Bratanka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
'Bratanka'
Rodzaj Grusza (Pyrus)
Gatunek Pyrus communis L., (Grusze zachodnie)
Grupa odmian jesienne
Rodzice siewka nieznanego pochodzenia
Data wyhodowania 1987
Właściciel Instytut Sadownictwa i Kwiaciarstwa im. Szczepana Pieniążka
Pochodzenie Polska, Albigowa

Grusza 'Bratanka' – odmiana uprawna (kultywar) gruszy należąca do grupy grusz zachodnich. Odmiana powstała w Sadowniczo-Szkółkarskim Zakładzie Doświadczalnym w Albigowej[1], w Polsce, w roku 1987 jako siewka z wolnego zapylenia.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój
Drzewo rośnie słabo. Korona o mocnej konstrukcji, wysmukła, wzniesiona z wyraźnym przewodnikiem, od którego konary odchodzą pod ostrym kątem. Istotne w związku z tym jest formowanie młodego drzewa z zastosowaniem klamerkowania i odginania pędów.
Owoc
Owoce duże, baryłkowate, zwężające się ku szypułce, z karbowaniem na całej powierzchni. Skórka zielonkawa, później zielonożółta, pokryta licznymi, brązowymi przetchlinkami, dość gruba. Szypułka krótka, lekko wygięta, umieszczona niesymetrycznie z boku owocu, często występuje zgrubienie miąższu na szypułce. Zagłębienie szypułkowe płytkie. Zagłębienie kielichowe pofałdowane, płytkie. Kielich mały. Miąższ białokremowy, średnioziarnistej konsystencji, soczysty.

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Jesienna odmiana deserowa, o dobrym smaku. Słaby wzrost sprawia iż nadaje się bardzo dobrze do nasadzeń towarowych w sadach intensywnych, wadą jest mało atrakcyjny wygląd owoców. Polecana do nasadzeń amatorskich szczególnie w chłodniejszych rejonach.

Uprawa[edytuj | edytuj kod]

Wcześnie wchodzi w okres owocowania (3-4 rok po posadzeniu), owocuje corocznie i obficie. Kwitnie średnio wcześnie i jest dobrym zapylaczem dla wielu odmian. Wiąże jeden lub dwa owoce w kwiatostanie, nie występuje więc konieczność przerzedzania zawiązków.

Podkładka i stanowisko[edytuj | edytuj kod]

Jako podkładki zaleca się siewki gruszy kaukaskiej. Zgodność zrastania się z pigwą nieznana.

Zdrowotność[edytuj | edytuj kod]

Na mróz bardzo odporna, na parcha średnio odporna, wrażliwość na zarazę ogniową nieznana, mało podatna na choroby drewna i kory.

Zbiór i przechowywanie[edytuj | edytuj kod]

Zbiór owoców najczęściej przypada w pierwszej połowie września. Do spożycia nadają się w kilka dni po zbiorze. W chłodni przechowują się do 3 miesięcy.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. www.albigowa.com.pl. [dostęp 2010-01-02].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Dorota Kruczyńska, Alojzy Czynczyk: Zeszyty Pomologiczne Grusza. Skierniewice: Instytut Sadownictwa i Kwiaciarstwa, 2002. ISBN 83-88707-38-8.
  2. Grzegorz Łysiak: Uprawa i odmiany gruszy. Warszawa: Hortpress, 2006. ISBN 83-89211-18-1.