Bromocyjanek benzalu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Bromocyjanek benzalu
Enancjomery bromocyjanku benzalu: S (po lewej) i R (po prawej)
Enancjomery bromocyjanku benzalu: S (po lewej) i R (po prawej)
Nazewnictwo
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny C8H6BrN
Masa molowa 196,04 g/mol
Identyfikacja
Numer CAS 5798-79-8
PubChem 22044[2]
Podobne związki
Podobne związki chlorek benzalu
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Bromocyjanek benzalu (C6H5CHBrCN, kamit) – drażniący bojowy środek trujący z podgrupy lakrymatorów, stosowany przez wojska USA i Francji podczas I wojny światowej.

Właściwości fizyczne[edytuj | edytuj kod]

W stanie czystym w postaci żółtawych kryształów. Temperatura topnienia – 298,4 K (23,25 °C), wrzenia (z rozkładem) – 515 K (242 °C). Produkt techniczny jest oleistą cieczą koloru białego. Maksymalne stężenie par – 0,13 mg/dm³.

Właściwości chemiczne[edytuj | edytuj kod]

Bromocyjanek benzalu jest rozpuszczalny w rozpuszczalnikach organicznych oraz innych bojowych środkach trujących (fosgen, iperyt siarkowy). W wodzie praktycznie nie hydrolizuje (nawet w podwyższonych temperaturach). Hydrolizuje na zimno w wodnoalkoholowych roztworach wodorotlenków. Daje się łatwo odkażać roztworami siarczków metali alkalicznych. Wykazuje niską odporność termiczną.

Zastosowanie i działanie toksyczne[edytuj | edytuj kod]

Niska odporność termiczna wyklucza użycie go w mieszankach termosublimacyjnych, a nawet pociskach artyleryjskich. Może być stosowany w postaci roztworów.

Wykazuje silne działanie łzawiące przy stężeniach rzędu 0,1 μg/dm³.

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]