Broken Arrow (wojskowość)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Broken Arrow (również: Pinnacle-Broken Arrow; ang. złamana strzała) – termin używany przez amerykańskie siły zbrojne na określenie wypadku z bronią jądrową, który nie stanowi zagrożenia wybuchu konfliktu jądrowego.

Termin jest używany na określenie sytuacji takich jak:

  • Przypadkowe detonacje jądrowe lub takie których przyczyny nie są znane
  • Niejądrowe detonacje lub pożary broni jądrowej
  • Skażenie jądrowe
  • Utrata urządzenia lub broni jądrowej w trakcie transportu, wraz z lub bez utraty środka transportu
  • Wystrzelenie broni jądrowej lub jej elementu
  • Zagrożenie dla ludności cywilnej, faktyczne lub możliwe

Do września 2013 roku amerykański Departament Obrony stwierdzał oficjalnie zaistnienie 32 incydentów określanych jako Broken Arrow, w tym[1]:

  • 1950 - katastrofa samolotu B-36 w Kolumbii Brytyjskiej
  • 1956 - zaginięcie samolotu B-47
  • 1958 - przypadkowe zrzucenie bomby jądrowej (bez materiału rozszczepialnego) z samolotu B-47 nad Mars Bluff
  • 1958 - zderzenie samolotów nad Tybee Island
  • 1961 - katastrofa B-52 około Yuba City
  • 1961 - katastrofa B-52 koło Goldsboro
  • 1961 - katastrofa B-52 koło Savage Mt.
  • 1965 - wypadek samolotu A-4 nad Morzem Filipińskim
  • 1966 - katastrofa B-52 koło Palomares
  • 1968 - katastrofa B-52 w bazie sił powietrznych Thule
  • 1980 - wypadek w Damascus

W kulturze popularnej[edytuj | edytuj kod]

Termin został użyty jako tytuł filmu Johna Woo (Broken Arrow), opowiadającym o przypadkowym zrzuceniu bomby jądrowej, przejętej następnie przez terrorystów.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Uwagi

Przypisy

  1. Eric Schlosser: Nuclear weapons: an accident waiting to happen (ang.). The Guardian, 2013-09-14. [dostęp 2014-02-02].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Ryszard Szepke: 1000 słów o atomie i technice jądrowej. Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1982. ISBN 8311067236. (pol.)