Brant (herb szlachecki)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Brant
Ilustracja
Herb Brant
Typ herbu szlachecki

Brantpolski herb szlachecki[1].

Opis herbu[edytuj | edytuj kod]

Opis historyczny[edytuj | edytuj kod]

Kasper Niesiecki blazonuje herb następująco[2]:

Jest pochodnia gorejąca, czarna w modrym polu, nie prosto stojąca, ale w prawą tarczy nachylona, na hełmie trzy pióra strusie, jedno czerwone, drugie modre, trzecie żółte.

Opis współczesny[edytuj | edytuj kod]

Opis skonstruowany współcześnie brzmi następująco[a]:

Na tarczy o polu ciemnobłękitnym, czarna płonąca pochodnia, skierowana na skos ogniem w prawą stronę tarczy.

W klejnocie trzy pióra strusie.

Labry herbowe ciemnobłękitne, podbite czernią.

Geneza[edytuj | edytuj kod]

O herbie Brant nie wspominał ani Bartosz Paprocki, ani Szymon Okolski. Kasper Niesiecki natomiast nie był pewny jego pochodzenia, nie wiedział również kiedy i komu został on po raz pierwszy przyznany[3].

Herb Brant można było zaobserwować na nagrobkach w Prusach, używał go starodawny dom Brantów, pochodzący z Pomorza[3].

Herbowni[edytuj | edytuj kod]

Danym herbem pieczętowały się następujące rody herbowe:

Brancewicz, Brant, Brański, Sarnowski[4]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Opis współczesny jest skonstruowany zgodnie z obecnymi zasadami heraldyki. Zobacz: Blazonowanie

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Dane Herbu: Brant, gajl.wielcy.pl [dostęp 2021-03-30].
  2. Herbarz Niesieckiego, wielcy.pl [dostęp 2021-03-30].
  3. a b Herbarz Niesieckiego, wielcy.pl [dostęp 2021-03-30].
  4. Brant (Polska Encyklopedia Historyczno-Genealogiczna), genealogia.okiem.pl [dostęp 2021-03-30].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]