Brighton & Hove Albion F.C.

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Brighton & Hove Albion
Ilustracja
Pełna nazwa Brighton & Hove Albion Football Club
Przydomek The Seagulls (Mewy)
The Albion
Data założenia 21 sierpnia 1901
Liga Premier League
Państwo  Wielka Brytania
Stadion Falmer Stadium
(pojemność: 30 750)
Brighton
Prezes Tony Bloom
Trener Graham Potter
Asystent trenera Billy Reid
Björn Hamberg
Stroje
domowe
Stroje
wyjazdowe
Trzeci
strój
Strona internetowa

Brighton & Hove Albion Football Clubangielski klub piłkarski z nadmorskiego miasta Brighton, grający obecnie w Premier League.

Przydomki tego klubu to The Seagulls oraz The Albion. Pierwszy komplet strojów zespołu jest w biało niebieskie pasy. W latach siedemdziesiątych (gdy menadżerem był Freddie Goodwin) na krótko grali w białych strojach. Za największego rywala zespołu uważany jest Crystal Palace z siedzibą w południowym Londynie.

Założony w 1901 roku Brighton początkowo grało w angielskiej Southern League. W roku 1920 klub dołączył do Football League. Najlepsze momenty w historii klubu to okres od 1979 do 1983 roku, kiedy Brighton grało w First Division. W roku 1983 zespół osiągnął finał rozgrywek FA Cup, przegrywając po powtórzonym meczu z Manchesterem United. W tym samym sezonie spadli z pierwszej klasy rozgrywkowej. Przez niegospodarne zarządzanie klubem, Brighton było bliskie degradacji z Football League w latach 1997 i 1998. Od 2002 roku zespół nie grał poniżej trzeciej klasy rozgrywkowej.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Tarcza Dobroczynności, jedyne trofeum krajowe wygrane przez Brighton & Hove Albion F.C.

Założony 21 sierpnia 1901 roku Brighton & Hove Albion F.C. przez pierwsze 19 lat istnienia grało w Southern League. W 1910 roku klub zdobył jedyne jak dotąd krajowe trofeum, Tarczę Dobroczynności FA, pokonując zespół Aston Villa (ówczesnego mistrza Anglii). W 1920 roku Brighton zostało wybrane do Third Division (nowo utworzonej, trzeciej klasy rozgrywkowej Football League).

W sezonie 1978/79 Brighton pierwszy raz w historii awansowało do First Division. Trenerem klubu był wtedy Alan Mullery, były reprezentant Anglii w piłce nożnej. Cztery lata później Brighton spadło do Second Division.

W roku 1983 Brighton zagrało w swoim jedynym jak do tej pory finale FA Cup, gdzie zremisowało z Manchesterem United 2-2. Bramki dla Brighton zdobyli Gordon Smith i Gary Stevens. W powtórzonym meczu Manchester United zwyciężył 4:0.

Kłopoty finansowe klubu i związana z nimi sprzedaż stadionu Goldstone Ground sprawiły, że lata dziewięćdziesiąte były dla Brighton ciężkie do przetrwania. Z kłopotami finansowymi wiązały się także problemy sportowe. Zespół niemalże cudem uniknął degradacji z Football League w 1997 roku, remisując w ostatnich minutach meczu z Hereford United, bezpośrednim rywalem w walce o utrzymanie.

W latach 2000–2002 Brighton awansowało o dwie klasy rozgrywkowe, wygrywając odpowiednio Third Division oraz Second Division i znalazło się na zapleczu Premier League.

W kwietniu 2017 roku zapewniło sobie awans do najwyższej klasy rozgrywkowej, w której zagrają po raz pierwszy od 1983 roku.

Stadiony[edytuj | edytuj kod]

Przez wiele lat drużyna Brighton & Hove Albion F.C. rozgrywała swoje mecze na stadionie Goldstone Ground, aż do momentu kiedy z powodu długów dyrekcja klubu zdecydowała się sprzedać obiekt. Decyzja ta wywołała protesty kibiców. Ostatni mecz na stadionie Goldstone Ground Brighton rozegrało w sezonie 1996/97 wygrywając z Doncaster Rovers.

W latach 1997–1999 Brighton dzieliło stadion z Gillingham w oddalonym o 70 kilometrów od Brighton mieście z hrabstwa Kent. Po tym okresie drużyna wróciła do swojego miasta, aby rozgrywać swoje mecze na obiekcie lekkoatletycznym Withdean Stadium. Mewy rozgrywały tam swoje mecze do 2011 roku.

W grudniu 2008 roku rozpoczęła się budowa Falmer Stadium. Koszty budowy wyniosły 93 miliony funtów. Stadion został oddany do użytku 31 maja 2011 roku. Początkowo pojemność stadionu wynosiła 22 374 miejsca. Po kilku modyfikacjach pojemność obiektu została powiększona do 30 750. W sezonie 2012/13 średnia widzów na mecz wynosiła 25 705.

Falmer Stadium

Obecny skład[edytuj | edytuj kod]

Stan na 31 sierpnia 2021[1]

Nr Poz. Piłkarz
1 BR Hiszpania Robert Sánchez
2 OB Anglia Tariq Lamptey
4 OB Anglia Adam Webster
5 OB Anglia Lewis Dunk (kapitan)
7 NA Irlandia Aaron Connolly
8 PO Mali Yves Bissouma
9 NA Francja Neal Maupay
10 PO Argentyna Alexis Mac Allister
11 PO Belgia Leandro Trossard
12 PO Zambia Enock Mwepu
13 PO Niemcy Pascal Groß
14 PO Anglia Adam Lallana
Nr Poz. Piłkarz
15 PO Polska Jakub Moder
16 BR Holandia Kjell Scherpen
17 PO Kolumbia Steven Alzate
18 NA Anglia Danny Welbeck
20 PO Anglia Solomon March
23 BR Anglia Jason Steele
24 OB Irlandia Shane Duffy
25 PO Ekwador Moisés Caicedo
33 OB Anglia Dan Burn
34 OB Holandia Joël Veltman
PO Hiszpania Marc Cucurella

Piłkarze na wypożyczeniu[edytuj | edytuj kod]

Nr Poz. Piłkarz
NA Rumunia Florin Andone (w Cádiz do 30 czerwca 2022)
NA Ekwador Billy Arce (w LDU Quito do 30 czerwca 2022)
OB Anglia Matt Clarke (w West Bromwich Albion do 30 czerwca 2022)
OB Polska Michał Karbownik (w Olympiakosie do 30 czerwca 2022)
NA Japonia Kaoru Mitoma (w Royale Union Saint-Gilloise do 30 czerwca 2022)
Nr Poz. Piłkarz
OB Norwegia Leo Østigård (w Stoke City do 30 czerwca 2022)
NA Senegal Abdallah Sima (w Stoke City do 30 czerwca 2022)
BR Anglia Christian Walton (w Ipswich Town do 30 czerwca 2022)
NA Szwajcaria Andi Zeqiri (w Augsburgu do 30 czerwca 2022)

Menadżerowie[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. [1] (ang.) [Dostęp: 3 lutego 2021].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]