Borowice (województwo dolnośląskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Borowice
Kościół pw. Matki Bożej Fatimskiej
Kościół pw. Matki Bożej Fatimskiej
Państwo  Polska
Województwo dolnośląskie
Powiat jeleniogórski
Gmina Podgórzyn
Wysokość 625-710[1] m n.p.m.
Liczba ludności (III 2011) 163[2]
Strefa numeracyjna (+48) 75
Tablice rejestracyjne DJE
SIMC 0192057
Położenie na mapie gminy Podgórzyn
Mapa lokalizacyjna gminy Podgórzyn
Borowice
Borowice
Położenie na mapie powiatu jeleniogórskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu jeleniogórskiego
Borowice
Borowice
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Borowice
Borowice
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Borowice
Borowice
Ziemia50°47′22″N 15°41′42″E/50,789444 15,695000
Strona internetowa miejscowości
Pomnik na cmentarzu jeńców wojennych w Borowicach

Borowice (niem. Baberhäuser) – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie jeleniogórskim, w gminie Podgórzyn, na obszarze Karkonoszy, a ściślej Karkonoskiego Padołu Śródgórskiego.

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Borowice to luźno zabudowana wioska o charakterze wczasowym, leżąca w Karkonoszach, w Dolinie Pięciu Potoków, na wysokości około 625–710 m n.p.m.[1]

Podział administracyjny[edytuj | edytuj kod]

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa jeleniogórskiego.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Osadę założył w roku 1644 szwajcarski cieśla Martin Marksteiner, który uciekł z Czech w obawie przed prześladowaniami religijnymi[1]. W 1736 roku działał tu młyn wodny, a w 1782 roku w miejscowości były 34 domy[1]. W 1833 roku zbudowano tu szkołę, a w kolejnych latach Borowice nadal rozwijały się[1]. W XIX wieku powstała tu karczma, a pod koniec XIX wieku wieś stała się małym letniskiem, w następnych latach postało kilka gospód i pensjonatów[1]. W roku 1901 doprowadzono do Borowic drogę z Sosnówki i Karpacza Górnego, a w latach 1902-1904 - z Podgórzyna co przyczyniło się do dalszego rozwoju miejscowości[1]. W okresie II wojny światowej w okolicy rozpoczęto też budowę Drogi Sudeckiej, która nie została dokończona. Do jej budowy wykorzystywano jeńców wojennych, z których wielu nie wytrzymało morderczej pracy i zmarło[1]. Po 1945 roku Borowice zachowały charakter wsi rolniczo-wczasowej[1]. W 1993 roku było tu 26 gospodarstw rolnych i kilka dużych ośrodków wczasowych[1].

Kultura[edytuj | edytuj kod]

Od 1989 r. w Borowicach odbywa się latem festiwal poezji śpiewanej (do 2007 „Gitarą i piórem”, od 2008 „Gitarą i...”) skupiający kilka tysięcy słuchaczy z całego kraju [3].

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

W gminnej ewidencji zabytków widnieją budynki o nr 1, 2, 19, 20, 23, 28, 28d, 35, 55, 65 oraz stanowiska archeologiczne we wsi[4].

Szlaki turystyczne[edytuj | edytuj kod]

W Borowicach znajduje się węzeł szlaków turystycznych[5]:

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]