Borowik le Galowej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Borowik le Galowej
Ilustracja
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo grzyby
Typ podstawczaki
Klasa pieczarniaki
Rząd borowikowce
Rodzina borowikowate
Rodzaj Rubroboletus
Gatunek borowik le Galowej
Nazwa systematyczna
Rubroboletus legaliae (Pilát & Dermek) Della Maggiora & Trassinelli
Index Fungorum 246: 1 (2015)
B.legaliae button.jpg
Luční - Boletus legaliae 05.jpg

Borowik le Galowej (Rubroboletus legaliae (Pilát & Dermek) Della Maggiora & Trassinelli) – gatunek grzybów z rodziny borowikowatych (Boletaceae)[1]. Nazwa systematyczna upamiętnia francuską mykolog Marcelle Le Gal[2].

Systematyka i nazewnictwo[edytuj | edytuj kod]

Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Rubroboletus, Boletaceae, Boletales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi[1].

Po raz pierwszy takson ten zdiagnozował w roku 1968 Albert Pilát nadając mu nazwę Boletus legaliae. Obecną, uznaną przez Index Fungorum nazwę nadali mu w roku 2015 Della Maggiora & Trassinelli, przenosząc go do rodzaju Rubroboletus. To skutek przeprowadzonych w ostatnich latach badań filogenetycznych w obrębie rodzaju Boletus. Wyniki tych badań istotnie zmieniły systematykę gatunków dawniej zaliczanych do tego rodzaju[1].

Niektóre synonimy nazwy naukowej[3]:

  • Boletus legaliae Pilát 1968
  • Boletus legaliae Pilát & Dermek 1969
  • Boletus purpureus var. legaliae Pilát & Ušák 1959
  • Boletus spinarii Hlaváček 2000
  • Boletus splendidus subsp. moseri Singer & Kuthan 1976
  • Rubroboletus legaliae Pilát ex Mikšík 2014
  • Suillellus legaliae Pilát ex Blanco-Dios 2015

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Kapelusz

Średnica 5–15 cm, kształt początkowo półkulisty, potem płaskołukowaty z płaskim dużym garbem na wierzchołku[4]. U młodych owocników szarobiały, potem brązowawy-brązowooliwkowy, po uszkodzeniu różowawy lub barwy "starej róży"[5].

Rurki

Przy trzonie wolne. U młodych okazów są żółte, potem oliwkowożółte. Pory o barwie od karminowoczerwonej do winnoczerwonej, u starszych okazów blaknące[4].

Trzon

Wysokość 5-8 cm, grubość 3-5 cm, kształt początkowo baryłkowaty, potem pałkowaty. Powierzchnia bladożółta, pokryta drobniutką czerwonawą siateczką, pod kapeluszem zanikająca[4].

Miąższ

Jasnożółty, niebieszczeje (młode owocniki) lub zielenieje (starsze) po przekrojeniu. Ma zapach cykorii[6].

Wysyp zarodników

Ochrowobrązowy. Zarodniki 11–16 × 6–6,5 μm, wrzecionowate i gładkie[6].

Gatunki podobne[edytuj | edytuj kod]

Jest podobny do borowika szatańskiego, który odróżnia się od borowika le Galowej nieprzyjemnym zapachem, jest też silniej trujący[6].

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Ciepłe i świetliste lasy liściaste, pod bukami i dębami, na obojętnych lub kwaśnych glebach, w Europie spotykany we Francji, Włoszech, Niemczech, Czechach, na Słowacji a także w południowej Anglii[6], rzadki. W Polsce nienotowany.

Znaczenie[edytuj | edytuj kod]

Grzyb trujący, chociaż niektórzy autorzy podają, że dobrze ugotowany jest nieszkodliwy[7].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c CABI Bioscience Databases. [dostęp 2015-10-25].
  2. Bernard Crozes: "Les femmes mycologues". Mycological Society of Strasbourg. (fr.)
  3. Species Fungorum (ang.). [dostęp 2015-10-24].
  4. a b c Pavol Škubla: Wielki atlas grzybów. Poznań: Elipsa, 2007. ISBN 978-83-245-9550-1.
  5. Régis Courtecuisse and Bernard Duhem (British version) 1995). Mushrooms and Toadstools of Britain and Europe. Harper Collins. ​ISBN 0-00-220025-2
  6. a b c d Marcel Bon (1987). The Mushrooms and Toadstools of Britain and North Western Europe. Hodder and Stoughton. ​ISBN 0-340-39935-X​.
  7. Aurel Dermek, Albert Pilat: Poznajemy grzyby. Apoloniusz Rymkiewicz (tłum.). Wrocław-Warszawa-Kraków-Gdańsk-Łódź: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1991, s. 85, Tab. 78. ISBN 83-04-02963-4.