Borowik le Galowej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Borowik le Galowej
Ilustracja
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo grzyby
Typ podstawczaki
Klasa pieczarniaki
Rząd borowikowce
Rodzina borowikowate
Rodzaj Rubroboletus
Gatunek borowik le Galowej
Nazwa systematyczna
Rubroboletus legaliae (Pilát & Dermek) Della Maggiora & Trassinelli
Index Fungorum 246: 1 (2015)
B.legaliae button.jpg
Luční - Boletus legaliae 05.jpg

Borowik le Galowej (Rubroboletus legaliae (Pilát & Dermek) Della Maggiora & Trassinelli) – gatunek grzybów z rodziny borowikowatych (Boletaceae)[1]. Nazwa systematyczna upamiętnia francuską mykolog Marcelle Le Gal[2].

Systematyka i nazewnictwo[edytuj | edytuj kod]

Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Rubroboletus, Boletaceae, Boletales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi[1].

Po raz pierwszy takson ten zdiagnozował w roku 1968 Albert Pilát nadając mu nazwę Boletus legaliae. Obecną, uznaną przez Index Fungorum nazwę nadali mu w roku 2015 Della Maggiora & Trassinelli, przenosząc go do rodzaju Rubroboletus. To skutek przeprowadzonych w ostatnich latach badań filogenetycznych w obrębie rodzaju Boletus. Wyniki tych badań istotnie zmieniły systematykę gatunków dawniej zaliczanych do tego rodzaju[1].

Niektóre synonimy nazwy naukowej[3]:

  • Boletus legaliae Pilát 1968
  • Boletus legaliae Pilát & Dermek 1969
  • Boletus purpureus var. legaliae Pilát & Ušák 1959
  • Boletus spinarii Hlaváček 2000
  • Boletus splendidus subsp. moseri Singer & Kuthan 1976
  • Rubroboletus legaliae Pilát ex Mikšík 2014
  • Suillellus legaliae Pilát ex Blanco-Dios 2015

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Kapelusz

Średnica 5–15 cm, kształt początkowo półkulisty, potem płaskołukowaty z płaskim dużym garbem na wierzchołku[4]. U młodych owocników szarobiały, potem brązowawy-brązowooliwkowy, po uszkodzeniu różowawy lub barwy "starej róży"[5].

Rurki

Przy trzonie wolne. U młodych okazów są żółte, potem oliwkowożółte. Pory o barwie od karminowoczerwonej do winnoczerwonej, u starszych okazów blaknące[4].

Trzon

Wysokość 5-8 cm, grubość 3-5 cm, kształt początkowo baryłkowaty, potem pałkowaty. Powierzchnia bladożółta, pokryta drobniutką czerwonawą siateczką, pod kapeluszem zanikająca[4].

Miąższ

Jasnożółty, niebieszczeje (młode owocniki) lub zielenieje (starsze) po przekrojeniu. Ma zapach cykorii[6].

Wysyp zarodników

Ochrowobrązowy. Zarodniki 11–16 × 6–6,5 μm, wrzecionowate i gładkie[6].

Gatunki podobne[edytuj | edytuj kod]

Jest podobny do borowika szatańskiego, który odróżnia się od borowika le Galowej nieprzyjemnym zapachem, jest też silniej trujący[6].

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Ciepłe i świetliste lasy liściaste, pod bukami i dębami, na obojętnych lub kwaśnych glebach, w Europie spotykany we Francji, Włoszech, Niemczech, Czechach, na Słowacji a także w południowej Anglii[6], rzadki. W Polsce nienotowany.

Znaczenie[edytuj | edytuj kod]

Grzyb trujący, chociaż niektórzy autorzy podają, że dobrze ugotowany jest nieszkodliwy[7].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c CABI Bioscience Databases. [dostęp 2015-10-25].
  2. Bernard Crozes: "Les femmes mycologues". Mycological Society of Strasbourg. (fr.)
  3. Species Fungorum (ang.). [dostęp 2015-10-24].
  4. a b c Pavol Škubla: Wielki atlas grzybów. Poznań: Elipsa, 2007. ISBN 978-83-245-9550-1.
  5. Régis Courtecuisse and Bernard Duhem (British version) 1995). Mushrooms and Toadstools of Britain and Europe. Harper Collins. ​ISBN 0-00-220025-2
  6. a b c d Marcel Bon (1987). The Mushrooms and Toadstools of Britain and North Western Europe. Hodder and Stoughton. ​ISBN 0-340-39935-X​.
  7. Aurel Dermek, Albert Pilat: Poznajemy grzyby. Apoloniusz Rymkiewicz (tłum.). Wrocław-Warszawa-Kraków-Gdańsk-Łódź: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1991, s. 85, Tab. 78. ISBN 83-04-02963-4.