Brian Baker (tenisista)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Brian Baker
Brian Baker
Brian Baker podczas French Open 2016.
Państwo  Stany Zjednoczone
Miejsce zamieszkania Nashville
Data i miejsce urodzenia 30 kwietnia 1985
Nashville
Wzrost 190 cm
Masa ciała 77 kg
Gra praworęczna, oburęczny bekhend
Status profesjonalny 2003
Zakończenie kariery aktywny
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 0
Najwyżej w rankingu 52 (29 października 2012)
Australian Open 2R (2013)
Roland Garros 2R (2012)
Wimbledon 4R (2012)
US Open 2R (2005, 2012)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 2
Najwyżej w rankingu 29 (22 maja 2017)
Australian Open 3R (2017)
Roland Garros 3R (2016)
Wimbledon 1R (2016)
US Open 3R (2013, 2016)

Brian Baker (ur. 30 kwietnia 1985 w Nashville) – amerykański tenisista, olimpijczyk z Rio de Janeiro (2016).

Kariera tenisowa[edytuj | edytuj kod]

Występował w juniorskich turniejach wielkoszlemowych. W 2003 roku osiągnął finał rozgrywek podczas French Open. Został wtedy pokonany przez Stanislasa Wawrinkę.

Zarówno w grze podwójnej jak i pojedynczej występował na profesjonalnych turniejach wielkoszlemowych. W Australian Open, US Open i French Open zdołał awansować do 2. rundy rozgrywek. W ostatnim z tych turniejów wystąpił dzięki dzikiej karcie. Jego największym sukcesem był awans do 4. rundy Wimbledonu w 2012 roku.

Zwyciężał w 2 turniejach rangi ATP Challenger Tour w grze pojedynczej oraz w 8 w grze podwójnej. W 2012 roku awansował do swojego pierwszego finału turnieju kategorii ATP World Tour – w Nicei przegrał 3:6, 2:6 z Nicolásem Almagro[1].

W lutym 2017 wygrał po raz pierwszy zawody rangi ATP World Tour, w konkurencji gry podwójnej w Memphis wspólnie z Nikolą Mekticiem. Kolejny tytuł Baker zdobył pod koniec kwietnia tegoż samego roku w Budapeszcie, ponownie z Nikolą Mekticiem. Najwyższe – 60. miejsce w rankingu singlowym osiągnął 24 września 2012 roku. Najwyższą lokatę w deblu (29. pozycja) osiągnął 22 maja 2017 roku.

W 2016 zagrał na igrzyskach olimpijskich w Rio de Janeiro w konkurencjach singla i debla[2]. W grze pojedynczej poniósł porażkę w 1. rundzie, a w deblu awansował wspólnie z Rajeevem Ramem do 2. rundy.

Finały w turniejach ATP World Tour[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
Tennis Masters Cup /
ATP World Tour Finals
ATP Masters Series /
ATP World Tour Masters 1000
ATP International Series Gold /
ATP World Tour 500
ATP International Series /
ATP World Tour 250

Gra pojedyncza (0–1)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwnik Wynik finału
Finalista 1. 26 maja 2012 Nicea Ceglana Hiszpania Nicolás Almagro 3:6, 2:6

Gra podwójna (2–0)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy Wynik finału
Zwycięzca 1. 19 lutego 2017 Memphis Twarda (hala) Chorwacja Nikola Mektić Stany Zjednoczone Ryan Harrison
Stany Zjednoczone Steve Johnson
6:3, 6:4
Zwycięzca 2. 30 kwietnia 2017 Budapeszt Ceglana Chorwacja Nikola Mektić Kolumbia Juan Sebastián Cabal
Kolumbia Robert Farah
7:6(2), 6:4

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. By, Almagro denies Baker fairytale title in Nice; Schiavone on form - CNN.com, CNN, 26 maja 2012 [dostęp 2017-05-20].
  2. Associated Press, All these years, surgeries later, Brian Baker makes Olympics, „NBC Olympics”, 5 sierpnia 2016 [dostęp 2017-05-20] (ang.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]