Borys Budka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Borys Budka
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 11 marca 1978
Czeladź
Przewodniczący Platformy Obywatelskiej
Okres od 29 stycznia 2020
Przynależność polityczna Platforma Obywatelska
Poprzednik Grzegorz Schetyna
Przewodniczący Klubu Parlamentarnego Koalicja ObywatelskaPlatforma Obywatelska, Nowoczesna, Inicjatywa Polska, Zieloni
Okres od 12 listopada 2019
Przynależność polityczna Platforma Obywatelska
Poprzednik Sławomir Neumann[1]
Minister sprawiedliwości
Okres od 4 maja 2015
do 16 listopada 2015
Przynależność polityczna Platforma Obywatelska
Poprzednik Cezary Grabarczyk
Następca Zbigniew Ziobro

Borys Piotr Budka (ur. 11 marca 1978 w Czeladzi) – polski prawnik i polityk, od 2020 przewodniczący Platformy Obywatelskiej.

Doktor nauk ekonomicznych, radca prawny, nauczyciel akademicki, samorządowiec, poseł na Sejm VII, VIII i IX kadencji, w 2015 minister sprawiedliwości, w latach 2016–2020 wiceprzewodniczący Platformy Obywatelskiej, od 2019 przewodniczący klubu parlamentarnego Koalicji Obywatelskiej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wykształcenie i działalność zawodowa[edytuj | edytuj kod]

Jest synem Józefa i Marii[2]. W 2002 ukończył studia na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Śląskiego. Odbył aplikację radcowską, w 2007 rozpoczął praktykę zawodową jako radca prawny[3]. W 2011 na Uniwersytecie Ekonomicznym w Katowicach na podstawie rozprawy Kwalifikacje pracownicze w stosunku pracy uzyskał stopień doktora nauk ekonomicznych w zakresie ekonomii ze specjalnością w polityce zatrudnienia[4]. Od ukończenia studiów pracuje jako nauczyciel akademicki w Katedrze Prawa na Wydziale Finansów i Ubezpieczeń Akademii Ekonomicznej i po przekształceniu Uniwersytetu Ekonomicznego w Katowicach[3].

Działalność polityczna[edytuj | edytuj kod]

W 2002 z ramienia Platformy Obywatelskiej[5], w 2006 jako kandydat lokalnego komitetu[6] i w 2010 ponownie z listy PO[7] uzyskiwał mandat radnego Zabrza. Od 2002 do 2005 był wiceprzewodniczącym rady miasta, następnie przez rok pełnił funkcję jej przewodniczącego[3].

W wyborach parlamentarnych w 2011 uzyskał mandat poselski jako kandydat z listy PO, otrzymując 10 260 głosów w okręgu gliwickim[8]. W 2014 kandydował na prezydenta Gliwic, zajmując 3. miejsce spośród 6 kandydatów, uzyskując 6192 głosy[9].

30 kwietnia 2015 premier Ewa Kopacz ogłosiła jego kandydaturę na stanowisko ministra sprawiedliwości w swoim rządzie[10]. Stanowisko to objął 4 maja 2015[11].

W wyborach w tym samym roku z powodzeniem ubiegał się o poselską reelekcję (dostał 37 761 głosów)[12]. 16 listopada 2015 zakończył pełnienie funkcji ministra. W Sejmie VIII kadencji został członkiem Komisji Sprawiedliwości i Praw Człowieka oraz Komisji Ustawodawczej, a ponadto został zastępcą przewodniczącego Komisji Nadzwyczajnej do spraw zmian w kodyfikacjach[13]. Został również powołany przez Sejm w skład Krajowej Rady Sądownictwa[14] (wcześniej w 2015 zasiadał w KRS z urzędu jako minister sprawiedliwości). 26 lutego 2016 wybrany na wiceprzewodniczącego PO[15]. W listopadzie został powołany na funkcję ministra spraw wewnętrznych i administracji w gabinecie cieni utworzonym przez Platformę Obywatelską[16].

W wyborach w 2019 z powodzeniem ubiegał się o poselską reelekcję z ramienia Koalicji Obywatelskiej, otrzymując w okręgu katowickim 99 550 głosów[17]. 12 listopada 2019 został nowym przewodniczącym klubu parlamentarnego Koalicji Obywatelskiej[18]. 3 stycznia 2020 ogłosił swój start w wyborach na przewodniczącego Platformy Obywatelskiej[19]. 25 stycznia 2020 został wybrany na przewodniczącego Platformy Obywatelskiej, pokonując w wyborach bezpośrednich w I turze Tomasza Siemoniaka, Bogdana Zdrojewskiego i Bartłomieja Sienkiewicza[20]. Funkcję przewodniczącego oficjalnie objął 29 stycznia 2020, gdy ogłoszono oficjalne wyniki wyborów. Zastąpił tym samym dotychczasowego lidera partii Grzegorza Schetynę[21].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Żonaty z Katarzyną Kuczyńską-Budką, wybraną na radną miejską w Gliwicach[22]; z którą ma córkę Lenę. Jest biegaczem długodystansowym, startuje w biegach ulicznych[23]. Rekord życiowy w maratonie (2 godziny 39 minut 3 sekundy) osiągnął w 2009 w pierwszej edycji Silesia Marathon[24].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Jako przewodniczący Klubu Parlamentarnego Platforma Obywatelska – Koalicja Obywatelska.
  2. Dane osoby. ipn.gov.pl. [dostęp 2014-06-23].
  3. a b c Nota biograficzna na stronie prywatnej. [dostęp 2011-10-14].
  4. Dr Borys Budka, [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI) [online] [dostęp 2011-10-14].
  5. Serwis PKW – Wybory 2002. [dostęp 2011-10-14].
  6. Serwis PKW – Wybory 2006. [dostęp 2011-10-14].
  7. Serwis PKW – Wybory 2010. [dostęp 2011-10-14].
  8. Serwis PKW – Wybory 2011. [dostęp 2011-10-14].
  9. Serwis PKW – Wybory 2014. [dostęp 2015-02-08].
  10. Borys Budka będzie nowym ministrem sprawiedliwości. gazeta.pl, 30 kwietnia 2015. [dostęp 2015-04-30].
  11. Nowy minister sprawiedliwości powołany. „Słynna śląska solidność”. tvn24.pl, 4 maja 2015. [dostęp 2015-05-04].
  12. Serwis PKW – Wybory 2015. [dostęp 2015-10-27].
  13. Strona sejmowa posła VIII kadencji. [dostęp 2018-07-27].
  14. Uchwała Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 listopada 2015 r. w sprawie wyboru posła członka Krajowej Rady Sądownictwa (M.P. z 2015 r. poz. 1209).
  15. Grabarczyk usunięty z zarządu PO. Siemoniak i Budka – wiceszefami partii. rmf24.pl, 26 lutego 2016. [dostęp 2016-02-26].
  16. Poznaj skład Gabinetu Cieni. gabinetcieni.org. [dostęp 2016-11-18].
  17. Serwis PKW – Wybory 2019. [dostęp 2019-10-15].
  18. Borys Budka szefem klubu parlamentarnego Koalicji Obywatelskiej. wprost.pl, 12 listopada 2019. [dostęp 2019-11-12].
  19. Borys Budka zgłosił swoją kandydaturę na szefa PO, „Potrzebujemy profesjonalizmu”. polskieradio24.pl, 3 stycznia 2020. [dostęp 2020-01-26].
  20. Borys Budka nowym szefem PO. onet.pl, 25 stycznia 2019. [dostęp 2020-01-25].
  21. Są oficjalne wyniki wyborów w PO. Budka przewodniczącym, Schetyna deklaruje wsparcie. onet.pl, 29 stycznia 2020. [dostęp 2020-01-29].
  22. Serwis PKW – Wybory 2018. [dostęp 2018-11-28].
  23. Cieszyński Fortuna Bieg: Wyniki zawodów. maratonypolskie.pl. [dostęp 2018-11-03].
  24. Silesia Marathon, 3 maja 2009: Klasyfikacja generalna maratonu. silesiamarathon.pl. [dostęp 2018-11-03].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]