Britney Spears

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Britney Spears
Ilustracja
Britney Spears w 2013 roku.
Podpis Britney Jean Spears
Imię i nazwisko Britney Jean Spears
Pseudonim Księżniczka Popu
Data i miejsce urodzenia 2 grudnia 1981
McComb, Missisipi
Pochodzenie Stany Zjednoczone
Instrument pianino
Typ głosu Sopran
(C#3-C#6,3 oktawy)
Gatunek pop, dance-pop, synth pop
Zawód piosenkarka, tancerka
Aktywność od 1992 roku
Wytwórnia płytowa RCA Records - dawniej Jive Records, Zomba Label Group
Powiązania Najważniejsze: Michael Jackson, Madonna, Mick Jagger, Keith Richards, The Rolling Stones, Steven Tyler, Aerosmith, Whitney Houston, Joan Jett, Shania Twain, Giorgio Moroder, Justin Timberlake, Toni Braxton, Suzanne Vega, Eminem, Christina Aguilera, Beyoncé Knowles, Jamie Lynn Spears, Kevin Federline
Współpracownicy
Adam Leber, Larry Rudolph, Brett Miller, Felicia Culotta
Strona internetowa

Britney Jean Spears (ur. 2 grudnia 1981 w McComb[1]) – amerykańska piosenkarka muzyki pop i dance, tancerka, działająca w przemyśle rozrywkowym od 1992 roku. Jedna z ikon kultury masowej schyłkowej fazy XX wieku; ikona muzyki pop[2][3]. Wpłynęła znacząco na odrodzenie się popu w późnych latach 90. XX wieku. Sprzedała na całym świecie ponad 200 milionów certyfikowanych płyt (100 milionów albumów + 100 milionów singli i innych wydań)[4][5][6][7], co czyni ją jedną z najbardziej uhonorowanych artystek wszech czasów. Jest drugą po Madonnie obok Céline Dion[8] i Mariah Carey[9] najlepiej sprzedającą się piosenkarką w historii, w związku z czym muzycy i krytycy wraz z mediami przyznali jej tytuł Księżniczki Popu[10][11][12][13]. Została wpisana do Księgi rekordów Guinnessa jako najlepiej sprzedający się nastoletni artysta wszech czasów[10][14].

Jej debiutancki album ...Baby One More Time, który nagrała w wieku siedemnastu lat, jest trzecim po płycie Whitney Houston The Bodyguard i Shani Twain Come on Over najlepiej sprzedającym się żeńskim albumem muzycznym wszech czasów, przekroczywszy nakład ponad 37 milionów egzemplarzy na całym świecie. Płyta ta znajduje się także na trzynastym miejscu najlepiej sprzedających się krążków w historii muzyki i na szóstym miejscu najlepiej sprzedających się albumów popowych wszech czasów[15][16][17]. Album jest też najlepiej sprzedającą się płytą nagraną przez nieletniego artystę w historii muzyki[18] i jednym z najlepiej sprzedających się krążków w Stanach Zjednoczonych[19] i Wielkiej Brytanii[20] ostatnich trzech dekad. Został wpisany do Księgi rekordów Guinnessa jako najlepiej sprzedający się album nagrany przez nastoletniego solistę w historii[21]. Tytułowy singiel „...Baby One More Time” z debiutanckiego albumu należy do ścisłej czołówki najlepiej sprzedających się singli wszech czasów[22][23][24][25][26][27].

Drugi album Oops!... I Did It Again także jest jednym z najlepiej sprzedających się albumów w historii. Plasuje się na trzydziestym siódmym miejscu najlepiej sprzedających się albumów wszech czasów. Przekroczył nakład ponad 24 milionów sprzedanych egzemplarzy na całym świecie[28][29].

Ogromny międzynarodowy sukces dwóch pierwszych krążków ...Baby One More Time i Oops!... I Did It Again, a także następnych dwóch płyt Britney i In the Zone oraz pochodzących z niej singli, utrwalił jej pozycję w przemyśle muzycznym.

Do jej najbardziej znanych kolaboracji przy tworzeniu albumów i wspólnych występów muzycznych należy współpraca z takimi artystami jak Michael Jackson[30][31], Madonna[32][33], Mick Jagger[34][35], Keith Richards[34][35], czy Aerosmith[36][37]. Tworzyli dla niej tacy znani producenci muzyczni jak Max Martin[38][39], Moby[40][41] i Giorgio Moroder[42][43]. Światowa trasa koncertowa po powrocie na scenę muzyczną, The Circus Starring: Britney Spears w 2009 roku, zarobiła ponad 145 milionów dolarów zysku, co czyni ją jedną z najlepiej sprzedających się tras pierwszej dekady XXI wieku[44][45][46].

Według strony internetowej MSN jest piątą z najbogatszych piosenkarek na świecie z majątkiem wynoszącym ponad 500 milionów dolarów[47]. Także według The Microsoft Network, swego czasu była najbogatszą piosenkarką na świecie poniżej trzydziestego roku życia[47]. Według Nielsen SoundScan jest czwartą obecnie najlepiej sprzedającą się artystką w Stanach Zjednoczonych oraz najmłodszym artystą w historii muzyki, który osiągnął próg ponad 100 milionów albumów na całym świecie, w związku z tym wydarzeniem w 2010 roku otrzymała nagrodę Chopard Diamond Award za najlepiej sprzedającego się artystę muzycznego pierwszej dekady XXI wieku.

Od 2003 roku posiada swoja gwiazdę w Hollywood Walk of Fame. Wokalistka w czasie siedemnastu lat kariery w branży muzycznej zdobyła ponad 428 prestiżowych nagród muzycznych ze 452 nominacji, z czego 83 zdobyła w ciągu jednego roku. Wśród jej nagród najważniejsze z nich to: Grammy, Emmy, MTV Video Music Awards, MTV Europe Music Awards, American Music Awards, Billboard Music Awards, NRJ Music Awards oraz World Music Awards. Wiele współczesnych piosenkarek takich jak Lady Gaga, Lana Del Rey, Selena Gomez, Fergie, Girls 'Generation, czy Miley Cyrus wymieniało ją jako swoje główne źródło inspiracji.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

1981–91: Dzieciństwo[edytuj | edytuj kod]

Britney Spears urodziła się w McComb w stanie Missisipi, jako drugie dziecko Lynne Irene Bridges i Jamesa Parnella Spears. Jej babcia, Lillian Portell była Angielką, urodzoną w Londynie, a matka jednego z jej pradziadków, miała pochodzenia maltańskie[48][49]. Ma rodzeństwo, Bryana Jamesa i Jamie Lynn[49]. W wieku trzech lat, zaczęła uczęszczać na lekcje tańca w swoim rodzinnym mieście, Kentwood, w stanie Luizjana i została wybrana na artystkę solową w głównym recitalu w 1984 roku. W dzieciństwie uprawiała także gimnastykę artystyczną i chodziła na lekcje śpiewu. Była laureatką wielu konkursów o szczeblu państwowym na zawodach tanecznych i pokazach talentu dla dzieci[49][50][18]. Pod koniec przedszkola, Spears po raz pierwszy dała lokalny występ z piosenką „What Child Is This?”. Wówczas postanowiła zrealizować marzenie o zostaniu piosenkarką i wkrótce potem zaczęła występować w telewizji[50].

1992–97: Początki kariery[edytuj | edytuj kod]

W wieku ośmiu lat Britney wybrała się wraz ze swoją matką na przesłuchanie do Atlanty do programu dla dzieci, Mickey Mouse Club (Klub Przyjaciół Myszki Miki). Reżyser formatu, Matt Casella odrzucił Spears ze względu na zbyt młody wiek, jednakże postanowił polecić ją dalej, Nancy Carson, agentce młodych talentów w Nowy Jorku. Carson była pod wielkim wrażeniem umiejętności wokalnych Spears i po paru przesłuchaniach posłała ją do Profesjonalnej Zawodowej Szkoły Sztuki Filmowej w Nowym Jorku. Wkrótce potem Lynne Spears przeprowadziła się wraz z córką do Nowego Jorku pozostawiając dzieci swojemu mężowi w Kentwood. W późniejszych miesiącach, Britney wystąpiła jako aktorka w kilku reklamach telewizyjnych i została wybrana jako dublerka do swojej pierwszej roli w musicalu Ruthless!, jako Tina Denmark w teatrze Off-Broadway. Uczestniczyła także jako zawodniczka w popularnym amerykańskim programie Star Search[49][51].

Britney Spears, ostatecznie pojawiła się w talent show The Mickey Mouse Club, gdzie występowała przez dwa sezony u boku późniejszych gwiazd, jak: Christina Aguilera, Justin Timberlake, czy Ryan Gosling[52], potem jednak zrezygnowała z występów telewizyjnych na rzecz studiów na Parklane Academy w rodzinnym Kentwood. Po kilkunastu tygodniach zrezygnowała ze studiów na rzecz kariery w przemyśle muzycznym. W tym samym czasie rozstała się ze swoim chłopakiem poznanym na pierwszym roku studiów[50][53]. W czerwcu 1997 roku wybrała się na przesłuchanie do żeńskiej grupy muzycznej Innosense. Na potrzeby przesłuchania nagrała w profesjonalnym studio w Nowym Jorku na taśmie pierwsze demo z coverem niezrealizowanej piosenki Toni Braxton, której treść przesłał jej Larry Rudolph, agent rozrywkowy. Lynne skontaktowała się z nim przed castingiem w celu omówienia przygotowań córki[54]. Demo zostało odrzucone przez przedstawicieli wytwórni płytowej Jive Records, polecano jej nagrać nowe demo z piosenką Whitney Houston, „I Have Nothing”[55][56]. Po krótkim czasie podpisała kontrakt z ową wytwórnią i rozpoczęła prace nad swoim debiutanckim albumem ...Baby One More Time.

1998–99: ...Baby One More Time[edytuj | edytuj kod]

Uniform Britney Spears z planu do teledysku ,,(You Drive Me) Crazy'' w muzeum The Sydney Hard Rock Cafe w Sydney w Australii.

Pod koniec 1998 roku pojawił się pierwszy singiel Spears, zatytułowany „...Baby One More Time”, gdzie dwa tygodnie później stacja MTV wyemitowała teledysk do piosenki. Utwór jest największym sukcesem Britney w historii jej kariery[57], wspiął się na szczyty list przebojów m.in. w Stanach Zjednoczonych, Kanadzie, Australii i Japonii i Europie. Singiel znalazł się na liście najlepiej sprzedających się singli wszech czasów[22][27]. Sprzedał się w liczbie ponad 10 milionów kopii na całym świecie[57]. Jest także jednym z najlepiej sprzedających się singli w Stanach Zjednoczonych[22][27][58] i najlepiej sprzedającym się singlem ostatnich dwudziestu pięciu lat w Wielkiej Brytanii[20]. Kilka miesięcy później w sklepach pojawiła się debiutancka płyta ...Baby One More Time, która zajęła pierwsze miejsce listy Billboard 200 w styczniu 1999 roku[59]. Krążek zdobył status podwójnej platynowej płyty, zaledwie po pierwszym miesiącu sprzedaży, ostatecznie uzyskując status diamentowej w Stanach Zjednoczonych[19]. W przeciągu pierwszego roku, na terenie samych Stanów Zjednoczonych, sprzedano ponad 10 milionów kopii albumu[19], co czyni go jednym z najlepiej sprzedających się albumów w Ameryce Północnej, w przeciągu ostatnich trzech dekad[19]. Na całym świecie sprzedało się 37 milionów kopii albumu. Jest on trzynastym z najlepiej sprzedających się albumów w historii muzyki. Album promowały światowe single: „...Baby One More Time”, „(You Drive Me) Crazy”, „Born to Make You Happy” oraz „Sometimes” i „From the Bottom of My Broken Heart”. Britney promowała album na koncertach z cyklu Hair Zone Mall Tour, ...Baby One More Time Tour i Crazy 2K Tour. W kwietniu 1999 roku Spears w wieku siedemnastu lat, zapozowała dla magazynu Rolling Stone. Fotografem był David LaChapelle. Okładka przedstawiała półnagą piosenkarkę, która leżała na różowym prześcieradle w wyzywającej pozie, w ręku trzymając maskotkę Teletubisia (Tinky Winky). Niepełnoletnia piosenkarka została oskarżona przez media o demoralizowanie amerykańskiej młodzieży[60].

2000: Oops!... I Did It Again[edytuj | edytuj kod]

Gwiazda Britney Spears w Hollywood Walk of Fame[13].

3 maja 2000 roku pojawiła się druga płyta Spears, zatytułowana Oops!... I Did It Again[59]. Album zadebiutował na pierwszym miejscu Billboard 200. W pierwszym tygodniu sprzedano ponad milion kopii krążka, zaś w pozostałych krajach 4 miliony egzemplarzy[61]. Ostatecznie w samych Stanach Zjednoczonych nakład płyty przekroczył ponad 10 milionów[62]. W celu promocji albumu, piosenkarka wyruszyła w światową trasę Oops!... I Did It Again World Tour. W czasie jej trwania zatrzymała się w Nowym Jorku, by wystąpić na MTV Video Music Awards 2000. Podczas występu Spears zerwała czarny garnitur, aby odsłonić prowokacyjny strój w kolorze skóry z kryształkami, który spowodował sporo kontrowersji. Britney zdobyła dwie nagrody Billboard Music Awards za drugą płytę. Album promowały single: „Oops!... I Did It Again”, „Lucky”, „Stronger” i „Don't Let Me Be the Last to Know”. Do utworu „When Your Eyes Say It” nakręcono teledysk, jednak ostatecznie piosenki nie wydano jako singiel i zdecydowano o zakończeniu promocji krążka. Do tej pory sprzedano ponad 24 milionów egzemplarzy albumu Oops!... I Did It Again[28].

2001–02: Britney, Crossroads[edytuj | edytuj kod]

Trzeci studyjny album wokalistki, Britney trafił na półki sklepowe w listopadzie 2001 roku[potrzebne źródło]. Album zadebiutował na pierwszej pozycji Billboard 200, sprzedając się w nakładzie ponad 700 tysięcy kopii w trakcie pierwszego tygodnia w samych Stanach Zjednoczonych[potrzebne źródło]. Sukces ten sprawił, że Spears jako pierwsza artystka w historii muzyki osiągnęła sukces trzech albumów, które debiutowały na pierwszym miejscu listy Billboard[52]. W celu promocji kolejnego wydawnictwa, Spears wyruszyła w światową trasę Dream Within a Dream Tour w listopadzie 2001[potrzebne źródło]. Pierwszym singlem z płyty była utrzymana w klimacie R&B piosenka „I'm a Slave 4 U”, która znacznie różniła się od dotychczasowych nagrań piosenkarki[61]. Krążek promowały również takie utwory jak: „Overprotected”, „I'm Not a Girl, Not Yet a Woman”, „I Love Rock 'n' Roll”, „Anticipating”, „Boys” oraz „That's Where You Take Me”. Album sprzedał się w ponad 15 milionów egzemplarzy[28]. W 2002 roku Spears zagrała główną rolę w filmie Crossroads, w którym wcieliła się w postać absolwentki szkoły średniej, która postanawia odnaleźć zaginioną matkę[61]. Za grę w filmie Britney Spears otrzymała Złotą Malinę dla Najgorszej Aktorki, niemniej film zarobił ponad 37 milionów dolarów[61]. Dotychczasowy sukces zawodowy Spears został doceniony przez magazyn Forbes, który umieścił piosenkarkę na pierwszym miejscu w rankingu najpotężniejszych sław świata[63].

2003–04: In the Zone[edytuj | edytuj kod]

Występ z „Me Against the Music” nagranym w duecie z Madonną na NFL Kickoff Live 2003.

Britney Spears razem z Christiną Aguilerą otworzyły galę MTV Video Music Awards 2003 piosenką „Like a Virgin[61]. W połowie występu dołączyła do nich Madonna. Pod koniec wykonywania utworu doszło do pocałunku wokalistek z „Królową popu”, co wywołało ogromny skandal. Wydarzenie to zaliczane jest do najważniejszych momentów w historii VMA[61].

18 listopada 2003 roku pojawił się czwarty album piosenkarki, zatytułowany In the Zone[61]. Album In the Zone znacznie różnił się od wcześniejszych nagrań Britney, określany był jako bardziej dojrzały, przesiąknięty erotyzmem[61]. Zdaniem krytyków na tym albumie zrezygnowała ze „słodkiego popu” na rzecz dance-popu, elektroniki i R&B[61]. Album promowany był singlem „Me Against the Music”, który artystka wykonywała wspólnie z Madonną[potrzebne źródło]. Piosenka pozwoliła powrócić Spears na szczyty list przebojów po umiarkowanym sukcesie singli z jej poprzedniego krążka[potrzebne źródło]. Piosenkarka współtworzyła prawie wszystkie utwory, które znajdują się na płycie. Drugim utworem promującym krążek był – „Toxic”[potrzebne źródło]. Singiel osiągnął sukces na całym świecie, docierając do pierwszej piątki w piętnastu krajach, a na szczycie list w Australii, Kanadzie, na Węgrzech, w Irlandii, Norwegii i Wielkiej Brytanii. Piosenkarka za „Toxic” otrzymała nagrodę Grammy[61]. Magazyn Rolling Stone umieścił utwór na czterdziestej czwartej pozycji najlepszych piosenek dekady[64]. Jako trzeci singiel zostaje wydana ballada „Everytime”, będąca odpowiedzią na utwór „Cry Me a River” Justina Timberlake'a. Teledysk wzbudził kontrowersje jeszcze przed emisją w telewizji, gdyż piosenkarka na końcu klipu odbiera sobie życie[potrzebne źródło]. Ze względu na fale krytyki, klip zmontowano ponownie[potrzebne źródło]. Czwartym singlem promującym In the Zone miała zostać piosenka „Outrageous”, jednak podczas kręcenia teledysku artystka doznała kontuzji kolana[potrzebne źródło]. W związku z zaistniałą sytuacją Spears zmuszona była również przerwać światową trasę koncertową The Onyx Hotel Tour promującą czwarty studyjny album piosenkarki[potrzebne źródło]. Odbyło się pięćdziesiąt pięciu koncertów na terenie Stanów Zjednoczonych, Kanady i Europy, a pięćdziesiąt pięć zostało odwołane[potrzebne źródło]. Zrezygnowano też z wydania kolejnych zaplanowanych singli – „Breathe on Me” i „(I Got That) Boom Boom[potrzebne źródło]. Sprzedano ponad 16 milionów egzemplarzy In the Zone, w tym w samych Stanach, 4 miliony[62].

We wrześniu 2004 roku Britney Spears wyszła za Kevina Federline'a[61]. Na początku listopada tegoż roku na rynku pojawiła się pierwsza składanka największych hitów Spears, Greatest Hits: My Prerogative. Krążek promowały single: „My Prerogative” i „Do Somethin[61]. Album okazał się ogromnym sukcesem. W pierwszym tygodniu sprzedano ponad 5 milionów egzemplarzy składanki[61], zaś całkowicie 10 milionów[potrzebne źródło].

2005–07: Original Doll & Blackout[edytuj | edytuj kod]

Wokalistka w 2005 roku rozpoczęła pracę nad albumem Original Doll, który nigdy nie ujrzał oficjalnie światła dziennego[potrzebne źródło]. Britney Spears, wbrew wytwórni, zaprezentowała pierwszy singiel z owej płyty pod tytułem „Mona Lisa” w radiu KISS.FM w Los Angeles[potrzebne źródło]. Później prace nad nim zostały przerwane, ponieważ Spears dowiedziała się, że jest w ciąży[61]. Wokalistka wówczas zawiesiła swą karierę muzyczną oddając się macierzyństwu[61]. 14 września 2005 roku urodziła swojego pierwszego syna, Seana Prestona Federline[65]. 22 listopada tegoż roku, pojawiła się pierwsza składanka remiksowych wersji piosenek wokalistki, B in the Mix: The Remixes, który promowany był przez singel „And Then We Kiss[potrzebne źródło].

Britney Spears zatrzymana przez radiowóz policyjny w 2007 roku[potrzebne źródło].

Następnie wystąpiła również w roli sekretarki Amber-Louise, w serialu Will & Grace. Dwa miesiące później pozowała nago w ciąży dla Harper's Bazaar[66]. 12 września 2006 roku piosenkarka urodziła drugiego syna, Jaydena Jamesa Federline[67]. 7 listopada 2006 złożyła pozew rozwodowy, podając za powód: „różnice nie do pogodzenia między małżonkami”[68]. Rozwód został orzeczony w lipcu 2007[69]. Britney Spears w międzyczasie przeżywała różne problemy osobiste,np. ogolenie głowy i atakowanie paparazzi z parasolką[61]. W maju odbyła mini-trasę koncertową po Stanach Zjednoczonych pod nazwą The House of Blues – The M+M's Tour. Pomimo że występy trwały zaledwie około dwudziestu minut, ceny biletów sięgały nawet pięćset dolarów[potrzebne źródło].

30 sierpnia 2007 roku amerykańskie stacje radiowe wyemitowały pierwszy singel, „Gimme More”– zwiastował on nadchodzący piąty album[61]. Singiel wkrótce stał się najczęściej pobieranym utworem muzycznym w sieci[potrzebne źródło]. 9 września wystąpiła na gali MTV Video Music Awards 2007. Występ na tej gali miał być powrotem Spears na scenę i wzbudził ogromne zainteresowanie, przez co oglądalność gali była największa w jej historii – ponad 7 milionów widzów[61]. Nie spotkał się on, jednak z dobrym przyjęciem publiczności[61]. 30 października 2007 roku Jive Records wydał piąty studyjny album Britney Spears, zatytułowany Blackout[potrzebne źródło]. Album zadebiutował na szczycie list przebojów w Kanadzie i Irlandii, pozycję drugą na listach: Billboard 200 w USA, Francji, Japonii, Meksyku i Wielkiej Brytanii oraz w pierwszej dziesiątce w Australii, Korei, Nowej Zelandii i wielu krajów europejskich[potrzebne źródło]. Zajęła ona również trzydzieste siódme miejsce najlepiej sprzedających się płyt w 2007 roku. Drugi singiel „Piece of Me” znalazł się na miejscu piętnastym notowania „Top 100” z najlepszych piosenek roku 2007 stworzonego przez pismo Rolling Stone[61]. Ostatnim singlem została piosenka „Break the Ice”. Krążek pomimo braku promocji sprzedał się w ponad trzech milionach egzemplarzy[potrzebne źródło]. Billboard oraz francuski magazyn NRJ uznały Blackout albumem roku 2007. W grudniu 2007 zaczęła się spotykać z dziennikarzem, Adnanem Ghalibem[70].

2008–09: Problemy osobiste, kuratela – Circus[edytuj | edytuj kod]

3 stycznia 2008 roku, Spears odmówiła oddania dzieci ich ojcu. Została hospitalizowana w Cedars-Sinai Medical Center po tym, jak przybyła do jej domu policja zauważyła, jakoby artystka była pod wpływem nielegalnej substancji. Następnego dnia zawieszono prawa rodzicielskie i przekazano wyłączną opiekę byłemu mężowi. 31 stycznia 2008 Spears trafiła na oddział psychiatryczny Ronald Reagan UCLA Medical Center i zatrzymana w celu rozpoznania psychiatrycznego. Sąd orzekł o ubezwłasnowolnieniu i tym samym tymczasowej kurateli nad piosenkarką. Kuratorami zostali ojciec Britney – Jamie Spears i prawnik Andrew Wallet[66]. W wyniku orzeczenia sądowego mają oni prawa do rozporządzania majątkiem artystki. Britney Spears została wypuszczona z oddziału psychiatrycznego 6 lutego 2008 roku. Rodzice piosenkarki wyrazili zaniepokojenie w związku z tym[71].

Spears w 2009 roku, podczas wykonywania utworu „Womanizer”.

W następnym miesiącu Spears wystąpiła gościnnie w znanym amerykańskim serialu Jak poznałem waszą matkę, w roli sekretarki Abby. Otrzymała pozytywne recenzje, a jej występ w serialu sprawił, że osiągnął on najwyższy wynik oglądalności[72]. W lipcu 2008 roku piosenkarka odzyskała część praw do opieki nad dziećmi, w porozumieniu z prawnikami[73]. Prace nad szóstym studyjnym albumem Britney rozpoczęła w marcu, pół roku po wydaniu poprzedniego krążka. 7 września 2008 roku wygrała trzy statuetki MTV Video Music Awards w kategoriach: Best Female Video, Best Pop Video oraz w najważniejszej kategorii Video Of The Year za teledysk do piosenki „Piece of Me[potrzebne źródło].

15 września wytwórnia Jive zapowiedziała, że szósty studyjny album piosenkarki będzie nosił nazwę Circus. 26 września 2008 odbyła się premiera singla „Womanizer”. Singiel niespełna kilka dni po premierze stał się numerem jeden m.in. w Australii, Kanadzie, Norwegii, Szwecji, Turcji oraz Polsce[potrzebne źródło]. Singiel ten jest pierwszym numerem jeden Britney Spears w Polsce od 2000 roku[potrzebne źródło]. 15 października 2008 roku „Womanizer” ustanowił nowy rekord na amerykańskiej liście przebojów Billboard Hot 100 – piosenka awansowała z dziewięćdziesiątej szóstej pozycji na miejsce pierwsze, gdzie utrzymała się przez tydzień[potrzebne źródło]. 6 listopada, Britney zdobyła dwie statuetki na gali MTV Europe Music Awards 2008 w najważniejszych kategoriach: Best Act 2008 oraz Album of the Year za płytę Blackout. Na przełomie listopada i grudnia Britney Spears dała serię występów w Niemczech, Francji, Wielkiej Brytanii, Stanach Zjednoczonych i Japonii w celu promocji albumu[potrzebne źródło]. 2 grudnia 2008 roku odbyła się premiera szóstego studyjnego albumu – Circus. Otrzymał pozytywne recenzje od krytyków[74] i zadebiutował jako numer jeden w Kanadzie, Czechach i Stanach Zjednoczonych, który w pierwszym tygodniu rozszedł nakładzie 505 tysięcy kopii[potrzebne źródło]. Album zajmował miejsca w pierwszej dziesiątce w wielu europejskich krajach[75]. W Stanach Zjednoczonych, Spears została najmłodszą artystką, której pięć albumów debiutowało na miejscu pierwszym, w ten sposób została zapisana w księdze rekordów Guinnessa[76]. Płytę promowały single: „Womanizer”, „Circus”, „If U Seek Amy”, „Radar”, „Unusual You” oraz „Out From Under”. Album był jednym z najszybciej sprzedających się albumów roku[77]. Łączna sprzedaż albumu przekroczyła 6 mln egzemplarzy[potrzebne źródło].

3 marca 2009 r. rozpoczęła się trasa koncertowa The Circus Starring: Britney Spears. Objęła ona dziewięćdziesiąt siedem występów na terenie Stanów Zjednoczonych, Kanady, Europy oraz Australii. Trasa zarobiła ponad 130 milionów dolarów. 29 września 2009 roku został wydany singiel „3”, który promuje płytę The Singles Collection. Piosenka zadebiutowała na szczycie amerykańskiej listy Billboard Hot 100. The Singles Collection sprzedało się w milionowym nakładzie[potrzebne źródło].

2011–12: Femme FataleThe X Factor[edytuj | edytuj kod]

Prace nad siódmym studyjnym albumem, zatytułowanym Femme Fatale rozpoczęły się jeszcze w trakcie trwania promocji poprzedniego albumu[61]. Podczas europejskiej części trasy The Circus Starring: Britney Spears latem 2009 roku, artystka zawitała do studia nagraniowego w Szwecji, gdzie nagrała cztery utwory „3”, „Criminal”, „Up'n Down” i „He About To Lose Me”. Początkowo, według pomysłu Britney, płyta miała posiadać brzmienie poprockowe[potrzebne źródło]. Spears nagrała płytę w owej wersji, chciano ją wydać w sierpniu 2010 roku, jednakże wytwórnia płytowa Jive Records nie wyraziła zgody na wydanie płyty w owej formie. Artystka musiała zawitać do studia ponownie, aby nagrać płytę zgodną z wizją wytwórni[potrzebne źródło]. Nad jej ostatecznym brzmieniem pracowali m.in. Dr. Luke, Max Martin, The Outsyders oraz Xenomania[potrzebne źródło]. Premierę albumu poprzedziło wydanie pierwszego singla – „Hold It Against Me”, który zadebiutował na pierwszym miejscu listy Billboard Hot 100, stając się tym samym czwartym „numerem jeden” artystki w Stanach Zjednoczonych i czyniąc ją drugim w historii artystą po Mariah Carey, którego dwa kolejne single zdobyły szczyt tej listy[78].

Britney Spears wykonująca „Till The World Ends” na trasie Femme Fatale Tour w 2011 roku w Kijowie.

29 marca 2011 roku nastąpiła premiera albumu, Femme Fatale[79]. Zdobył on szczyt listy sprzedaży w Stanach Zjednoczonych[80], Kanadzie i Australii oraz znalazł się w pierwszej dziesiątce najlepiej sprzedających się albumów w pozostałych krajach. W kwietniu 2011 roku, Britney Spears nagrała wraz z Rihanną remix piosenki „S&M”, który zdobył szczyt listy Billboard, będąc tym samym piątym „numerem jeden” artystki[81]. W maju został wydany drugi singel z albumu, zatytułowany „Till the World Ends”. Utwór w ciągu tygodnia został odtworzony na stronie Billboard ponad 87 milionów razy, ustanawiając rekord liczby odtworzeń w całej dwunastoletniej karierze piosenkarki[82]. W czerwcu miał swoją premierę trzeci singel z albumu, „I Wanna Go[potrzebne źródło]. 4 marca 2011 roku Britney Spears potwierdziła, że latem zamierza odbyć pierwszą od dwóch lat trasę koncertową, promującą album Femme Fatale w Stanach Zjednoczonych[83]. Początkowo poinformowano, że ma być to wspólna trasa artystki i Enrique'a Iglesiasa, informacja ta została jednak anulowana kilka godzin po jej opublikowaniu[84]. Trasa rozpoczęła się 16 czerwca występem w Sacramento i zyskała pozytywne opinie[potrzebne źródło]. Krytycy docenili, że podczas trwającej trasy artystka ograniczyła używanie playbacku na rzecz śpiewania na żywo, podkreślono także, że poziom tańca piosenkarki jest porównywalny do tego z lat jej świetności[85]. W ramach trasy koncertowej Femme Fatale Tour odbyło się blisko siedemdziesiąt występów w Ameryce Północnej, Europie oraz Azji[potrzebne źródło].

15 czerwca 2011 roku magazyn Billboard podał informację o zamknięciu wytwórni Jive Records, dla której Spears nagrywała przez cały okres jej kariery. Związku z tym faktem wszyscy artyści z tej wytwórni przeszli pod opiekę RCA Records[86]. 11 października został wydany drugi album Britney Spears zawierający remixy, B In The Mixes: The Remixes Vol.2[potrzebne źródło]. Czwartym singlem z płyty Femme Fatale został utwór „Criminal”, do którego teledysk wzbudził wiele kontrowersji za sprawą aktów przemocy oraz scen erotycznych. 14 maja 2012 roku oficjalnie ogłoszono, że piosenkarka została jedną z nowych jurorów wraz z Demi Lovato w drugim sezonie amerykańskiej edycji programu X Factor[potrzebne źródło]. 20 listopada miał premierę singel will.i.ama – „Scream & Shout”, w którym gościnnie wystąpiła Spears. Piosenka odniosła ogromny sukces komercyjny. Utwór zajął miejsce pierwsze na listach przebojów w: Kanadzie, Niemczech, Wielkiej Brytanii, Belgii, Dani, Finlandii, Francji, Włoszech, Holandii, Norwegii, Polsce i innych 15 krajach. Pod koniec stycznia 2013 pojawił się oficjalny remix piosenki „Scream & Shout” z Lil Wayne'em, Waka Flocka Flame, Hit-Boyem i Diddym[potrzebne źródło].

Single „Hold It Against Me” i „Till the World Ends” są kolejnymi numerami jeden w Polsce po sukcesie singla „Womanizer” z 2008 roku, a singel „I Wanna Go” dotarł do pierwszej piątki[potrzebne źródło].

2013: Britney Jean, Britney: Piece of Me[edytuj | edytuj kod]

Britney wykonująca utwór „Gimme More” podczas rezydentury Piece of Me.

Spears rozpoczęła pracę nad swoim ósmym albumem studyjnym, w grudniu 2012 roku[87]. Piosenkarka nagrała utwór „Ooh La La”, jak przyznała sama zainteresowana, powstał z myślą o jej synkach, Seanie i Jaydenie, którzy (razem ze swą kuzynką i jednocześnie córką Jamie Lynn, Maddie Briann) wystąpili w teledysku. Utwór trafił na soundtrack do filmu animowanego Smerfy 2. 17 września 2013 roku, Britney Spears pojawiła się w programie Good Morning America, w którym obwieściła całemu światu m.in datę premiery albumu i tytuł jednej piosenki z albumu, „Perfume”[88]. Oprócz tego zapowiedziała swoją rezydenturę w Las Vegas w Planet Hollywood[89]. 4 października ukazał się album Miley Cyrus, zatytułowany Bangerz, na który Britney Spears wystąpiła gościnnie w piosence „SMS (Bangerz)[90]. 25 października na oficjalnej stronie został opublikowany list dla fanów, w którym piosenkarka ujawniła tytuł ósmego albumu oraz jego okładkę[91].

3 grudnia 2013 roku, na półki sklepowe trafił album, zatytułowany Britney Jean. Płyta zadebiutowała na czwartym miejscu amerykańskiej listy Billboard 200 z wynikiem sprzedaży za pierwszy tydzień wynoszącym 107 000 egzemplarzy[92]. W ten sposób album okazał się być najgorzej sprzedającym się krążkiem w karierze Britney Spears[93]. Wydawnictwo otrzymało mieszane recenzje od krytyków muzycznych. Album promowały single: „Work Bitch”, który w ciągu niecałych 48 godzin zdobyła pierwsze miejsce w iTunes w ponad czterdziestu krajach, „Perfume”, gdzie Spears w wywiadach podkreślała, że „ballada zajmuje szczególne miejsce w jej sercu”[potrzebne źródło]. W filmie dokumentalnym I am Britney Jean, piosenkarka potwierdziła, iż piosenka „Alien” na pewno zostanie trzecim singlem, iż z niewiadomych przyczyn tak się nie stało[potrzebne źródło].

Począwszy od 27 grudnia 2013 piosenkarka daje koncerty w ramach show Britney: Piece Of Me. Cała rezydentura obejmuje sto koncertów, z czego pierwsza połowa przypada na rok 2014, a druga na 2015. Zawiera ona największe hity piosenkarki, jak również piosenki z najnowszego krążka[89][94].

2014–obecnie: The Intimate Collection, nadchodzący dziewiąty album[edytuj | edytuj kod]

Britney Spears w 2014 roku, podczas występu w Las Vegas.

8 stycznia 2014 roku Spears zdobyła nagrodę podczas 40. People's Choice Award w kategorii Favorite Pop Artist[95]. 26 lipca tegoż roku utwór „Alien” zadebiutował na ósmym miejscu Bubbling Under Hot 100 Singles (Billboard), mimo że nie był wydany jako singel z płyty[96]. 9 września 2014 roku w Nowym Jorku miała miejsce premiera pierwszej linii odzieżowej Britney Spears[97]. W skład kolekcji wchodzi głównie bielizna nocna oraz piżamy. Swoją kolekcję piosenkarka promowała w Nowym Jorku, Londynie, Polsce, Niemczech, Danii oraz Norwegii[98]. W dniu 25 września artystka potwierdziła w programie Good Morning Britain o przedłużeniu kontraktu z The AXIS i Planet Hollywood Resort & Casino, aby kontynuować show Britney: Piece Of Me została przedłużona o kolejne dwa lata[99].

Na początku 2015 roku został potwierdzony duet piosenkarki z Iggy Azaleą. Nagrały wspólnie utwór „Pretty Girls[100][101][102]. Premiera singla nastąpiła 4 maja[103]. Utwór zadebiutował na dwudziestym dziewiątym miejscu amerykańskiej listy Billboard Hot 100[104]. Piosenka została wykonana po raz pierwszy na żywo dnia 17 maja na gali Billboard Music Awards[105]. 16 czerwca tegoż roku, Giorgio Moroder wydał swój album, zatytułowany Déjà Vu, na który Spears wystąpiła gościnnie w piosence „Tom's Diner[106].

Wpływ muzyczny[edytuj | edytuj kod]

Czasopismo muzyczne Rolling Stone podsumowało karierę Britney Spears słowami:

Quote-alpha.png
Jedna z najbardziej kontrowersyjnych piosenkarek XXI wieku. Na początku pełna niewinności i doświadczenia, otworzyła nową erę w muzyce i zrewolucjonizowała popowy przemysł, inicjując powstanie nowej odmiany tego nurtu – teen pop[107].

Lana Del Rey w wywiadzie dla stacji MTV wyjawiła, że Britney Spears była jedną z najważniejszych osób jakie wywarły wpływ na jej obecną jak i wczesną twórczość:

Quote-alpha.png
Nie jestem w ogóle zainteresowana tymi wszystkimi kobietami, które są obecnie w show biznesie, ale jest coś w Britney Spears, co sprawiło, że zapragnęłam śpiewać i wyglądać tak jak ona[108].

Za źródło inspiracji twórczość jak i wizerunek sceniczny Spears wymienili również tacy artyści jak między innymi: Lady Gaga[109], Miley Cyrus[110], Victoria Justice[111], Pixie Lott[112], Selena Gomez[113], Fergie z The Black Eyed Peas[114], czy Girls 'Generation[115].

Britney Spears w Polsce[edytuj | edytuj kod]

Pierwszą wizytę Britney Spears w Polsce planowano na 24 lipca 2009 roku. Piosenkarka miała wówczas odwiedzić Warszawę w ramach koncertu trasy The Circus Starring: Britney Spears. Koncert został jednak odwołany, a oficjalne przyczyny nie są do końca znane[116].

8 września 2014 roku na Twitterze Britney Spears pojawił się tweet[98] informujący o planach wizyty w Polsce, podczas której artystka zaplanowała prezentację swojej kolekcji bielizny, sprzedawanej w Polsce przez butik Gatta. Gatta potwierdziła tą wiadomość 15 września[117]. Piosenkarka udzieliła krótkiego wywiadu Marcinowi Prokopowi ze stacji TV, po czym rozdała fanom wiele autografów i robiła sobie z nimi zdjęcia. Będąc w Polsce, piosenkarka udzieliła trzech krótkich wywiadów dla polskiej telewizji oraz nagrała pozdrowienia dla polskich fanów.

Głos[edytuj | edytuj kod]

Typ głosu Britney Spears to Sopran Soubrette, jej skala zaczyna się od C#3 a kończy się na C#6 posiada ona 3 oktawy[118].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Britney Spears urodziła się w McComb w Missisippi, a wychowywała w Kentwood w stanie Luizjana. Jej matka Lynne Irene była nauczycielką, a ojciec, Jamie Parnell budowniczym. Brat Britney, Bryan, pracuje jako pisarz i zarządza interesami rodziny Spears, natomiast jej młodsza siostra Jamie Lynn jest aktorką. Pod względem religii jest protestantką wyznania baptystycznego[119].

Od roku 1999 Spears była związana z Justinem Timberlakiem. Związek zakończył się nagle w 2002 roku. Piosenkarka ma za sobą dwa małżeństwa: pierwsze ze swoim kolegą z dzieciństwa Jasonem Allanem Alexandrem (zostało ono anulowane po 55 godzinach)[120], drugie z Kevinem Federline'em (zakończone rozwodem w 2004 roku[121]), z którym ma dwójkę dzieci – Seana Prestona i Jaydena Jamesa[121]. Po rozwodzie z Federline'em Britney postanowiła poświęcić się karierze muzycznej.

Od 2009 roku była związana ze swoim byłym managerem Jasonem Trawickiem. 16 grudnia 2011 r. ogłoszono ich zaręczyny. 11 stycznia 2013 roku Britney i jej narzeczony Jason Trawick ogłosili oficjalne rozstanie[122].

22 czerwca 2015 roku Britney zakończyła swój związek z producentem filmowym Charlie'm Ebersol'em[123].

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Dyskografia Britney Spears.

Trasy koncertowe[edytuj | edytuj kod]

Rok Liczba koncertów Nazwa Promowane albumy Miejsca koncertów
1999 55 ...Baby One More Time Tour ...Baby One More Time Stany Zjednoczone, Kanada
2000 24 Crazy 2K Tour ...Baby One More Time Stany Zjednoczone
2000 90 Oops!... I Did It Again World Tour Oops!... I Did It Again Stany Zjednoczone, Kanada, Wielka Brytania, Niemcy, Holandia, Francja, Hiszpania, Włochy, Szwajcaria, Szwecja, Norwegia, Dania, Brazylia
2001–

2002

66 Dream Within a Dream Tour Britney Stany Zjednoczone, Kanada, Japonia, Meksyk
2004 54 The Onyx Hotel Tour In the Zone Stany Zjednoczone, Kanada, Wielka Brytania, Holandia, Dania, Norwegia, Szwecja, Niemcy, Francja, Włochy, Szwajcaria, Austria, Węgry, Belgia, Irlandia, Portugalia
2009 97 The Circus Starring: Britney Spears Circus / Blackout Stany Zjednoczone, Kanada, Wielka Brytania, Francja, Irlandia, Niemcy, Belgia, Dania, Finlandia, Szwecja, Rosja, Australia
2011–

2014

78 Femme Fatale Tour Femme Fatale Stany Zjednoczone, Kanada, Rosja, Ukraina, Węgry, Chorwacja, Szwajcaria, Francja, Belgia, Dania, Finlandia, Szwecja, Niemcy, Holandia, Irlandia, Wielka Brytania, Portugalia, Brazylia, Argentyna, Peru, Kolumbia, Meksyk, Dominikana, Zjednoczone Emiraty Arabskie
2013–

2016

130 Britney: Piece of Me Britney Jean Rezydentura w Stanach Zjednoczonych w Las Vegas

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Rok Tytuł Rola
1993– 1995 Klub Przyjaciół Myszki Miki Różne
1999 Sławny Jett Jackson Britney Spears
1999 Sabrina, nastoletnia czarownica Britney Spears
1999 Kenan & Kel Britney Spears
2000 Longshot Stewardessa
2000 Simpsonowie Britney Spears
2002 Austin Powers i Złoty Członek Britney Spears
2002 Crossroads - Dogonić marzenia Lucy Wagner
2002 Stages: Three Days in Mexico Britney Spears
2002 Robbie the Reindeer in Legend of the Lost Tribe Donner (głos)
2003 Punk'd Britney Spears
2004 Britney & Kevin: Chaotic Britney Spears
2006 Will & Grace Amber Louise
2008 Jak poznałem waszą matkę Abby
2008 Britney: For the Record Britney Spears
2010 Glee Britney Spears
2011 I Am The Femme Fatale Britney Spears
2013 I Am Britney Jean Britney Spears

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Nagrody Britney Spears.

Reklamy[edytuj | edytuj kod]

1993

  • Maull's Barbecue Sauce

1998

1999

2000

2001

2002

2003

2004 – 2007

2008

2009

2010

  • Radiance
  • Candie's (linia odzieżowa zaprojektowana przez samą Britney)

2011

2012

  • Twister Dance
  • Fantasy Twist

2013

  • Twister Dance Rave

Perfumy[edytuj | edytuj kod]

Pierwszy zapach perfum Britney zatytułowany Curious.

Perfumy Britney Spears rozprowadzane są przez firmę Myleen Class i są najlepiej sprzedającymi się perfumami sygnowanymi przez osobę medialną w historii[4]. Do tej pory sprzedano ponad miliard flakonów perfum piosenkarki, w tym głównie w Stanach Zjednoczonych, Kanadzie i w krajach Ameryki Łacińskiej[4]. Pierwszym wyprodukowanym zapachem był „Curious” wydany w 2004 roku, sprzedano około 700 milionów buteleczek zapachu. W 2005 perfumy zdobyły nagrodę Best Women's Fragrance. Britney Spears wykonała projekt i wybrała kolory buteleczki[124]. W 2005 powstał zapach „Fantasy[125]. Fabuła reklamy była inspirowana historią miłością piosenkarki. W rolę jej wybranka wcielił się Nick Steele, a w tyle słychać piosenkę „Breathe On Me” pochodzą z płyty In The Zone. W kwietniu 2006 wydano „Curious: In Control”. Jest to nieco inne, bardziej zmysłowe wydanie pierwszych perfum Spears Curious. Jak sama piosenkarka stwierdziła: „Jest bardziej wymagający, bardziej zmysłowy, daje ci kontrolę. Jest wspaniały i inspirujący... Dziewczyny go potrzebują”. W styczniu 2007 roku pojawiły się perfumy „Midnight Fantasy” – wieczorowa wersja perfum „Fantasy”, we wrześniu 2007 na rynek trafiły perfumy „Believe"[126][127]. W styczniu 2008 na rynek wyszła kolejna odsłona pierwszych perfum Spears, Curious: „Curious Heart". Właśnie w 2007 roku Britney wpadła na pomysł, aby stworzyć coś specjalnie dla swoich fanów. W związku z tym, wydano w USA limitowaną edycję perfum Curious w wyjątkowym opakowaniu – zmieniono kolor buteleczki oraz dozownika na różowy i wykorzystano motyw serca. W styczniu 2009 – wydano kolejną edycję perfum „Fantasy” – „Hidden Fantasy[128]. Barwa buteleczki „czerwona wiśnia” symbolizuje ciepło, miłość i kobiecość. Zapach ten został opisany jako uwodzicielski zapach, który wyraża różne aspekty tajemniczej kobiety. Zapach był inspirowany "miłością piosenkarki Britney Spears do białych kwiatów, wanilii oraz soczystych deserów”[128]. W sierpniu 2009 na rynku pojawiła się kolejna odsłona perfum Fantasy – „Circus Fantasy”. Perfumy były zainspirowane trasą koncertową The Circus Starring Britney Spears. Buteleczka jest takiego samego kształtu jak pozostałe z serii Fantasy jednak różnią się kolorem – jest niebieska z małymi, czerwonymi kryształkami. Są to pierwsze perfumy od Myleen Class, które zostały stworzone specjalnie z okazji wydania muzycznego albumu artystki. Najnowszym produktem sygnowanym nazwiskiem Britney Spears są „Radiance”, które pojawiły się na rynku jesienią 2010. Promocja perfum Radiance wciąż trwa. W czerwcu 2011 roku Spears wydała edycję perfum Radiance – „Cosmic Radiance”. We wrześniu 2012 roku miały premierę nowe perfumy Britney – „Fantasy Twist”. Jest to połączenie dwóch zapachów: „Fantasy” wydanych w 2005 roku oraz „Midnight Fatnasy” z 2007 roku, w formie kuli podzielonej na dwie części. Zapachy wchodzące w skład: liczi, kiwi, jaśmin, biała czekolada, piżmo, nuty drzewne („Fantasy”) oraz czarna wiśnia, śliwka, ambra, piżmo, wanilia, kwitnąca orchidea, irys, frezja („Midnight Fantasy”)[129]. W lipcu 2013 roku do sprzedaży trafiły nowe perfumy sygnowane nazwiskiem piosenkarki „Island Fantasy”.

Przypisy

  1. Britney Spears w bazie Notable Names Database (ang.)
  2. Beckham 'greatest pop icon of all time' (ang.). breakingnews.ie. [dostęp 2003-11-12].
  3. Glu Adds Pop Icon Britney Spears to Its Celebrity Roster (ang.). finance.yahoo.com. [dostęp 2015-06-12].
  4. 4,0 4,1 4,2 Britney Spears (ang.). britney-galaxy.com.
  5. Theodoros: 25 Top Selling Music Artists Of All Time (ang.). list25.com. [dostęp 2014-11-16].
  6. Tim Surette: News Briefs: Britney Spears and Demi Lovato Are Your New The X Factor Judges (ang.). tv.com. [dostęp 2012-05-16].
  7. Britney Spears zarobi 310 tysięcy dolarów za każdy występ w Las Vegas (pol.). muzyka.onet.pl. [dostęp 2013-09-17].
  8. Yvonne Villarreal: Celine Dion (ang.). projects.latimes.com. [dostęp 2010-06-23].
  9. Michael Idato: Mariah Carey: the passionate and elusive singer reveals her new album (ang.). smh.com.au. [dostęp 2014-05-04].
  10. 10,0 10,1 Melissa Ruggieri. Music Notes. „Richmond Times-Dispatch”, s. 13, 2000-12-19. Stany Zjednoczone: Berkshire Hathaway. 
  11. Susan Hophkins. Girl Heroes: The New Force In Popular Culture. „University of Michigan Press”, s. 62, 2002. Stany Zjednoczone. 
  12. Review: Pop: Gladys Knight Manchester Arena 4/5. „The Guardian”, 2009-10-09. Wielka Brytania: Guardian Media Group. ISSN 0261-3077. 
  13. 13,0 13,1 Hollywood landmark honours Spears (ang.). bbc.co.uk. [dostęp 2003-11-18].  Cytat: Pop princess Britney Spears has become the youngest singer to get a star on the Hollywood Walk of Fame.
  14. Claire Folkard. 2003. „Guinness World Records”, s. 288, 2002-08-27. Wielka Brytania: Bantam Books. ISSN 978-0-553-58636-7. 
  15. Ze szczytu na samo dno (pol.). zielonydziennik.pl. [dostęp 2012-06-27].
  16. Britney Spears Biography (ang.). imdb.com.
  17. Biography People (ang.). biography.com.
  18. 18,0 18,1 Staff Reporter: Britney Spears Biography (ang.). foxnews.com. [dostęp 2008-06-31].
  19. 19,0 19,1 19,2 19,3 James R. Blandford: Britney.. Stany Zjednoczone: Music Sales Group, 2002, s. 30. ISBN 978-0-7119-9419-5.
  20. 20,0 20,1 Best Selling Singles Of All Time (ang.). everyhit.com. [dostęp 2010-06-05].
  21. Claire Folkard: Guinness World Records 2003. Stany Zjednoczone: Bantam Books, 2003, s. 288. ISBN 978-0-553-58636-7.
  22. 22,0 22,1 22,2 James R. Blandford: Britney.. Stany Zjednoczone: Music Sales Group, 2002, s. 29. ISBN 978-0-7119-9419-5.
  23. Clarissa Place: Ten Things About... Britney Spears (ang.). digitalspy.com.au. [dostęp 2012-04-19].
  24. ...Baby One More Time (ang.). shmoop.com.
  25. Justin Myers: Britney Spears' Official Top 10 biggest selling singles revealed. (ang.). officialcharts.com. [dostęp 2013-12-04].
  26. Official Charts Flashback 1999: Britney Spears – …Baby One More Time (ang.). officialcharts.com. [dostęp 2014-02-20].
  27. 27,0 27,1 27,2 Fred Bronson: The Billboard book of number 1 hits.. Stany Zjednoczone: Billboard Books, 2003, s. 377. ISBN 978-0-8230-7677-2.
  28. 28,0 28,1 28,2 Elva Ramirez: Star Bursts (ang.). The Wall Street Journal. [dostęp 2007-10-30].
  29. Hase Hunt: Britney Spears 'Oops!...I Did It Again' turns 15 years old (ang.). axs.com. [dostęp 2015-05-16].
  30. Alyssa Toomey: Britney Spears Remembers Michael Jackson, Feels "Honored to Have Shared the Stage With Him" (ang.). uk.eonline.com. [dostęp 2013-06-25].
  31. Jem Aswad: Britney Spears On Michael Jackson’s Death: ‘I’m Devastated’ (ang.). mtv.com. [dostęp 2009-06-29].
  32. ananova: Madonna matką chrzestną Britney Spears (pol.). muzyka.wp.pl. [dostęp 2003-11-17].
  33. Britney Spears & Madonna: To był pocałunek dekady (pol.). muzyka.interia.pl. [dostęp 2013-08-29].
  34. 34,0 34,1 5. Britney Spears - "(I Can't Get No) Satisfaction" (ang.). rollingstone.com. [dostęp 2011-08-18].
  35. 35,0 35,1 Mick Jagger fanem Britney Spears! (pol.). muzyka.interia.pl. [dostęp 2001-09-07].
  36. 10 Best Super Bowl Halftime Shows (ang.). billboard.com. [dostęp 2015-01-30].
  37. Rob Sheffield: Super Bowl Halftime Shows Ranked: From Worst to Best: 3. Aerosmith, Britney Spears, N'Sync, Nelly & Mary J. Blige (2001) (ang.). rollingstone.com. [dostęp 2014-01-28].
  38. Ryan Book: Max Martin's No. 1's, Ranked from 18 to 1: Britney Spears, Taylor Swift and A Lot of Katy Perry (ang.). musictimes.com. [dostęp 2014-08-29].
  39. Fred Bronson: THR's Hitmakers 2013: How Producer Max Martin Sold 135 Million Songs (ang.). hollywoodreporter.com. [dostęp 2013-06-02].
  40. Mark Binelli: Britney Goes Trance With Moby (ang.). rollingstone.com. [dostęp 2003-09-09].
  41. Mayer Nissim: Moby: 'Britney Spears is really broken' (ang.). digitalspy.co.uk. [dostęp 2011-05-11].
  42. Giorgio Moroder: Déj vu. Powrót twórcy disco! Mamy megamix albumu (pol.). rmf.fm. [dostęp 2015-06-14].
  43. Giorgio Moroder ft. Britney Spears - Tom's Diner: piosenka już jest. Posłuchajcie, jak Brit śpiewa Suzanne Vegę [AUDIO] (pol.). eska.pl. [dostęp 2015-04-28].
  44. 2008 Top 100 North American Tours, Pollstar, 2011-03-21
  45. 2009 Top 50 Worldwide Concert Tours (PDF), Pollstar, 2011-03-21
  46. 2010 Top 50 Worldwide Concert Tours (PDF), Pollstar, 2011-03-21
  47. 47,0 47,1 Britney piątą najbogatszą piosenkarką wszech czasów
  48. EXCLUSIVE: First photos of Britney Spears' newly-discovered British family (ang.). dailymail.co.uk. [dostęp 2008-09-17].
  49. 49,0 49,1 49,2 49,3 Lynne Spears: hrough the Storm: A Real Story of Fame and Family in a Tabloid World.. Stany Zjednoczone: Thomas Nelson Inc., 2008. ISBN 978-1-59555-156-6.
  50. 50,0 50,1 50,2 Steven Daly. Cover Story: Britney Spears: Britney Spears : Rolling Stone. „Rolling Stone”, 1999-04-15. Stany Zjednoczone. ISSN 0035-791X ISSN 0035-791X. 
  51. Norbert B. Laufenberg: Entertainment Celebrities. Stany Zjednoczone: Trafford Publishing, 2005, s. 616. ISBN 978-1-4120-5335-8.
  52. 52,0 52,1 Britney Spears – biografia (pol.). eska.pl. [dostęp 2012-10-29].
  53. Chris Mundy. Cover Story: The Girl Can't Help It. „Rolling Stone”, 2000-05-25. Stany Zjednoczone. ISSN 0035-791X. 
  54. Mark Hughes: Buzzmarketing: get people to talk about your stuff. Stany Zjednoczone: Penguin Group, 2005, s. 145. ISBN 978-1-59184-092-3.
  55. Chuck Taylor. Air Waves: Jive's Britney Spears Sets Top 40 Abuzz With Rhythm-Leaning 'Baby One More Time. „Billboard”. 110 (43), s. 80, 1996-10-24. Stany Zjednoczone. ISSN 0006-2510. 
  56. Chuck Taylor: Jive's Britney Spears Top 40 (ang.). billboard.com. [dostęp 1996-10-24].
  57. 57,0 57,1 Record-Breakers and Trivia (ang.). everyhit.com. [dostęp 2010-10-12].
  58. ...Baby One More Time by Britney Spears (ang.). songfacts.com. [dostęp 2015-07-01].
  59. 59,0 59,1 Britney Spears, Teen Queen: Rolling Stone's 1999 Cover Story (ang.). rollingstone.com. [dostęp 2010-01-22].
  60. 10 największych skandali Britney Spears! (pol.). muzyka.onet.pl. [dostęp 2012-11-30].
  61. 61,00 61,01 61,02 61,03 61,04 61,05 61,06 61,07 61,08 61,09 61,10 61,11 61,12 61,13 61,14 61,15 61,16 61,17 61,18 61,19 61,20 Britney Spears Biography (ang.). biography.com. [dostęp 2014-09-12].
  62. 62,0 62,1 Recording Indystry Association of Japan: "Spears,+Britney" Certyfikat sprzedaży płyt Britney Spears (ang.). riaa.com.
  63. Forbes Celebrity 100 (ang.). forbes.com. [dostęp 2010-10-02].
  64. Rolling Stone: 100 Best Songs of the Decade (2000-2009) (ang.). rockonthenet.com. [dostęp 2010-01-01].
  65. Britney Welcomes Home Sean Preston (ang.). people.com. [dostęp 2005-09-21].
  66. 66,0 66,1 Britney Spears' Biography – Celebrity Gossip | Entertainment News | Arts And Entertainment – FOXNews.com
  67. Britney's Baby Name: Jayden James Federline (ang.). people.com. [dostęp 2006-10-24].
  68. Britney Spears Files for Divorce (ang.). people.com. [dostęp 2006-07-11].
  69. Britney, Kevin Back to Being Single – E! Online
  70. Britney Pap-Happy with Her New Guy (ang.). people.com. [dostęp 2008-03-01].
  71. Spears is released from UCLA hospital psychiatric ward – Los Angeles Times
  72. Britney Spears begins rehab of image with wacky cameo on CBS sitcom
  73. Spears delivers 'Mother's' highest ratings
  74. Circus by Britney Spears (ang.). metacritic.com. [dostęp 2008-12-02].
  75. Katie Hasty: Britney's 'Circus' Debuts Atop Album Chart (ang.). billboard.com. [dostęp 2008-12-10].
  76. Britney Spears in Guinness Book of Records! (ang.). britney.com. [dostęp 2009-10-17].
  77. #13 Britney Spears - The 2009 Celebrity 100 (ang.). forbes.com. [dostęp 2009-03-06].
  78. Monica Herrera: Britney Spears' 'Hold It Against Me' Single Premieres (ang.). billboard.com. [dostęp 2011-01-10].
  79. 7th Britney Spears Album “Femme Fatale” Set for March 29th Release | Jive Label Group
  80. Britney Spears Snares Sixth No. 1 on Billboard 200 with 'Femme Fatale' | Billboard.com
  81. Gary Trust: Rihanna's 'S&M' Reigns on Hot 100, Lady Gaga's 'Judas' Debuts (ang.). billboard.com. [dostęp 2011-04-20].
  82. Listen: Britney Spears, Nicki Minaj and Ke$ha's 'Till the World Ends' Remix | Billboard.com
  83. Britney Spears Talks New Album, Toned Boyfriend & Upcoming Tour [AUDIO] | Ryan Seacrest - The official entertainment news site of American Idol host and American Top 40 on...
  84. Enrique Iglesias Pulls Out Of Britney Spears Tour - Music, Celebrity, Artist News | MTV
  85. Britney Spears Earns Raves for Femme Fatale Tour Opener - UsMagazine.com
  86. Shirley Halperin: L.A. Reid to Run Restructured Epic Records (ang.). billboard.com. [dostęp 2011-06-15].
  87. Andy Joannou: Britney Spears begins work on eighth studio album (ang.). digitalspy.com. [dostęp 2012-12-13].
  88. Andy Joannou: Britney Spears names new album 'Britney Jean' (ang.). digitalspy.com. [dostęp 2013-10-15].
  89. 89,0 89,1 Carl Williott: Britney Spears Announces 2-Year ‘Piece Of Me’ Vegas Residency, December 3 Album Release (ang.). idolator.com. [dostęp 2013-09-17].
  90. Miley Cyrus i Britney Spears w jednej piosence! (pol.). elle.pl. [dostęp 2013-10-08].
  91. BRITNEY SPEARS: OKŁADKA NOWEJ PŁYTY + OSOBISTY LIST DO FANÓW (pol.). viva-tv.p. [dostęp 2013-10-26].
  92. Gil Kaufman: Britney Spears Has Lowest Chart Debut With Britney Jean (ang.). mtv.com. [dostęp 2013-11-12].
  93. Curious: Warte miliony nazwisko i nowa muzyka, czyli wywiad dla "Variety"! (pol.). britneyspears.pl. [dostęp 2013-12-30].
  94. Jason Lipshutz: Britney Spears: Las Vegas Shows Will Be 'A Massive Party From Start To Finish' (ang.). billboard.com. [dostęp 2013-10-08].
  95. 40. People's Choice Award - NOMINEES & WINNERS (ang.). peopleschoice.com.
  96. Bubbling Under Hot 100 (ang.). billboard.com. [dostęp 2014-01-08].
  97. Harold Mandel: Britney Spears debuts 'The Intimate Britney Spears' lingerie line in New York (ang.). axs.com. [dostęp 2015-09-10].
  98. 98,0 98,1 Britney Spears: Tweet o przyjeździe m.in. do Polski (ang.). twitter.com. [dostęp 2014-09-08].
  99. Mateusz Kopec: Britney Spears przedłuży rezydenturę w Las Vegas (pol.). allaboutmusic.pl. [dostęp 2014-05-13].
  100. Iggy Azalea on Working with Britney Spears for Their Song 'Pretty Girls' (ang.).
  101. At Home with Britney Spears and Her Boys (ang.). celebritybabies.people.com. [dostęp 2015-03-25].
  102. Christina Garibaldi: Iggy Azalea Reveals Britney Spears’ Album Is ‘Ready’ And Will Feature Their Collaboration (ang.). mtv.com. [dostęp 2015-03-30].
  103. Britney Spears, Pretty Girls: Nowa piosenka z niecodzienną premierą… w taksówkach Uber! (pol.). eska.pl. [dostęp 2015-05-04].
  104. Britney Spears Album & Song Chart History (ang.). billboard.com.
  105. Lars Brandle: Britney Spears and Iggy Azalea To Perform 'Pretty Girls' at 2015 Billboard Music Awards (ang.). billboard.com. [dostęp 2015-04-22].
  106. Lindsay Zoladz: Disco Godfather Giorgio Moroder Goes Back to the Future on Déjà Vu (ang.). vulture.com. [dostęp 2015-06-25].
  107. Caryn Ganz: Biography Britney Spears (ang.). rollingstone.com. [dostęp 2009].
  108. Lana Del Rey ‘Compelled’ By Britney Spears. mtv.com. [dostęp 2012-02-02].
  109. Lady GaGa: I don’t have time for dating (ang.). Now Magazine. [dostęp 2009-02-09].
  110. Miley Cyrus On Working With Britney Spears: "She's A Living Legend!" (ang.). capitalfm.com. [dostęp 2013-10-09].
  111. Justin Harp: Victoria Justice 'reveals musical influences' (ang.). digitalspy.co.uk. [dostęp 2010-12-13].
  112. Paul Lester: Pixie Lott's diary: 'After the single hit No 1, it went crazy' (ang.). The Guardian. [dostęp 2009-08-27].
  113. Christina Garibaldi: Selena Gomez’s Evolution Mirrors Britney Spears’ (ang.). mtv.com. [dostęp 2013-07-05].
  114. Shirley Charpelin: Billboard Music Awards: Fergie Expresses Support for Britney Spears (ang.). hollywoodreporter.com. [dostęp 2011-05-22].
  115. hotshotlover30: Girls’ Generation’s Hyoyeon Is Getting Prettier by the Day (ang.). soompi.com. [dostęp 2012-06-02].
  116. Polski koncert Britney Spears odwołany (pol.). muzyka.wpl.pl. [dostęp 2009-07-14].
  117. Belle: Firma Gatta potwierdza wizytę promocyjną Britney Spears w Polsce! (pol.). britneyspears.pl. [dostęp 2014-09-15].
  118. Diva Devotte: Britney Spears - Vocal Profile/Range (ang.). divadevotee.com. [dostęp 2010-12-11].
  119. Baptist celebrities. Lucy Who. [dostęp 2013-12-04].
  120. Sam Lansky: Britney Spears' Shotgun Wedding Turns 10: Remember 55 Magical Hours (ang.). rollingstone.com. [dostęp 2004-01-03].
  121. 121,0 121,1 Britney Spears admits she married Kevin Federline 'for the wrong reasons' (ang.). dailymail.co.uk. [dostęp 2008-11-20].
  122. Britney Spears : la chanteuse se sépare de son fiancé et ancien manager Jason Trawick (fr.). altantico.fr. [dostęp 2013-01-12].
  123. Heidi Parker: Split! Britney Spears and Charlie Ebersol call it quits after eight months of dating... and she deletes every picture of him from her Instagram account (ang.). dailymail.co.uk. [dostęp 2015-06-22].
  124. Britney Spears' Biography (ang.). foxnews.com.
  125. Hinant, Cindy (2012). Britney Spears Fantasy Fantasy Britney Spears (pierwsza edycja). New York: Cindy Hinant. s. 2–33.
  126. http://www.feelingsexy.com.au/404/
  127. Britney Spears - Midnight Fantasy (ang.). comparestoreprices.co.uk.
  128. 128,0 128,1 Britney Spears - Hidden Fantasy (ang.). comparestoreprices.co.uk.
  129. Britney Spears Fantasy Twist (Fantasy + Midnight Fantasy) (ang.). fragrantica.com.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]