Bronisław Bebel

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bronisław Bebel
Data i miejsce urodzenia 16 maja 1949
Noyelles-sous-Lens
Dyscypliny siatkówka
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Polska
Igrzyska olimpijskie
Złoto
Montreal 1976 Piłka siatkowa
Mistrzostwa Europy
Srebro
Helsinki 1977 Piłka siatkowa
Odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi

Bronisław Bebel (ur. 16 maja 1949 w Noyelles-sous-Lens we Francji) – polski siatkarz, medalista mistrzostw Europy (1977), mistrz olimpijski z Montrealu (1976).

Absolwent Technikum Budowlanego. Zawodnik Chełmca Wałbrzych, później Resovii i Hutnika Nowa Huta oraz klubów francuskich: AS Grenoble i Spacer's de Toulouse.

Największe sukcesy klubowe odniósł w barwach Resovii zdobywając 4 tytuły mistrza Polski (1971, 1972, 1974, 1975), Puchar Polski (1975) oraz 2. miejsce w finale PEMK (1972/73) i 3. miejsce w finale PEZP.

Był ponadto 3-krotnym wicemistrzem Polski: 1973 (Resovia), 1978, 1979 (Hutnik Nowa Huta) oraz 2-krotnym brązowym medalistą MP 1970, 1971 (Resovia). W barwach AS Grenoble jako grający trener wystąpił w finale PEZP (1982), zajmując 4. miejsce.

199-krotny reprezentant kraju (1968-1978). Dwukrotny olimpijczyk: Monachium (1972) – 9. miejsce, oraz Montreal (1976) – złoty medal. Srebrny medalista ME z Helsinek (1977), uczestnik MŚ 1978 w Rzymie (8. miejsce) i ME 1971 w Mediolanie (6. miejsce). 3-krotnie brał udział w Pucharze Świata: 1969 w Lipsku (8. miejsce), 1973 w Pradze (2. miejsce) i 1977 w Tokio (4. miejsce).

11 września 1971 w Rzeszowie zawarł związek małżeński z Jolantą Rzymowską, florecistką[1].

Odznaczony m.in. złotym i srebrnym Medalem za Wybitne Osiągnięcia Sportowe oraz Złotym Krzyżem Zasługi.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Bronisław Bebel zmienił stan cywilny. „Nowiny”, s. 2, Nr 254 z 14 września 1971. 

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]