Brabantczyk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Brabantczyk
Gryfonik brabancki.jpg
Gryfonik brabancki
Inne nazwy Petit Brabançon, Small Brabant Griffon
Kraj patronacki Belgia
Wymiary
Wysokość ok. 32 cm
Masa ok. 5 kg
Klasyfikacja
FCI Grupa IX, Sekcja 3.2,
numer wzorca 82
AKC Toy
ANKC Grupa 1 - (Toy)
CKC Grupa 5 - (Toy)
KC(UK) Toy
NZKC Toy
UKC Grupa 8 - Companion Dog
Wzorce rasy
FCI AKC ANKC CKC KC(UK) NZKC UKC
Brabantczyk o czarnym umaszczeniu
Profil głowy brabantczyka

Brabantczyk – jedna z ras psów należąca do grupy psów do towarzystwa, zaklasyfikowana do sekcji małych psów belgijskich. Znajduje się w podsekcji brabantczyków. Typ dogowaty[1]. Według FCI nie podlega próbom pracy[2].

Rys historyczny[edytuj | edytuj kod]

Trzy rasy: Gryfonik brukselski, Gryfonik belgijski i brabantczyk pochodzą od małego szorstkowłosego psa "Smousje" z okolic Brukseli. W XIX wieku poprzez krzyżówkę z Ruby King Charles Spanielem i mopsem uzyskano krótką czarną sierść i poprawiono typ rasy. Małe, bardzo czujne psy tych ras hodowane były, aby chronić wozy i stajnie przed inwazją gryzoni. W 1883 pierwsze gryfoniki zostały zarejestrowane w Belgijskiej Księdze Rodowodowej. Były to To psy (L. O. S. H. nr 163) i Foxine (L. O. S. H. nr 164).

Po roku 1900 stały się bardzo popularne, razem z innymi rasami, dzięki królewskiemu zainteresowaniu okazywanemu im przez królową belgijską Marie-Henriette. Wiele okazów zostało wyeksportowanych za granicę i pomogło w rozwoju i spopularyzowaniu tej rasy.

Wygląd[edytuj | edytuj kod]

Budowa[edytuj | edytuj kod]

Mały, zgrabny o zwartej budowie ciała. Ogon wysoko osadzony. Głowa o dobrze wysklepionej mózgoczaszce. Szczęka wysunięta do przodu, jednak zęby nie mogą być widoczne. Duże oczy. Nos czarny, osadzony na linii oczu.

Szata i umaszczenie[edytuj | edytuj kod]

Sierść jest zawsze krótka a umaszczenie czarne podpalane, brunatne lub rude i czarne.

Użytkowość[edytuj | edytuj kod]

Współcześnie jest przede wszystkim psem towarzyszącym.

Popularność[edytuj | edytuj kod]

W Polsce rasa rzadko spotykana. W Anglii, Skandynawii oraz Ameryce Północnej rasa od początku powstania cieszy się sporym zainteresowaniem.

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

W jednym miocie mogą urodzić się wszystkie odmiany gryfonika (gdyż brabantczyk to gładkowłosa odmiana gryfonika) - tzn. gryfonik belgijski, brukselski i brabantczyk. Jest to spowodowane tym, że wszystkie odmiany (choć na ringach oceniane osobno) można mieszać przy kojarzeniu par.

Przypisy

  1. Rino Falappi: Czworonożni przyjaciele: rasy, pielęgnacja i hodowla psów. s. 171.
  2. Alain Fournier: Ilustrowana encyklopedia psów rasowych. s. 341.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]