Bronisław Banasik

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bronisław Banasik
„Stefan”, „Zrąb”
pułkownik NZW pułkownik NZW
Data i miejsce urodzenia 8 września 1894
Będzin
Data i miejsce śmierci 29 marca 1978
Warszawa
Przebieg służby
Siły zbrojne Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie,
Narodowa Organizacja Wojskowa,
Narodowe Zjednoczenie Wojskowe
Główne wojny i bitwy II wojna światowa
  • powstanie warszawskie

Bronisław Banasik ps. „Stefan”, „Zrąb” (ur. 8 września 1894 w Będzinie, zm. 29 marca 1978 w Warszawie) – major Wojska Polskiego[1], ofiara represji stalinowskich.

Od 1918 w Wojsku Polskim. Od 1939 w Komendzie Głównej Narodowej Organizacji Wojskowej (NOW). Od 1942 do 1944 szef sztabu KG NOW (części w ramach AK), walczył w powstaniu warszawskim. Od marca 1946 do stycznia 1948 komendant główny Narodowego Zjednoczenia Wojskowego (NZW). 14 stycznia 1948 r. aresztowany, 3 listopada skazany na trzykrotną karę śmierci zmienioną na dożywotnie więzienie decyzją Bolesława Bieruta z 2 lutego 1949 r. W 1957 r. został zwolniony. Pochowany jest na Cmentarzu Bródnowskim (alejka 43A).

Awanse oficerskie: porucznik - 1919, kapitan - 1922, major - 1929[1], podpułkownik - 1937[potrzebny przypis], pułkownik - 1944 (awans w NZW)[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]