasów najazdów szwedzkich właścicielami wsi była szlachecka rodzina Preuków[4]. W czasie potopu szwedzkiego wieś została spalona i opuszczona. W XVIII wieku zagospodarowano ją ponownie jako własność dworu gzińskiego, należącego do rodu Działyńskich. Osiedlili się tu także dzierżawcy olęderscy[4]. Po I rozbiorze Polski w 1772 roku władze pruskie sprowadziły na te tereny osadników z północnych Niemiec wyznania ewangelickiego, którzy uczęszczali na nabożeństwa do zboru w Kokocku. W I połowie XIX wieku zbudowano w Borkach szkołę ewangelicką. W 1920 roku uczęszczało do niej 54 dzieci: 13 polskich i 41 niemieckich. Patronat nad szkołą sprawował dwór gziński[4]. W 1839 roku w wyniku zmian strukturalnych wynikających z pruskiej ustawy uwłaszczeniowej, bogatsi chłopi wykupili ziemię na własność, biedniejsi zaś zostali przeszeregowani w struktury służby dworskiej[4]. Wskutek zmian przestrzennych Borki wchłonęły osady zwane: Stoffriede i Duże Piekło[4]. W XIX wieku wylewy Wisły czyniły w okolicy liczne straty, niszcząc cały dobytek mieszkańców. Na nizinie nadwiślańskiej budowano kanały odwadniające, a w dwudziestoleciu międzywojennym - wały przeciwpowodziowe[4].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
  2. Zapomnieni - zdjęcia pierwszego cmentarza. [dostęp 29-12-2011].
  3. Zapomnieni - zdjęcia drugiego cmentarza. [dostęp 29-12-2011].
  4. a b c d e f Jerzy Świetlik: Historia wokół nas. Część 1. Zbiór artykułów o historii wsi wokół Dąbrowy Chełmińskiej. Ostromecko: Nakład własny – Jerzy Świetlik, 2003.