Brodziec piegowaty

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Brodziec piegowaty
Tringa melanoleuca[1]
(J. F. Gmelin, 1789)
Ilustracja
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd siewkowe
Podrząd bekasowce
Rodzina bekasowate
Podrodzina brodźce
Plemię Tringini
Rodzaj Tringa
Gatunek brodziec piegowaty
Synonimy
  • Scolopax melanoleuca J. F. Gmelin, 1789[2]
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania

     okres lęgowy

     przeloty

     zimowiska

Brodziec piegowaty[4] (Tringa melanoleuca) – gatunek średniej wielkości ptaka wędrownego z rodziny bekasowatych (Scolopacidae). Monotypowy[2][5].

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Zamieszkuje Amerykę Północną w pasie między Nową Szkocją i Zatoką Hudsona na wschodzie a południową Alaską po stan Waszyngton na zachodzie. Zimuje na wschodnim wybrzeżu USA od Nowego Jorku po Zatokę Meksykańską, a na zachodnim od południowego Oregonu na południe, w Meksyku, Ameryce Środkowej i Południowej aż po Ziemię Ognistą[2]. Pojedyncze osobniki pojawiają się w Europie[6] (w Polsce stwierdzony dwa razy – w 1986 i 1987 roku[6]), na Dalekim Wschodzie i Mikronezji. Zanotowano również jedno pojawienie się tego ptaka w RPA.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Wygląd
W upierzeniu godowym wierzch ciała brązowy z ciemnymi i jasnymi plamami. Spód ciała jasny. Głowa, szyja i pierś czarno nakrapiane. Dziób czarny. Na bokach i brzuchu czarne prążki. Nad okiem wyraźna jasna brew. Nogi żółte. W szacie spoczynkowej spód ciała blady z brązowymi plamkami. Wierzch szarobrązowy z jasnymi cętkami.
Wymiary średnie[2]
długość ciała 29–33 cm
rozpiętość skrzydeł 70–74 cm
masa ciała 111–235 g

Ekologia i zachowanie[edytuj | edytuj kod]

Biotop
Podmokłe obszary tajgi, zimą wybrzeża morskie.
Gniazdo
Na ziemi.
Jaja
W ciągu roku wyprowadza jeden lęg, składając w maju–czerwcu 3–4 jaja.
Wysiadywanie
Jaja wysiadywane są przez okres około 23 dni głównie przez samicę. Pisklęta pierzą się po 18–20 dniach, do tego czasu opiekują się nimi oboje rodzice.
Pożywienie
Bezkręgowce i drobne kręgowce.

Status i ochrona[edytuj | edytuj kod]

Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) uznaje brodźca piegowatego za gatunek najmniejszej troski (LC – Least Concern) nieprzerwanie od 1988 roku[3]. Liczebność światowej populacji lęgowej, według szacunków organizacji Partners in Flight, wynosi około 140 tysięcy osobników[7]. Trend liczebności populacji uznawany jest za stabilny[3].

W Polsce jest objęty ścisłą ochroną gatunkową[8].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Tringa melanoleuca, [w:] Integrated Taxonomic Information System [online] (ang.).
  2. a b c d Van Gils, J., Wiersma, P. & Kirwan, G.M.: Greater Yellowlegs (Tringa melanoleuca). W: del Hoyo, J., Elliott, A., Sargatal, J., Christie, D.A. & de Juana, E. (red.). Handbook of the Birds of the World Alive [on-line]. Lynx Edicions, Barcelona, 2016. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-07-18)].
  3. a b c Tringa melanoleuca, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species [online] (ang.).
  4. Systematyka i nazwa polska za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Podrodzina: Tringinae Rafinesque, 1815 - brodźce (Wersja: 2020-01-12). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2020-04-29].
  5. F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (red.): Sandpipers, snipes, coursers (ang.). IOC World Bird List (v10.1). [dostęp 2020-04-29].
  6. a b wynik wyszukiwania: Tringa melanoleuca (ang.). W: Tarsiger.com [on-line]. [dostęp 2021-04-18].
  7. Greater Yellowlegs Life History (ang.). W: All About Birds [on-line]. Cornell Lab of Ornithology. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-01-19)].
  8. Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 16 grudnia 2016 r. w sprawie ochrony gatunkowej zwierząt (Dz.U. z 2016 r. poz. 2183).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]