Borys (Georgiew)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Borys
Konstantin Georgiew
Metropolita ochrydzki
Ilustracja
Kraj działania  Bułgaria
Data i miejsce urodzenia 30 stycznia 1875
Stara Zagora
Data i miejsce śmierci 22 października 1938
Sofia
Metropolita ochrydzki
Okres sprawowania 1910–1918
Wyznanie prawosławne
Kościół Bułgarski Kościół Prawosławny
Śluby zakonne koniec XIX w.
Diakonat koniec XIX w.
Prezbiterat do 1903
Chirotonia biskupia 5 sierpnia 1910
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 5 sierpnia 1910
Miejscowość Konstantynopol
Miejsce Cerkiew św. Stefana
Konsekrator Józef (Jowczew)

Borys, imię świeckie Konstantin Georgiew (ur. 30 stycznia 1875 w Starej Zagorze, zm. 22 października 1938 w Sofii) – bułgarski biskup prawosławny.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył z wyróżnieniem szkołę duchowną w Samokowie w 1894[1]. Wykształcenie teologiczne uzyskał na Petersburskiej Akademii Duchownej[2]. Na ostatnim roku studiów złożył wieczyste śluby mnisze, przyjmując imię zakonne Borys, a następnie został wyświęcony na hierodiakona[1]. Po powrocie do Bułgarii był nauczycielem w szkole duchownej w Samokowie. W 1903 został protosynglem Egzarchatu Bułgarskiego[2], należał do najbliższych współpracowników i doradców egzarchy bułgarskiego Józefa[1]. Szczególnie zaangażowany w działalność Egzarchatu w Macedonii. 5 sierpnia 1910 w cerkwi św. Stefana w Konstantynopolu został wyświęcony na biskupa morawskiego, zaś 10 grudnia tego samego roku mianowano go metropolitą ochrydzkim[2]. Bułgarska społeczność Ochrydy przyjęła go przychylnie, hierarcha zaś bronił jej interesów przed władzami tureckimi[1].

W latach 1913–1915 tymczasowo zarządzał eparchią giumiurdżyńską (z siedzibą w ob. Komotini)[2], opiekując się miejscową społecznością prawosławnych Bułgarów[1]. Klęska Bułgarii w II wojnie bałkańskiej doprowadziła do utraty przez Egzarchat Bułgarski kontroli nad jego dotychczasowymi eparchiami w Macedonii, przejętymi przez Serbski Kościół Prawosławny[3], biskup Borys musiał w 1913 opuścić Ochrydę[1]. W 1915, gdy Bułgaria odzyskała Ochrydę i region, metropolita wrócił do miasta. W 1918 musiał opuścić je ponownie[1].

Wszedł w skład Świętego Synodu Egzarchatu, następnie w latach 1924–1936 był namiestnikiem Egzarchatu w Stambule[2]. Starał się nie dopuścić do rozproszenia społeczności bułgarskich wiernych w Turcji oraz do utraty majątku Egzarchatu[1]. Gromadził bibliotekę dzieł teologicznych, działał na rzecz tworzenia bułgarskich instytucji oświatowych, wspierał ruch bułgarski w Macedonii[2]. W 1936 zamieszkał w Monasterze Rylskim. Zmarł w 1938[1].

Autor przekładu Służebnika i Trebnika z języka cerkiewnosłowiańskiego na współczesny język bułgarski. Pracował również przy przekładach tekstów Ewangelii czytanych na nabożeństwach, przygotowaniu synodalnego wydania Biblii oraz innych prac teologicznych[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g h i j 135 години от рождението на Борис, митрополит Охридски
  2. a b c d e f Митрополит БОРИС ОХРИДСКИ
  3. I. Dimitrov, Bulgarian Christianity [w:] red. K. Parry, The Blackwell Companion to Eastern Christianity, Blackwell Publishing, Victoria 2007 s. 61.


Poprzednik
Metody (Szczerew)
Metropolita ochrydzki
1910 – 1918
Następca
Likwidacja eparchii