Boston terrier

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Boston terrier
Ilustracja
Inne nazwy

Boston Bull, Boston Bull & Terrier

Kraj patronacki

USA

Kraj pochodzenia

USA[1][2]

Wymiary
Wysokość

ok. 40 cm

Masa

Trzy klasy wagowe:

  • lekka – do 6,8 kg[3]
  • średnia – do 9,1 kg[3]
  • ciężka – do 11,4 kg[3]
Klasyfikacja
FCI

Grupa IX, Sekcja 11
wzorzec nr 140

AKC

Non-sporting

ANKC

Grupa 7 (Non-Sporting)

CKC

Grupa 6 – Non-Sporting Dogs

KC(UK)

Utility

NZKC

Non-sporting

UKC

Grupa 8 – Companion Dog

Wzorce rasy

Boston terrier – jedna z ras psów terrierowatych, należąca do grupy psów głównie do towarzystwa, zaklasyfikowana do sekcji małych psów molosowatych. Zgodnie z klasyfikacją amerykańską należy do grupy psów użytkowych[4]. Nie podlega próbom pracy[1].

Rys historyczny[edytuj | edytuj kod]

W XIX wieku w Stanach Zjednoczonych były popularne walki psów, które specjalnie do tych celów hodowano i selekcjonowano. Szukając lepszych psów bojowych robotnicy z Bostonu krzyżowali angielskie buldogi bojowe z białymi terierami angielskimi, które obecnie są rasą wymarłą. Później do hodowli bostonów dodano jeszcze domieszkę krwi buldogów francuskich. Rasa uznana została przez Amerykański Związek Kynologiczny w 1893 roku[3].

Szata i umaszczenie[edytuj | edytuj kod]

Umaszczenie pręgowane, czarne lub focze z białymi zaznaczeniami. Delikatny, krótki włos łatwy do pielęgnacji. W Stanach występują również osobniki o kolorze czerwonym (red), niebiesko-szarym (blue) oraz kremowym (cream), jednak jest to odstępstwo od wzorca, nie akceptowane w Polsce[potrzebny przypis].

Najważniejszą rzeczą w umaszczeniu u boston terrierów są charakterystyczne znaczenia na pysku i biały szal wokół szyi.

Zachowanie i charakter[edytuj | edytuj kod]

Łatwo adaptuje się do zmieniających warunków otoczenia, towarzyski i tolerancyjny wobec dzieci (o ile nie są zbyt napastliwe). Czujny, bez nadmiernej skłonności do szczekania, przywiązuje się do swych domowników, lecz jest psem jednego właściciela – jest jemu bezgranicznie oddany.

Użytkowość[edytuj | edytuj kod]

Pies towarzyszący i reprezentacyjny.

Zdrowie i pielęgnacja[edytuj | edytuj kod]

Sierść jest łatwa w pielęgnacji, wystarczy czesać ją raz na tydzień. Należy pamiętać o regularnym czyszczeniu wnętrza uszu i wycieraniu wilgotnym wacikiem kącików oczu. Najbardziej typowe dla rasy dolegliwości to brachycefalia, owrzodzenia rogówki, trudności przy porodzie[5], problemy z sercem, guzy skóry[6], zwichnięcie rzepki kolanowej, nadmierne zwężenie nozdrzy i kichanie wsteczne. Długość życia: 13 do 15 lat[7].

Popularność[edytuj | edytuj kod]

Dziś ta rasa jest popularniejsza w Stanach Zjednoczonych i Kanadzie, skąd importuje się osobniki, aby odświeżyć hodowle w Europie.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Alain Fournier: Ilustrowana encyklopedia psów rasowych. Warszawa: Carta Blanca, 2012, s. 357. ISBN 978-83-7705-179-5.
  2. Boston terrier (pol.). Związek Kynologiczny w Polsce. [dostęp 2016-03-03].
  3. a b c d David Taylor: Księga psów. s. 106–107.
  4. Amy Marder, Debra Horwitz, Krystyna Chmiel: Nasz pies. Poradnik dla właścicieli psów. Warszawa: Książka i Wiedza, 1999, s. 199. ISBN 978-83-05-13030-1.
  5. Alderton D., Wybierz psa dla siebie, s. 10.
  6. Redaktor wydania oryginalnego: Paul McGreevy], Pies: poradnik dla miłośników, s. 412.
  7. Izabela Przeczek, Psy rasowe. Pochodzenie, rasy, zachowania, s. 365.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Alain Fournier: Ilustrowana encyklopedia psów rasowych. Warszawa: Carta Blanca. Grupa Wydawnicza PWN, 2012. ISBN 978-83-7705-179-5.
  • Eva Maria Krämer: Rasy psów. Warszawa: Oficyna Wydawnicza MULTICO, 1998, s. 89. ISBN 83-7073-122-8.
  • Ammy Marder, Debra Horwitz: Nasz pies. Poradnik dla właścicieli psów. Warszawa: Książka i Wiedza, 1999. ISBN 83-05-13030-4.
  • [Redaktor wydania oryginalnego: Paul McGreevy]: Pies: poradnik dla miłośników. Warszawa: Dom Wydawniczy "Bellona", 2006. ISBN 83-7319-904-7.
  • Izabela Przeczek, Psy rasowe. Pochodzenie, rasy, zachowania. Warszawa: Wydawnictwo SBM, 2016. ISBN 978-83-8059-273-5.
  • David Taylor: Księga psów. Warszawa: Świat Książki, 1995. ISBN 83-7129-102-7.