Bratkartofle

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bratkartofle

Bratkartofle (z niem. braten = „piec”, „smażyć”) – prosta potrawa ziemniaczana, popularna w Niemczech, i na Górnym Śląsku oraz Warmii, Małopolsce (Galicja) i Mazurach. Przygotowana z ugotowanych wcześniej i pokrojonych na małe kawałki lub plasterki ziemniaków. Smażona na patelni z rozgrzanym tłuszczem (pierwotnie wyłącznie smalcem), spożywana najczęściej z kwaśnym mlekiem lub jajkiem sadzonym[1]. Podawana była najczęściej na kolację przy wykorzystaniu ziemniaków pozostałych z obiadu lub też specjalnie ugotowanych od razu w większej ilości.

Smażone kartofle na rynku krakowskim, 2014

Potrawa wymieniona jest w najstarszej zachowanej polskiej książce kucharskiej – Compendium ferculorum (1682) autorstwa Stanisława Czernieckiego. Nadworny kucharz księcia Lubomirskiego polecał pieczenie i smażenie „tertufelli” w oliwie z dodatkiem wyciśniętego, świeżego soku z cytryny. Tak przygotowane kartofle najbardziej nadają się do befsztyków oraz polędwicy.

Smażone kartofle wymienia również Jan Milikowski w wydanej przez siebie książce Potrawy z kartofli (1842) oraz Lucyna Ćwięrczakiewiczowa w swojej książce kucharskiej 365 obiadów[2](1860).

Zobacz też[edytuj]

  • Hoppelpoppel – potrawa kuchni niemieckiej, odsmażone ziemniaki z jajkami
  • Pyttipanne – potrawa kuchni skandynawskiej z pokrojonych w drobną kostkę, usmażonych ziemniaków

Przypisy

  1. silesia-region.pl: Śląskie smaki (pol.). Urząd Marszałkowski Województwa Śląskiego. [dostęp 22 sierpnia 2008].
  2. zob. w Wikiźródłach: przepis „25. Kartofle smażone” w: 365 obiadów za pięć złotych (wyd. 1871, wydanie ósme poprawione i powiększone)