Brama Paulińska w Toruniu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Brama Paulińska w Toruniu
Ilustracja
Brama Paulińska widziana od wschodu, od strony Mostu Paulińskiego i Nowego Miasta
Państwo  Polska
Miejscowość Toruń
(w 1878 borderd II Rzesza)
Typ budynku brama
Styl architektoniczny gotyk
Kondygnacje 4
Ukończenie budowy koniec XIII wieku
Zniszczono 1878
Położenie na mapie Torunia
Mapa lokalizacyjna Torunia
Brama Paulińska w Toruniu
Brama Paulińska w Toruniu
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Brama Paulińska w Toruniu
Brama Paulińska w Toruniu
Położenie na mapie województwa kujawsko-pomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa kujawsko-pomorskiego
Brama Paulińska w Toruniu
Brama Paulińska w Toruniu
Ziemia53°00′41,96″N 18°36′22,04″E/53,011656 18,606122

Brama Paulińska w Toruniu – jedna z ośmiu bram Starego Miasta, obecnie nie istnieje.

Lokalizacja[edytuj | edytuj kod]

Brama znajdowała się we wschodniej części Zespołu Staromiejskiego, w sąsiedztwie Mostu Paulińskiego.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Brama Paulińska swoją nazwę, podobnie jak Most Pauliński, wzięła od zakonu dominikanów. Przybyli oni do Torunia z Lubeki, gdzie mieli siedzibę przy kościele pw. św. Pawła. Stąd, gdy w 1263 roku tuż za murami Starego Miasta rozpoczęli budowę kościoła św. Mikołaja, torunianie nazwali ich Paulinami lub Paulerami.

Pod względem architektonicznym Brama Paulińska była masywną bramą w typie flandryjskim, podobną do toruńskiej Bramy Klasztornej. Została zbudowana na planie prostokąta, od połowy wysokości przez zastosowanie silnie ściętych naroży przechodziła w ośmiobok. Znajdujący się na jej osi przejazd ujęty był od strony Nowego Miasta ostrołukową wnęką. Całość została przykryta ośmiospadowym dachem.

Brama stała w okolicy dzisiejszego skrzyżowania staromiejskich ulic Szewskiej oraz Podmurnej i Mostu Paulińskiego stanowiącego przedłużenie nowomiejskiej ulicy Zaułek Prosowy. Była to jedna z dwóch bram zamykających ulice Starego Miasta Torunia od wschodu. Drugą była Brama Kotlarska stojąca w ciągu ulicy Szerokiej. Do marca 1454 roku oddzielała samodzielne organizmy miejskie: handlowe Stare i rzemieślnicze Nowe Miasto. Od momentu ich połączenia w jeden Toruń cały odcinek murów oddzielających te dwa miasta utraciła swą wartość obronną. Przepływający przed budowlą strumień Postolec poprowadzono podziemnym kanałem, a przylegający ukośnie do bramy Most Pauliński zabudowano niewielkimi sklepikami i warsztatami. Brama wewnątrz miasta okazała się przeszkodą, która utrudniała komunikację pomiędzy obiema częściami Starówki. W związku z tym została rozebrana w 1878 roku, już po wyburzeniu Bramy Kotlarskiej i pobliskiego kościoła św. Mikołaja.

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]