BAe ATP

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z British Aerospace ATP)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
BAe ATP
Ilustracja
Dane podstawowe
Państwo  Wielka Brytania
Producent British Aerospace (BAe)
Typ samolot pasażerski
Konstrukcja metalowa
Załoga 2
Historia
Data oblotu 6 sierpnia 1986
Lata produkcji 1988 - 1996
Egzemplarze 64
Dane techniczne
Napęd 2 x Silnik turbośmigłowy Pratt & Whitney Canada PW126A
Moc 1978 kW każdy
Wymiary
Rozpiętość 30,63 m
Długość 26,01 m m
Wysokość 7,14 m
Powierzchnia nośna 78,3 m²
Masa
Własna 13 595 kg
Startowa 22 930 kg
Zapas paliwa 3778 dm³
Osiągi
Prędkość przelotowa 496 km/h
Pułap 7 600 m
Zasięg 1 825 km
Dane operacyjne
Liczba miejsc
64

BAe ATP (ang. Advanced Turboprop, zaawansowany turbośmigłowiec) – brytyjski samolot pasażerski przeznaczony do obsługiwania połączeń lokalnych, wyprodukowany w liczbie 64 egzemplarzy przez firmę British Aerospace.

Historia[edytuj | edytuj kod]

ATP był odpowiedzią wytwórni British Aerospace na rosnące zapotrzebowanie na niewielki, tani, turbośmigłowy samoloty do obsługi lokalnych połączeń. Miał on konkurować z samolotami ATR 42 i De Havilland Canada DHC-8 Dash-8. 1 marca 1984 roku firma ogłosiła swoje zamiary względem nowego samolotu turbośmigłowego. Aby obniżyć koszty projektowania i produkcji sięgnięto po istniejącą już konstrukcję, samolot Hawker Siddeley HS 748, jego wariant Super 748. Poddano go modyfikacji polegającej na wydłużeniu kadłuba o 5,03 m, silniki Rolls-Royce Dart zastąpiono bardziej ekonomicznymi Pratt & Whitney Canada PW126 z nowymi, sześciołopatowymi śmigłami zaprojektowanymi wspólnie przez firmy British Aerospace i amerykańską Hamilton Standard. ATP otrzymał całkowicie skomputeryzowane wyposażenie kabiny pilotów. Prototyp nowej maszyny swój pierwszy lot wykonał 6 sierpnia 1986 roku. We wrześniu 1988 roku samolot otrzymał homologację amerykańskiej Federal Aviation Administration. Pierwszy seryjny samolot wszedł do służby w liniach lotniczych British Midland 9 maja 1988 roku.

Konstrukcja[edytuj | edytuj kod]

Samolot jest dwusilnikowym, metalowym dolnopłatem. Wolnonośne, dwudźwigarowe skrzydła o obrysie trapezowym z niewielkim skosem krawędzi natarcia i dodatnim wzniosem, w zewnętrznych częściach umieszczone są integralne zbiorniki paliwa. Płaty wyposażone są w klapy Fowlera i lotki. Metalowy kadłub o konstrukcji półkskorupowej. Usterzenie klasyczne, wolnonośne, statecznik pionowy o skośnej krawędzi natarcia, ster kierunku i ster wysokości jednodźwigarowy. Ster wysokości zaopatrzony w klapki odciążające. Usterzenie poziome o obrysie trapezowym. Podwozie trójzespołowe, przednie dwókołowe chowane do przodu do wnęki w kadłubie, główne, również dwukołowe i chowane do przodu do wnęk w gondolach silników. Dwa silniki turbośmigłowe Pratt & Whitney Canada PW126A napędzające sześciołopatowe, kompozytowe śmigła.

Użytkownicy[edytuj | edytuj kod]

W 2006 roku wykorzystywane było jeszcze 32 samoloty. W następujących liniach lotniczych:

Wersje[edytuj | edytuj kod]

  • ATP Freighter - wersja sześciu samolotów ATP z powiększoną kabiną ładunkową
  • Maritime ATP - wersja zmilitaryzowana, przeznaczona do patrolowania obszarów morskich. Projekt nie doczekał się realizacji
  • ATP-AEW - wersja zmilitaryzowana, będąca propozycją dla Sił Powietrznych Australii na samolot wczesnego ostrzegania. Projekt nie doczekał się realizacji

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jacek Nowicki, British Aerospace Jetstream 31, "Lotnictwo", nr 7 (1992), s. 44, ISSN 0867-6763.