Boterbabbelaar

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Cukierki maślane

Boterbabbelaar lub roomboterbabbelaarholenderski cukierek maślany. Twardy cukierek do ssania, koloru beżowego, o łagodnym, słodkim, maślanym smaku. Cukierki te są tradycyjnym produktem regionalnym charakterystycznym dla prowincji Zelandii[1][2].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Tradycyjne cukierki były wcześniej wyrabiane w chłopskich domach w soboty na własny użytek[1]. W sklepie na rynku w Middelburgu (stolicy prowincji) cukierki są produkowane i sprzedawane od 1892 roku. W dalszym ciągu ich wytwarzanie odbywa się według receptury opracowanej przez J.B. Diescha, założyciela firmy, który był cukiernikiem przybyłym do Holandii ze Szwajcarii[1].

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

Początkowo cukierek nazywano spekje[1]. Nazwa boterbabbelaar pojawiła się później i związana jest z tradycją, iż cukierek był podawany do drugiej filiżanki herbaty lub kawy podczas rozmowy (pierwszą filiżankę serwowano razem z jednym ciasteczkiem)[1]. Pełna nazwa cukierków w języku niderlandzkim brzmi Zeeuwse roomboterbabbelaars i pochodzi od słów: boter – masło, roomboter – masło śmietankowe i babbelaar – gaduła). Bywa też nazywany cukierkiem maślanym (Zeeuwse botersnoepje).

Produkcja[edytuj | edytuj kod]

Puszka ozdobiona wiatrakiem
Wikimedia Commons

Metodą tradycyjną cukierki są produkowane ręcznie przy użyciu miedzianych kotłów. Podstawowymi składnikami do produkcji są: woda, cukier kryształ i masło. Dodatkowymi składnikami są: glukoza pochodzenia roślinnego i sól. Gotowanie masy na cukierki odbywa się w podciśnieniu. Tradycyjnie wyprodukowane cukierki nie zawierają żadnych syntetycznych środków poprawiających smak lub kolor ani konserwantów[1]. Na rynku, obok cukierków wyprodukowanych ręcznie w tradycyjny sposób, są także obecne cukierki wyprodukowane fabrycznie według współczesnych receptur.

Opakowanie[edytuj | edytuj kod]

Od 1925 roku cukierki zaczęto pakować w ozdobne, metalowe puszki[1] o różnych kształtach, które są obecnie ozdabiane wizerunkami typowymi dla Zelandii, np. starych wiatraków, osób w regionalnych strojach ludowych, morza i plaży[3]. Mogą też być pakowane w plastikowe woreczki z ozdobnym nadrukiem. Spotyka się też cukierki pojedynczo owinięte w ozdobne papierki.

Pamiątka[edytuj | edytuj kod]

Cukierki są sprzedawane głównie jako pamiątka dla turystów odwiedzających prowincję[4]. Są dostępne w sklepach pamiątkarskich, sklepach organizacji turystycznej ANWB i niektórych supermarketach na stoiskach ze słodyczami lub stoiskach z lokalnymi produktami spożywczymi.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 Boterbabbelaars (niderl.). [dostęp 10 marca 2012].
  2. Zeeuwse souvenirs (niderl.). [dostęp 10 marca 2012].
  3. Boterbabbelaars (niderl.). Historisch Museum Deventer. [dostęp 10 marca 2012].
  4. Zeeuwse lekkernijen (niderl.). [dostęp 10 marca 2012].