Brachiodontyzm

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Brachiodontyzm – w klasyfikacji uzębienia ssaków oznacza zęby o stosunkowo ograniczonym procesie wzrostu, niskiej i szerokiej koronie. Występuje u większości ssaków. Przeciwieństwem jest uzębienie hypsodontyczne[1][2][3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Phil Myers: The Diversity of Cheek Teeth (ang.). University of Michigan Museum of Zoology - Animal Diversity Web (online).. [dostęp 2011-11-05].
  2. Robert B. Wiggs, Heidi B. Lobprise: Veterinary dentistry: principles and practice. Filadelfia: Lippincott-Raven Publishers, 1997, s. 697. ISBN 0-397-51385-2.
  3. Słownik terminów biologicznych (pol.). Wydawnictwo Naukowe PWN SA. [dostęp 2011-11-05].