Brațul Sulina

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Brațul Sulina
Ilustracja
Ramię Sulina
Kontynent Europa
Państwo  Rumunia
Długość ok. 63 km
brak współrzędnych

Brațul Sulina – środkowe z trzech głównych (obok Kilii i Świętego Jerzego) ramię ujściowe Dunaju do Morza Czarnego, tworzące deltę Dunaju w Rumunii.

Jest najkrótszym z trzech głównych ramion delty: ma długość ok. 38 mil morskich (ok. 71 km), lecz niesie do morza najmniej – tylko ok. 12% - wód Dunaju.

Po wojnie rosyjsko-tureckiej (1877-1878) i uzyskaniu przez Rumunię niezależności od Turcji Sulina – jako najkrótsza i najłatwiejsza do utrzymania – została w latach 1880-1902 zagospodarowana i przekształcona w kanał żeglugowy, głębokości 24 stóp (7,3 m), dostępny wówczas dla większości statków pełnomorskich. Dzięki temu miasta nad Dunajem takie, jak Tulcza, Gałacz czy Braiła stały się ważnymi portami morskimi Rumunii. Z tego też powodu odległości na Sulinie podawane są w milach morskich (poczynając od jej ujścia do morza), a nie w kilometrach, jak na obu pozostałych ramionach[1].

Zarówno Konwencja Dunajska (The danube Definitive Convention) podpisana w Paryżu w 1921 r. jak i zastępująca ją Konwencja Belgradzka (The Belgrade Convention), regulująca żeglugę na Dunaju po II wojnie światowej stwierdzają, że „Nawigacja na Dunaju odbywa się z Ulm do Morza Czarnego przez ramię Sulina”.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Bonifaciu Sebastian, Doscănescu Nicolae, Vasiliu-Ciotoui Ioana: Przewodnik po Rumunii, wyd. Sport i Turystyka, Warszawa 1978, s. 218-219