Brąszewice

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy wsi. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.
Brąszewice
Brąszewice
Państwo  Polska
Województwo łódzkie
Powiat sieradzki
Gmina Brąszewice
Liczba ludności (2006) 1 100
Strefa numeracyjna (+48) 43
Kod pocztowy 98-277
Tablice rejestracyjne ESI
SIMC 0699158
Położenie na mapie województwa łódzkiego
Mapa lokalizacyjna województwa łódzkiego
Brąszewice
Brąszewice
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Brąszewice
Brąszewice
Położenie na mapie świata
Mapa lokalizacyjna świata
Brąszewice
Brąszewice
Ziemia 51°29′53″N 18°26′59″E/51,498056 18,449722

Brąszewicewieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie sieradzkim, w gminie Brąszewice.

Wieś królewska (tenuta) w powiecie sieradzkim województwa sieradzkiego w końcu XVI wieku[1]. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa sieradzkiego.

Miejscowość jest siedzibą gminy Brąszewice. Do 1953 roku miejscowość była siedzibą gminy Godynice.

Historia[edytuj]

Wymieniona w dokumentach w 1495 r. Brąszewice słynęły w czasach Władysława Jagiełły z kuźni żelaza. W okolicznych lasach został zorganizowany w 1863 r. oddział około 500 powstańców, dowodzony przez Franciszka Parczewskiego.

Architektura[edytuj]

Gdy w 1919 r. zapadła decyzja o utworzeniu parafii, w krótkim czasie wybudowano drewniany kościół w stylu zakopiańskim. Niemcy zrabowali dzwony, sprzęt wywieźli, a kościół zamknęli. Kościół ten spłonął 3 maja 1950 r. Nowy, murowany kościół Najśw. Serca P. Jezusa i św. Michała Archanioła konsekrowano 9 września 1956 r. Jest tu obraz Świętej Trójcy z około poł. XVIII w. pochodzący z sieradzkiej fary.

Środowisko naturalne[edytuj]

W pobliskim uroczysku Błota występuje stanowisko długosza królewskiego, określanego przez miejscową ludność jako „kwiat paproci”.

Sport[edytuj]

W Brąszewicach działa Ludowy Zespół Sportowy „LZS Brąszewice”, grający w Sieradzkiej Klasie Okręgowej.

Przypisy

  1. Województwo sieradzkie i województwo łęczyckie w drugiej połowie XVI wieku. Cz. 2, Komentarz, indeksy, Warszawa 1998, s. 66