Bromance

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy relacji społecznej. Zobacz też: Bromance (serial telewizyjny).
Sherlock Holmes i doktor Watson, postaci podawane jako przykład bromance’u

Bromance – bliska, emocjonalna, nieseksualna relacja pomiędzy dwoma lub więcej mężczyznami[1], głębsza i bardziej intymna niż przyjaźń[2][3]. Rosnąca popularność tego konceptu na początku XXI wieku postrzegana jest jako odzwierciedlenie zachodzących w społeczeństwie zmian[1][2][3], przede wszystkim zwiększonej otwartości na kwestie tożsamości płciowej i seksualności[4].

Słowo „bromance” jest zbitką wyrazową utworzoną od słów „bro” i „romance”, oznaczających „brachola” i „romans”. Za twórcę terminu uważa się Dave’a Carniego, redaktora magazynu skateboardingowego „Big Brother”, który użył go w 1999 roku do określenia relacji, jakie zawiązują się pomiędzy długo przebywającymi ze sobą skate’ami[1][5]. Termin na szerszą skalę został zauważony dopiero około 2005 roku, kiedy zaczęto używać go w przemyśle filmowym[1][6].

Przykładem bromance’u jest relacja Matta Damona i Bena Afflecka, opisywana jako „prawdopodobnie najbardziej pionierski bromance w historii show-biznesu[7], która doprowadziła nawet do powstania offbrodwayowskiej sztuki Matt and Ben[8]. W kulturze popularnej jako przykłady bromance’ów wymienia się m.in. Froda Bagginsa i Samwise’a Gamgee, Meriadoka Brandybucka i Peregrina Tuka z filmowej adaptacji Władcy pierścieni[9], jak również Sherlocka Holmesa i doktora Watsona[10][11].

Chociaż termin odnosi się do przede wszystkim relacji heteroseksualnych, używa się go również w odniesieniu do przyjaźni mężczyzn homo- i heteroseksualnych, którzy nie utrzymują ze sobą kontaktów seksualnych. Przykładem takiego bromance’u są Ronnie Kroell i Ben DiChiara z amerykańskiej edycji programu Make Me a Supermodel[12] czy aktorzy Chris Pine i Zachary Quinto[13].

Idea bromance’u była podstawą stworzenia reality show Bromance, stanowiącego spin off programu Wzgórza Hollywood, jest on również podstawą filmu Stary, kocham cię czy serialu Chłopiec poznaje świat.

Przypisy

  1. a b c d Michael DeAngelis (redakcja): Reading the Bromance Homosocial Relationships in Film and Television. Detroit: Wayne State University Press, 2014. ISBN 9780814338988.
  2. a b John Elder: A fine bromance (ang.). The Age, 2008-10-18. [dostęp 2015-11-09].
  3. a b Patrick Strudwick: Sherlock Holmes: Boy story bromance (ang.). The Independent, 2013-12-17. [dostęp 2015-11-09].
  4. Elizabeth Chen. Caught in a Bad Bromance. „Texas Journal of Women and the Law”. 2 (21), s. 242-266. University of Texas Press. 
  5. Tim Elliott: A grand bromance (ang.). W: The Age [on-line]. 2007-08-23. [dostęp 2008-10-28].
  6. San Filippo M. More than buddies. Wedding Crashers and the Bromance as Comedy of ReMarriage Equality. W: Millennial Masculinity: Men in Contemporary American Cinema. Pod red. Timothy’ego Shary’ego. Detroit: Wayne State University Press, 2013. ISBN 9780814338445
  7. Mitsu Yaskua: 11 brands of 'bromances' (ang.). W: dailypress.com [on-line]. 2008-10-29. [dostęp 2008-10-29].
  8. Ted Casablanca: Hollywood Bromances: From Leo+Kevin to Matt+Ben (ang.). W: eonline.com [on-line]. 2008-10-29. [dostęp 2008-12-14].
  9. Top 10 Movie Bromances (ang.). Time Magazine, 2009-03-20. [dostęp 2010-01-10].
  10. Rowan Pelling: Sherlock Holmes and Dr Watson: a fine bromance (ang.). The Telegraph, 2012-01-03. [dostęp 2015-11-09].
  11. San Filippo M. Bromance is so passé. W: Sherlock Holmes for the 21st Century: Essays on New Adaptations. Pod red. Lynette Porter. Jefferson, N.C.: McFarland, 2012. ISBN 978-0-7864-6840-9.
  12. Josh Aterovis: Interview with Ronnie Kroell and Ben DiChiara (ang.). W: AfterElton.com [on-line]. 2008-04-06. [dostęp 2008-10-28].
  13. Nate Burr: The Quinto and Pine Bromance Interview (ang.). W: Ponder Pop [on-line]. 2009-04-19. [dostęp 2010-01-03].