Brighton & Hove Albion F.C.

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Brighton & Hove Albion
Brighton & Hove Albion
Pełna nazwa Brighton & Hove Albion Football Club
Przydomek The Seagulls (Mewy)
The Albion
Data założenia 21 sierpnia 1901
Liga Premier League
Stadion Falmer Stadium
(pojemność: 30 750)
Brighton
Prezes Tony Bloom
Trener Chris Hughton
Stroje
domowe
Stroje
wyjazdowe
Strona internetowa

Brighton & Hove Albion Football Clubangielski klub piłkarski z nadmorskiego miasta Brighton, grający obecnie w Premier League.

Przydomki tego klubu to The Seagulls oraz The Albion. Pierwszy komplet strojów zespołu jest w biało niebieskie pasy. W latach siedemdziesiątych (gdy menadżerem był Freddie Goodwin) na krótko grali w białych strojach. Za największego rywala zespołu uważany jest Crystal Palace z siedzibą w południowym Londynie.

Założony w 1901 roku Brighton początkowo grało w angielskiej Southern League. W roku 1920 klub dołączył do Football League. Najlepsze momenty w historii klubu to okres od 1979 do 1983 roku, kiedy Brighton grało w First Division. W roku 1983 zespół osiągnął finał rozgrywek FA Cup, przegrywając po powtórzonym meczu z Manchesterem United. W tym samym sezonie spadli z pierwszej klasy rozgrywkowej. Przez niegospodarne zarządzanie klubem, Brighton było bliskie degradacji z Football League w latach 1997 i 1998. Od 2002 roku zespół nie grał poniżej trzeciej klasy rozgrywkowej.

Historia[edytuj]

Tarcza Dobroczynności, jedyne trofeum krajowe wygrane przez Brighton & Hove Albion F.C.

Założony 21 sierpnia 1901 roku Brighton & Hove Albion F.C. przez pierwsze 19 lat istnienia grało w Southern League. W 1910 roku klub zdobył jedyne jak dotąd krajowe trofeum, Tarczę Dobroczynności FA, pokonując zespół Aston Villa (ówczesnego mistrza Anglii). W 1920 roku Brighton zostało wybrane do Third Division (nowo utworzonej, trzeciej klasy rozgrywkowej Football League).

W sezonie 1978/79 Brighton pierwszy raz w historii awansowało do First Division. Trenerem klubu był wtedy Alan Mullery, były reprezentant Anglii w piłce nożnej. Cztery lata później Brighton spadło do Second Division.

W roku 1983 Brighton zagrało w swoim jedynym jak do tej pory finale FA Cup, gdzie zremisowało z Manchesterem United 2-2. Bramki dla Brighton zdobyli Gordon Smith i Gary Stevens. W powtórzonym meczu Manchester United zwyciężył 4:0.

Kłopoty finansowe klubu i związana z nimi sprzedaż stadionu Goldstone Ground sprawiły, że lata dziewięćdziesiąte były dla Brighton ciężkie do przetrwania. Z kłopotami finansowymi wiązały się także problemy sportowe. Zespół niemalże cudem uniknął degradacji z Football League w 1997 roku, remisując w ostatnich minutach meczu z Hereford United, bezpośrednim rywalem w walce o utrzymanie.

W latach 2000-02 Brighton awansowało o dwie klasy rozgrywkowe, wygrywając odpowiednio Third Division oraz Second Division i znalazło się na zapleczu Premier League.

W kwietniu 2017 roku zapewniło sobie awans do najwyższej klasy rozgrywkowej, w której zagrają po raz pierwszy od 1983 roku.

Stadiony[edytuj]

Przez wiele lat drużyna Brighton & Hove Albion F.C. rozgrywała swoje mecze na stadionie Goldstone Ground, aż do momentu kiedy z powodu długów dyrekcja klubu zdecydowała się sprzedać obiekt. Decyzja ta wywołała protesty kibiców. Ostatni mecz na stadionie Goldstone Ground Brighton rozegrało w sezonie 1996/97 wygrywając z Doncaster Rovers.

W latach 1997-1999 Brighton dzieliło stadion z Gillingham w oddalonym o 70 kilometrów od Brighton mieście z hrabstwa Kent. Po tym okresie drużyna wróciła do swojego miasta, aby rozgrywać swoje mecze na obiekcie lekkoatletycznym Withdean Stadium. Mewy rozgrywały tam swoje mecze do 2011 roku.

W grudniu 2008 roku rozpoczęła się budowa Falmer Stadium. Koszty budowy wyniosły 93 miliony funtów. Stadion został oddany do użytku 31 maja 2011 roku. Początkowo pojemność stadionu wynosiła 22 374 miejsca. Po kilku modyfikacjach pojemność obiektu została powiększona do 30 750. W sezonie 2012/13 średnia widzów na mecz wynosiła 25 705.

Falmer Stadium

Kadra[edytuj]

Stan na 16 września 2017[1]

Nr Poz. Piłkarz
1 BR Australia Mathew Ryan
2 OB Hiszpania Bruno Saltor
3 OB Kamerun Gaëtan Bong (kapitan)
4 OB Niemcy Uwe Hünemeier
5 OB Anglia Lewis Dunk
6 OB Anglia Dale Stephens
7 PO Izrael Biram Kayal
8 PO Czechy Jiří Skalák
9 NA Anglia Sam Baldock
10 NA Izrael Tomer Chemed
11 PO Francja Anthony Knockaert
12 BR Finlandia Niki Mäenpää
13 PO Niemcy Pascal Groß
14 PO Anglia Steven Sidwell
Nr Poz. Piłkarz
15 PO Szkocja Jamie Murphy
17 NA Anglia Glenn Murray
18 OB Anglia Connor Goldson
19 NA Kolumbia Jose Izquierdo
20 OB Anglia Solomon March
21 PO Argentyna Ezequiel Schelotto
22 OB Irlandia Shane Duffy
23 OB Anglia Liam Rosenior
24 PO Holandia Davy Pröpper
26 BR Holandia Tim Krul (wypożyczony z Newcastle United)
29 OB Austria Markus Suttner
37 PO Anglia Isaiah Brown (wypożyczony z Chelsea)
38 OB Czechy Aleš Matějů
39 PO Holandia Soufyan Ahannach

Piłkarze na wypożyczeniu[edytuj]

Nr Poz. Piłkarz
PO Irlandia Północna Oliver Norwood (w Fulham do 31 maja 2018)
PO Demokratyczna Republika Konga Kazenga LuaLua (w Queens Park Rangers do 31 maja 2018)
PO Anglia Rohan Ince (w Bury do 31 maja 2018)
Nr Poz. Piłkarz
PO Irlandia Richie Towell (w Rotherham United do 31 maja 2018)
BR Anglia Christian Walton (w Wigan Athletic do 31 maja 2018)
PO Norwegia Mathias Normann (w Molde do 31 maja 2018)

Menadżerowie[edytuj]

Przypisy

  1. 1st Squad Profile Details (ang.) [Dostęp: 16 lipca 2017]

Linki zewnętrzne[edytuj]

Oficjalna strona klubu