Broń pneumatyczna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Broń pneumatycznabroń wykorzystująca energię sprężonego gazu (powietrza atmosferycznego bądź dwutlenku węgla) jako siły napędowej pocisku. W momencie wystrzału sprężony gaz przekazuje pociskowi część swojej energii. Według Art. 8 Ustawy o Broni i Amunicji: "W rozumieniu ustawy bronią pneumatyczną jest niebezpieczne dla życia lub zdrowia urządzenie, które w wyniku działania sprężonego gazu jest zdolne do wystrzelenia pocisku z lufy lub elementu ją zastępującego i przez to zdolne do rażenia celu na odległość, a energia kinetyczna pocisku opuszczającego lufę lub element ją zastępujący przekracza 17 J."

Przykładowymi rodzajami broni pneumatycznej są np. karabinki PCP (Pre Charged Pneumatics).

Po zmianach w polskiej Ustawie o Broni i Amunicji od 1 stycznia 2004 wiatrówki o energii wylotowej pocisku nie większej niż 17 J nie wymagają pozwolenia na posiadanie broni, ani nie podlegają obowiązkowi rejestracji.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]