Borownica (województwo lubelskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Borownica
Państwo  Polska
Województwo lubelskie
Powiat janowski
Gmina Janów Lubelski
Liczba ludności (2011) 147[1]
Strefa numeracyjna (+48) 15
Kod pocztowy 23-300[2]
Tablice rejestracyjne LJA
SIMC 0794520
Położenie na mapie gminy Janów Lubelski
Mapa lokalizacyjna gminy Janów Lubelski
Borownica
Borownica
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Borownica
Borownica
Położenie na mapie województwa lubelskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubelskiego
Borownica
Borownica
Położenie na mapie powiatu janowskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu janowskiego
Borownica
Borownica
Ziemia50°43′17,7″N 22°22′08,0″E/50,721583 22,368889

Borownicawieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie janowskim, w gminie Janów Lubelski[3][4][5].

Krótki opis[edytuj | edytuj kod]

Wieś położona jest przy drodze krajowej nr  19 i 74, wchodzi w skład sołectwa Borownica, Kopce, Borownica-Laski[6]. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa tarnobrzeskiego. Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) liczyła 147 mieszkańców[1] i była dziesiątą co do wielkości miejscowością gminy Janów Lubelski.

Części wsi[edytuj | edytuj kod]

Integralne części wsi Borownica[3][4][5]
SIMC Nazwa Rodzaj
0794537 Laski część wsi

Historia[edytuj | edytuj kod]

Wieś powstała w lasach na gruntach należących do Janowa w I połowie XIX wieku. Wcześniej istniały na tym obszarze pasieki: Borownica i Zaliniec. Co najmniej od 1834 roku istniała tutaj osada Ignacego Lipskiego, sukiennika janowskiego, zwana Borownica, w skład której wchodziły dom mieszkalny, zabudowania gospodarcze, staw, młyn wodny, folusz, olejarnia, farbiarnia, ogród oraz pasieka (51 uli). Na początku XX wieku powstał w Borownicy tartak, a wokół niego osada zamieszkana w dużej części przez Żydów. Przed 1914 roku powstały części Momoty-Miazga i Grupka. W 1921 roku osada tartaczna (wraz z leśniczówką) liczyła 4 domy i 74 mieszkańców (w tym 39 Żydów)[7].
W okresie międzywojennym nastąpił rozwój przestrzenny przedmieścia.

W 1941 roku Niemcy aresztowali 12 mieszkańców Borownicy. Zostali oni straceni w Lublinie. W 1943 roku Niemcy zniszczyli tartak.

W nocy z 19 na 20 kwietnia 1945 Borownica została zaatakowana przez oddziały Samoobronych Kuszczowych Widdiłów. W ataku zamordowano 60 polskich mieszkańców wsi, spalono budynki.

 Osobny artykuł: Zbrodnia w Borownicy.

W 1973 roku Borownica została wyłączona z terenu miasta Janów Lubelskiego.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Baranowski Z.:Rys historyczny miejscowości powiatu janowskiego, Stalowa Wola 2001, ​ISBN 83-87840-53-X​.
  • Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej, t. IV, Województwo lubelskie, Warszawa 1924, s. 37.
  • Janów Lubelski 1640-2000, Janów Lubelski 2000, s. 213.
  • Mańkowski Z.: Między Wisłą a Bugiem 1939-1944. Studium o polityce okupanta i postawach społeczeństwa, Lublin 1978, s. 322.
  • Rymut K. (red): Nazwy miejscowe Polski. Historia. Pochodzenie. Zmiany, 1.1, Kraków 1996; t. II, Kraków 1998, s. 299.
  • Tabaka Z.: Przemysł spożywczy ordynacji zamojskiej w pierwszej połowie XIX w., Zeszyty Naukowe UJ, Prace Historyczne 1962, z. 9, s. 136.
  • Dziennik Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej (Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej) 1972 nr 50, p. 327.
  • Komisarz do spraw włościańskich powiatu Janów (KWJ), sygn.: 383, 96-122v.
  • Mapy Wojskowego Instytutu Geograficznego z 1938 r.: 46-35.
  • Mapa Topograficzna Austriacka z 1914 r.: XXVII 3.
  • Mapa Kwatermistrzostwa z 1839 r.: V 8.