Borys Kołesnikow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Borys Kołesnikow
Борис Вікторович Колесніков
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 25 października 1962
Mariupol
Zawód polityk, przedsiębiorca
Odznaczenia
Order Za Zasługi II klasy (Ukraina) Order Za Zasługi III klasy (Ukraina)

Borys Wiktorowycz Kołesnikow, ukr. Борис Вікторович Колесніков (ur. 25 października 1962 w Mariupolu[1]) – ukraiński polityk i przedsiębiorca, poseł do Rady Najwyższej V, VI i VII kadencji, w latach 2010–2012 wicepremier i minister, jeden z liderów Partii Regionów, właściciel klubu hokejowego Donbas Donieck.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1991 ukończył technikum handlowe w Doniecku, a w 1997 Doniecką Państwową Akademię Zarządzania[2]. Pracę zawodową zaczynał w 1980 jako sprzedawca i stolarz, od 1986 zatrudniony w lokalnym zrzeszeniu spółdzielczym. Od 1992 obejmował kierownicze stanowiska w spółkach prawa handlowego działających w branży produkcyjnej i handlowej[1]. W 2012 wartość jego aktywów (grupa Konti) szacowano na 284 miliony dolarów, co plasowało go na 51. miejscu wśród najbogatszych Ukraińców[3].

W 1998 został radnym donieckiej rady obwodowej, w 1999 objął funkcję jej wiceprzewodniczącego, następnie w latach 2001–2006 był jej przewodniczącym. Zaangażował się w działalność polityczną w ramach Partii Regionów. W 2003 został przewodniczącym struktur partii w obwodzie donieckim, w 2008 wiceprzewodniczącym tego ugrupowania[2], a w 2014 sekretarzem wykonawczym partii[4].

W 2004 należał do najzagorzalszych przeciwników pomarańczowej rewolucji, publicznie groził, że zwycięstwo Wiktora Juszczenki doprowadzi do rozpadu kraju[5]. Po zmianie władzy na Ukrainie Borys Kołesnikow został w 2005 tymczasowo aresztowany pod zarzutem stosowania gróźb celem przejęcia akcji jednego z centrów handlowych. Zwolniono go po kilku miesiącach, a postępowanie karne z braku dowodów umorzono[2]. Liderzy Partii Regionów zatrzymanie polityka oceniali jako przejaw politycznej reperkusji.

W 2006 i w 2007 Borys Kołesnikow był wybierany do Rady Najwyższej V i VI kadencji[1]. W marcu 2010 po utworzeniu pierwszego rządu Mykoły Azarowa został wicepremierem ds. organizacji Euro 2012. W grudniu tego samego roku objął dodatkowo tekę ministra infrastruktury. W grudniu 2012 odszedł z rządu, przechodząc do sprawowania mandatu deputowanego VII kadencji[2]. W 2014 nie ubiegał się o reelekcję. W 2016 został jednym z współprzewodniczących Bloku Opozycyjnego[6].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Nota biograficzna na stronie dovidka.com.ua (ukr.). [dostęp 2014-11-10].
  2. a b c d e f Колесников Борис Викторович (ros.). liga.net. [dostęp 2014-11-10].
  3. 200 самых богатых людей Украины 2012 года (ros.). ubr.ua, 30 marca 2012. [dostęp 2014-11-10].
  4. Leaders of Ukraine (ang.). zarate.eu. [dostęp 2017-10-03].
  5. Yushchenko and Yanukovych aides to return to table as momentum builds for revote (ang.). kyivpost.com, 28 listopada 2004. [dostęp 2014-11-10].
  6. Сопредседатели политической партии ОППОЗИЦИОННЫЙ БЛОК (ukr.). opposition.org.ua. [dostęp 2018-07-08].