Przejdź do zawartości

Bournonit

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Bournonit
Ilustracja
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny

antymonowa siarkosól ołowiu i miedzi
(PbCuSbS3)

Twardość w skali Mohsa

2,5–3[1]

Przełam

muszlowy, nierówny/nieregularny, półmuszlowy[1]

Łupliwość

niewyraźna[1]

Pokrój kryształu

krótkopryzmatyczny, tabliczkowy[1]

Przezroczystość

nieprzezroczysty[1]

Układ krystalograficzny

rombowy[1]

Klasa krystalograficzna

piramidalna[1]

Właściwości mechaniczne

kruchy

Gęstość

5,7–5,9 g/cm³[1]

Właściwości optyczne
Barwa

stalowy do ołowianoszarego, lekki zielonkawy odcień

Rysa

stalowoszara[1]

Połysk

metaliczny[1]

Inne

anizotropia: słaba[1] pleochroizm: słaby[1]

Dodatkowe dane
Klasyfikacja Strunza

2.GA.50[1]

Bournonitminerał z gromady siarkosoli, rzadki, rozpowszechniony tylko w niektórych regionach ziemi.

Nazwa pochodzi od nazwiska francuskiego mineraloga J. L. de Bournona (1751-1825), który jako pierwszy zidentyfikował ten minerał.

Charakterystyka

[edytuj | edytuj kod]

Właściwości

[edytuj | edytuj kod]

Tworzy kryształy tabliczkowe, krótkosłupowe, często występują zbliźniaczenia; jego wielokrotne zbliźniaczenia przypominają czasami „koła zębate”. Występuje w skupieniach zbitych i ziarnistych. Jest kruchy, nieprzezroczysty, często zawiera domieszki takie jak: srebro rodzime, cynk, żelazo, arsen, mangan, nikiel.

Występowanie

[edytuj | edytuj kod]

Stanowi składnik średniotemperaturowych utworów hydrotermalnych. Współwystępuje z tetraedrytem, kwarcem, syderytem, galeną, kalcytem, barytem, dolomitem, tenantytem, cynkiem, sfalerytem, pirytem, antymonitem, chalkopirytem[1].

Miejsca występowania:

W Polsce – znany z Sudetów (kopalnia w Jabłowie k. Boguszowa-Gorców), znaleziony w Radzimowicach, Grudnie, okolicach Świeradowa-Zdroju i Złotego Stoku.

Zastosowanie

[edytuj | edytuj kod]
  • ważna ruda ołowiu – 42,5% Pb, miedzi – 13% Cu i antymonu – 24,8% Sb,
  • minerał poszukiwany przez kolekcjonerów.

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 Bournonite, [w:] Mindat.org [online], Hudson Institute of Mineralogy [dostęp 2025-10-25] (ang.).

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]