Przejdź do zawartości

Brodziec piegowaty

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Brodziec piegowaty
Tringa melanoleuca[1]
(J.F. Gmelin, 1789)
Ilustracja
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

ptaki

Podgromada

Neornithes

Infragromada

ptaki neognatyczne

Rząd

siewkowe

Podrząd

bekasowce

Rodzina

bekasowate

Podrodzina

brodźce

Plemię

Tringini

Rodzaj

Tringa

Gatunek

brodziec piegowaty

Synonimy
  • Scolopax melanoleuca J.F. Gmelin, 1789[2]
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]

Zasięg występowania
Mapa występowania

     okres lęgowy

     przeloty

     zimowiska

Brodziec piegowaty[4] (Tringa melanoleuca) – gatunek średniej wielkości ptaka wędrownego z rodziny bekasowatych (Scolopacidae). Zamieszkuje Amerykę Północną, poza sezonem lęgowym także Amerykę Południową. Jest bliski zagrożenia wyginięciem. Monotypowy[2][5][6].

Występowanie

[edytuj | edytuj kod]

Zamieszkuje Amerykę Północną w pasie między Nową Szkocją i Zatoką Hudsona na wschodzie a południową Alaską po stan Waszyngton na zachodzie. Zimuje na wschodnim wybrzeżu USA od Nowego Jorku po Zatokę Meksykańską, a na zachodnim od południowego Oregonu na południe, w Meksyku, Ameryce Środkowej i Południowej aż po Ziemię Ognistą[2]. Pojedyncze osobniki pojawiają się w Europie[7] (w Polsce stwierdzony dwa razy – w 1986 i 1987 roku[7]), na Dalekim Wschodzie i Mikronezji. Zanotowano również jedno pojawienie się tego ptaka w Południowej Afryce.

Morfologia

[edytuj | edytuj kod]
Osobnik młodociany
Wygląd
W upierzeniu godowym wierzch ciała brązowy z ciemnymi i jasnymi plamami. Spód ciała jasny. Głowa, szyja i pierś czarno nakrapiane. Dziób czarny. Na bokach i brzuchu czarne prążki. Nad okiem wyraźna jasna brew. Nogi żółte. W szacie spoczynkowej spód ciała blady z brązowymi plamkami. Wierzch szarobrązowy z jasnymi cętkami.
Wymiary średnie[2]
długość ciała 29–33 cm
rozpiętość skrzydeł 70–74 cm
masa ciała 111–235 g


Ekologia i zachowanie

[edytuj | edytuj kod]
Biotop
Podmokłe obszary tajgi, zimą wybrzeża morskie.
Gniazdo
Na ziemi.
Jaja
W ciągu roku wyprowadza jeden lęg, składając w maju–czerwcu 3–4 jaja.
Wysiadywanie
Jaja wysiadywane są przez okres około 23 dni głównie przez samicę.
Pisklęta
Pisklęta pierzą się po 18–20 dniach, do tego czasu opiekują się nimi oboje rodzice.
Pożywienie
Bezkręgowce i drobne kręgowce.

Status zagrożenia i ochrona

[edytuj | edytuj kod]

Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) od 2024 roku uznaje brodźca piegowatego za gatunek bliski zagrożenia (NT – Near Threatened); wcześniej klasyfikowała go jako gatunek najmniejszej troski (LC – Least Concern)[3]. Liczebność światowej populacji lęgowej, według różnych szacunków, mieści się w przedziale 137 000 – 6 860 000 dorosłych osobników[3]. Trend liczebności populacji uznawany jest za spadkowy[3].

W Polsce jest objęty ścisłą ochroną gatunkową[8].

Zobacz też

[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. Tringa melanoleuca, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. 1 2 3 4 Van Gils, J., Wiersma, P. & Kirwan, G.M.: Greater Yellowlegs (Tringa melanoleuca). [w:] del Hoyo, J., Elliott, A., Sargatal, J., Christie, D.A. & de Juana, E. (red.). Handbook of the Birds of the World Alive [on-line]. Lynx Edicions, Barcelona, 2016. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-07-18)].
  3. 1 2 3 4 BirdLife International, Tringa melanoleuca, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species 2024, wersja 2025-2 [dostęp 2026-06-29] (ang.).
  4. Systematyka i nazwa polska za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Podrodzina: Tringinae Leach, 1820 – brodźce (wersja: 2023-09-29). [w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2025-02-01].
  5. F. Gill, D. Donsker, P. Rasmussen (red.), IOC World Bird List (v15.1) [online], 20 lutego 2025 [dostęp 2026-06-29] (ang.).
  6. AviList Core Team, AviList: The Global Avian Checklist, v2025b, 2026, DOI: 10.2173/avilist.v2025b (ang.).
  7. 1 2 wynik wyszukiwania: Tringa melanoleuca, [w:] Tarsiger.com [online] [dostęp 2026-06-29] (ang.).
  8. Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 16 grudnia 2016 r. w sprawie ochrony gatunkowej zwierząt (Dz. U. z 2016 r. poz. 2183).

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]