Bronów (powiat poddębicki)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bronów
Dwór w Bronowie
Dwór w Bronowie
Państwo  Polska
Województwo łódzkie
Powiat poddębicki
Gmina Wartkowice
Strefa numeracyjna (+48) 43
Kod pocztowy 99-220
Tablice rejestracyjne EPD
SIMC 0716342
Położenie na mapie gminy Wartkowice
Mapa lokalizacyjna gminy Wartkowice
Bronów
Bronów
Położenie na mapie powiatu poddębickiego
Mapa lokalizacyjna powiatu poddębickiego
Bronów
Bronów
Położenie na mapie województwa łódzkiego
Mapa lokalizacyjna województwa łódzkiego
Bronów
Bronów
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Bronów
Bronów
Ziemia51°57′49″N 18°54′45″E/51,963611 18,912500

Bronówosada w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie poddębickim, w gminie Wartkowice.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsza pisana wzmianka o wsi pochodzi z 1391 r. Dobra te należały do Bronowskich h. Korab, następnie do Kossów. Konopniccy pojawili się w tych stronach w 1784 r., kiedy to kupili sąsiedni Spędoszyn. W 1844 r. kupił Bronów Wawrzyniec Konopnicki h. Jastrzębiec – ojciec Jarosława – męża Marii Konopnickiej z Wasiłowskich, która zamieszkała w Bronowie w 1862 r. mając 20 lat. Jego opis z tamtych czasów przetrwał dzięki red. Józefowi Naimskiemu, który zamieścił jego opis w „Kurierze Warszawskim” (nr 289 z 1902 r.) Oto fragment opisu:

„Śród drzew niski domek o dużej i wysokiej strzesze słomianej, chata raczej wieśniacza niż dworem pańskim będący [...]. Cztery małe okienka, o sześciu szybkach każde, z frontu dworu ujmowały proste drewniane okiennice z wyciętymi u góry sercami. Pośrodku tych okien niskie jak całe domostwo drzwi podwójne, sięgające prawie dachu, prowadziły do niewielkiej sieni. Wnętrze domku państwa Konopnickich mieściło pięć pokojów, kredens, kuchnie i spiżarnię, dwie ostatnie izby gospodarskie wychodzące na drugą sień od tyłu do domu, gdzie już zaczynał się ogród dworski. Z sieni na prawo wchodziło się do saloniku, na lewo zaś do pokoju jadalnego, a za nim do sypialnego ojca p. Konopnickiego, sędziwego i zamaszystego p. Wawrzyńca. Z saloniku dwa okna wychodziły na klomb ślicznych, rosłych jesionów, które ocieniały również okno szczytowe, mniejsze, sąsiedniego pokoju sypialnego Marii Konopnickiej, w którym podobno lubiła przebywać najdłużej.”

Tutaj poetka urodziła sześcioro dzieci. Po bankructwie i sprzedaży Bronowa Konopniccy przenieśli się do odległego o 15 km Gusina, skąd poetka wraz z dziećmi wyjechała na stałe do Warszawy. Dwór w Bronowie, od czasu kiedy opuściła go Konopnicka należał do dziedzica Biernacic – Artura Dzierżbickiego. Wtedy też rozebrany został drewniany dwór i na jego miejscu stanął obiekt murowany, który możemy oglądać do dziś. Po II Wojnie Światowej w dworze w Bronowie istniała szkoła. Zaczątki muzeum pojawiły się już w latach 60. Kiedy to w ganku utworzono kącik pamiątek Marii Konopnickiej. W 1986 roku utworzono Izbę Marii Konopnickiej. 1 IX 1995 w Bronowie działalność rozpoczęło Muzeum Oświatowe, założone przez Wojewódzką Bibliotekę Pedagogiczną – Filię w Sieradzu. W muzeum prezentowane są dokumenty, fotografie, utwory poetki, jak również meble z epoki poetki. W jednym z pomieszczeń oglądać można stare biurko, podręczniki, zeszyty i pomoce szkolne. Organizowane są wystawy czasowe związane z życiem i twórczością Konopnickiej (często wystawiane są prace dzieci). W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa sieradzkiego.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Na miejscu dworku Konopnickich właściciel Artur Dzierzbicki w 1902 r. wybudował obszerniejszy, murowany dwór, w którym mieści się obecnie muzeum poświęcone poetce. W budynek wmurowano tablicę z napisem: „Pieśniarce ludu polskiego Marii Konopnickiej, która w latach 1862–72 mieszkała w Bronowie – w 50 rocznicę śmierci poetki – Koło Towarzystwa im. Marii Konopnickiej w Poddębicach 9 października 1960 r.”

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]