Brązy z Riace

From Wikipedia
Jump to navigation Jump to search
Brązy z Riace

Brązy z Riace – dwie datowane na V wiek p.n.e. greckie rzeźby przedstawiające dwóch nagich wojowników. Obecnie znajdują się w zbiorach Museo Nazionale della Magna Grecia w Reggio di Calabria.

Rzeźby zostały odkryte przypadkowo w 1972 roku przez mężczyznę nurkującego ok. 300 metrów od wybrzeży Riace na południu Półwyspu Apenińskiego. Spoczywające na głębokości 8 metrów statuy trafiły na dno przypuszczalnie w wyniku sztormu podczas transportowania ich na pokładzie statku[1]. Po wydobyciu rzeźby poddano renowacji i zaprezentowano na wystawach we Florencji i Rzymie. W 1981 roku trafiły do muzeum w Reggio di Calabria[2].

Wykonane z brązu posągi mają około 2 metrów wysokości[2]. Przedstawiają dwóch nagich, brodatych wojowników o atletycznej budowie. Mężczyźni różnią się fryzurami i długością bród, a także wiekiem[1]. Pierwotnie mieli na głowach hełmy, w rękach trzymali zaś włócznie i tarcze[1]. Pochodzenie rzeźb i identyfikacja postaci są przedmiotem sporów. Przypuszczalnie zostały zagrabione przez Lucjusza Mummiusza z podbitej w 146 roku p.n.e. Hellady[1], jako miejsce możliwej ich pierwotnej lokalizacji wskazuje się Ateny, Olimpię, Delfy lub Lokri[2]. Autorstwo przypisywano Fidiaszowi, Myronowi, Onatasowi, Alkamenesowi[2] i Polikletowi[1]. Przedstawionych mężczyzn identyfikuje się jako atletów (zwycięzców olimpijskiego biegu w zbroi) bądź mitycznych herosów, być może z czasów wojny trojańskiej[2].


Przypisy[edit | edit source]

  1. a b c d e The Oxford Encyclopedia of Ancient Greece and Rome. edited by Michael Gagarin. T. 6. Oxford: Oxford University Press, 2010, s. 123–124. ISBN 978-0-19-517072-6.
  2. a b c d e Encyclopedia of the History of Classical Archaeology. edited by Nancy Thomson de Grummond. London: Routledge, 1996, s. 955–956. ISBN 1-884964-80-X.