Bracia Włosi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Bracia Włosi (wł. Fratelli d’Italia, FdI) – włoska partia polityczna o profilu narodowo-konserwatywnym[1]. Do 2014 działała pod nazwą Bracia Włosi – Centroprawica Narodowa (wł. Fratelli d’Italia – Centrodestra Nazionale, FdI-CN), następnie do 2017 pod nazwą Bracia Włosi – Sojusz Narodowy (wł. Fratelli d’Italia – Alleanza Nazionale, FdI-AN).

Historia[edytuj | edytuj kod]

Ugrupowanie powstało z połączenia dwóch grup politycznych utworzonych w połowie grudnia 2012. Pierwszą z nich (Centroprawicę Narodową) powołał Ignazio La Russa, jeden z krajowych koordynatorów Ludu Wolności. Nastąpiło to w uzgodnieniu z liderem PdL Silviem Berlusconim, aby zapewnić w przyszłych wyborach w ramach centroprawicowej koalicji dodatkową listę o profilu bardziej prawicowym[2]. Frakcję Bracia Włosi utworzyli mniej więcej w tym samym czasie Giorgia Meloni i Guido Crosetto, również należący do Ludu Wolności[3]. Obie grupy, reprezentujące w znacznej mierze dawnych działaczy Sojuszu Narodowego i polityków przeciwnych rządowi Mario Montiego, skonsolidowały się po kilku dniach[4]. Do nowej formacji przyłączyło się łącznie około 25 parlamentarzystów krajowych i europejskich, którzy m.in. powołali własną frakcję w Senacie[5]. Na potrzeby wyborów parlamentarnych w 2013 FdI-CN przystąpiła do bloku centroprawicy opartego na PdL i Lidze Północnej.

W wyniku wyborów partia nie uzyskała mandatów w Senacie. Do Izby Deputowanych XVII kadencji wynik na poziomie 2% głosów przełożył się na 9 mandatów[6]. Samodzielnie wystartowała następnie w wyborach europejskich w 2014, uzyskując około 3,7% głosów i nie przekraczając wyborczego progu[7].

W wyborach w 2018 Bracia Włosi wystartowali w ramach koalicji centroprawicy, która otrzymała najwyższe poparcie na poziomie około 37% głosów. FdI poparło po około 3,5% głosujących w wyborach do każdej z izb. Ugrupowanie wywalczyło łącznie około 50 mandatów w parlamencie z puli proporcjonalnej i większościowej[8][9][10].

Liderzy[edytuj | edytuj kod]

Partią początkowo kierowała trójka jej założycieli, w latach 2013–2014 przewodniczył jej Ignazio La Russa, następnie na jej czele stanęła Giorgia Meloni[11].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Parties and Elections in Europe: Italy (ang.). parties-and-elections.eu. [dostęp 2013-02-17].
  2. Pdl, la destra in fermento La Russa se ne va e fonda «Centrodestra nazionale» (wł.). corriere.it, 18 grudnia 2012. [dostęp 2013-02-17].
  3. Meloni e Crosetto dicono addio Ma il Cavaliere si riprende il Pdl (wł.). corriere.it, 21 grudnia 2012. [dostęp 2013-02-17].
  4. Dal Centrodestra nazionale ai Fratelli d’Italia: Giorgia Meloni e Guido Crosetto vicini a Ignazio La Russa (wł.). huffingtonpost.it, 20 grudnia 2012. [dostęp 2013-02-17].
  5. Variazioni nella composizione dei gruppi del Senato nella XVI Legislatura (wł.). senato.it. [dostęp 2013-02-17].
  6. Elezioni 2013 (wł.). corriere.it. [dostęp 2013-02-26].
  7. Elezioni 2014: Europee (wł.). interno.it. [dostęp 2014-06-01].
  8. Elezioni 2018 (wł.). ilsole24ore.com. [dostęp 2018-03-07].
  9. Camera: il nuovo Parlamento (wł.). corriere.itm. [dostęp 2018-03-07].
  10. Senato: il nuovo Parlamento (wł.). corriere.itm. [dostęp 2018-03-07].
  11. Biografia (wł.). giorgiameloni.it. [dostęp 2018-02-04].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]