Bronisław Heyduk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bronisław Heyduk
Data urodzenia 11 lutego 1909
Data śmierci 15 listopada 1984
Narodowość polska
Język polski
Dziedzina sztuki powieści historyczne
Ważne dzieła

Bronisław Heyduk (ur. 11 lutego 1909, zm. 15 listopada 1984) – pisarz, malarz obrazów o tematyce przyrodniczej. Autor cyklu powieści historycznych, przedstawiających dzieje Polski w XVII i XVIII w.

Heyduk ukończył Akademię Sztuk Pięknych w Krakowie, historię oraz historię sztuki na Uniwersytecie Jagiellońskim.

Zadebiutował w 1928 r. na łamach Ilustrowanego Kuriera Codziennego artykułem publicystycznym[1].

Dzieła literackie[edytuj | edytuj kod]

  • 1957 - Ogród nieplewiony
  • 1959 - Negacja i wiktoria (II wyd. 1967)
  • 1964 - Janina znak Sobieskich (II wyd. 1968)
  • 1967 - Legendy i opowieści o Krakowie
  • 1969 - Kwiat paproci
  • 1969 - Trójkrólewie
  • 1974 - Od Warszawy do Połtawy
  • 1976 - W północnej burzy
  • 1978 - W saskim menuecie
  • 1984 - Z Płazówki w świat

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. L. Bartelski, Polscy pisarze współcześni. Informator 1944-1974, Warszawa 1977, s. 118

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • J. Adamczewski, Kraków od A do Z, Kraków 1992.
  • L. Bartelski, Polscy pisarze współcześni. Informator 1944-1974, Warszawa 1977, s. 118-119.
  • L. Bartelski, Polscy pisarze współcześni 1949-1991, Warszawa 1995