Borzestowo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Borzestowo
Borzestowo
Państwo  Polska
Województwo pomorskie
Powiat kartuski
Gmina Chmielno
Sołectwo Borzestowo
Wysokość 166,8 m n.p.m.
Liczba ludności (2003) 559 (sołectwo 797)
Strefa numeracyjna (+48) 58
Kod pocztowy 83-335[1]
Tablice rejestracyjne GKA
SIMC 0159812
Położenie na mapie gminy Chmielno
Mapa lokalizacyjna gminy Chmielno
Borzestowo
Borzestowo
Położenie na mapie powiatu kartuskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu kartuskiego
Borzestowo
Borzestowo
Położenie na mapie województwa pomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa pomorskiego
Borzestowo
Borzestowo
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Borzestowo
Borzestowo
Ziemia54°18′17″N 17°59′52″E/54,304722 17,997778

Borzestowo (dodatkowa nazwa w j. kaszub. Bòrzestowò) – wieś kaszubska w Polsce na Pojezierzu Kaszubskim położona w województwie pomorskim, w powiecie kartuskim, w gminie Chmielno na obszarze Kaszubskiego Parku Krajobrazowego nad jeziorem Długim u podnóża wzniesienia Garecznica.

W Borzestowie znajduje się placówka Ochotniczej Straży Pożarnej. Południowo-wschodnim krańcem wsi prowadzi turystyczny szlak Wzgórz Szymbarskich. Według danych z 31 grudnia 2003 roku[2] wieś zamieszkiwało 559 osób.

W okolicach znajduje się kilka plantacji truskawek. W Borzestowie posadzono pierwszą sadzonkę truskawki na Kaszubach, a możliwe że nawet w Polsce. Tą niepozorną roślinę, która jednak daje niezmierne korzyści rolnikom, do Borzestowa sprowadził aż z Ameryki ks. Sadowski, ówczesny proboszcz parafii Wygoda.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa gdańskiego.

W Borzestowie działa "Remusowy Krąg" – organizacja mająca na celu integrację wsi, zarówno młodych i starszych osób, jak i rolników z np. nauczycielami. Na comiesięcznych spotkaniach, na które może przyjść każdy, odczytywane są fragmenty książki A. Majkowskiego "Życie i przygody Remusa" oraz odbywają się spotykania z ciekawymi ludźmi (gośćmi Kręgu byli już m.in. dyrektor Muzeum Kaszubskiego w Kartuzach Norbert Maczulis, senator prof. Edmund Wittbrodt, aktor Zbigniew Jankowski, poeta Stanisław Janke).

Części wsi[edytuj | edytuj kod]

Integralne części wsi Borzestowo[3][4][5]
SIMC Nazwa Rodzaj
0159829 Grodzisko część wsi
0159835 Stary Dwór część wsi
0159841 Zajezierze część wsi

Historia[edytuj | edytuj kod]

Prefiks w nazwie Borzestowa wskazuje na pochodzenie nazwy od imienia własnego Borzest. Jest ono skrótem pełnego imienia z pierwszym członem borzy- o znaczeniu "walczyć, bojować". Historyczne nazwy wsi przedstawione zostały jako "Borzestowo", "Borzystowo" i "Borystowo".

Wieś była notowana w źródłach od końca XIV wieku jako szlachecka. W 1570 roku wymienieni tu zostali trzej Borzestowscy: Wawrzyniec, Wojciech i Grzegorz. Ród Borzestowskich zalicza się do szlachty kaszubskiej. Najstarsze wiadomości o tym rodzie pochodzą z pierwszej połowy XV wieku. W wielkiej księdze czynszów zakonu krzyżackiego pod datą 1437 wymienione jest Borzestowo jako pomorskie dobro pańskie. Jednak jako protoplastę dębu Borzestowskich uznaje się Mathiasa, który żył w latach 1510-1576. Ród utracił swoją posiadłość za życia Marcelego Borzestowskiego. Ich murowany dwór, już nieistniejący, był umiejscowiony na borzestowskich pustkach Stary Dwór, kilometr od samego Borzestowa.

Od końca I wojny światowej wieś znajdowała się w granicach Polski (powiat kartuski). Do 1918 roku obowiązującą nazwą niemieckiej administracji dla Borzestowa było Borschestowo. Podczas okupacji niemieckiej nazwa Borschestowo została przez nazistowskich propagandystów niemieckich (w ramach szerokiej akcji odkaszubiania i odpolszczania nazw niemieckiego lebensraumu) zweryfikowana jako zbyt kaszubska i przemianowana na bardziej niemieckąBorschenstein.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]


Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych poprzez wyszukiwarkę. Poczta Polska S.A., styczeń 2013. [dostęp 2015-03-26].
  2. Baza Demograficzna – Tablice predefiniowane – Wyniki badań bieżących; Stan i struktura ludności; Ludność według płci i miast (pol.). GUS. [dostęp 2010-09-14].
  3. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  4. GUS. Rejestr TERYT
  5. KSNG: Wykaz urzędowych nazw miejscowości i ich części (pol.). opublikowany [w:] Dz.U. z 2013 r. poz. 200 ze zmianami w Dz.U. z 2015 r. poz. 1636. [dostęp 2018-01-06].