Bronisław Wajda (1920–2007)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bronisław Wajda
Ilustracja
Bronisław Wajda (1946)
Data i miejsce urodzenia 12 listopada 1920
Dąbrówka Polska
Data śmierci 3 marca 2007
Miejsce spoczynku Cmentarz Centralny w Sanoku
Narodowość polska
Małżeństwo Zofia
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Oświęcimski
Odznaka „Zasłużony dla Sanoka”

Bronisław Franciszek Wajda (ur. 12 listopada 1920 w Dąbrówce Polskiej, zm. 3 marca 2007) – polski działacz kombatancki i społeczny, więzień obozów niemieckich podczas II wojny światowej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 12 listopada 1920. Po wybuchu II wojny światowej 1939 i nastaniu okupacji niemieckiej ziem polskich jako uczeń gimnazjum został aresztowany przez Niemców 6 maja 1940. Był przetrzymywany w więzieniu sanockim, w Tarnowie, skąd – wraz z grupą ponad 758 młodych Polaków – 14 czerwca 1940 został przewieziony do obozu KL Auschwitz[1] – był to pierwszy masowy transport do Auschwitz. W obozie otrzymał numer obozowy 182[2]. 15 kwietnia 1943 został wywieziony z Auschwitz. Później był przeniesiony do obozu KL Mauthausen-Gusen. Tam odzyskał wolność u kresu wojny 6 maja 1945[3].

Po wojnie powrócił do Sanoka. W 1945 został współzałożycielem sanockiego oddziału Polskiego Związku Byłych Więźniów Politycznych Hitlerowskich Więzień i Obozów Koncentracyjnych (wraz z nim Arnold Andrunik, Jan Bezucha, Mieczysław Urbański), w 1949 wcielonego do Związku Bojowników o Wolność i Demokrację[4]. W 1946 zdał maturę w I Państwowej Szkole Męskiej Stopnia Podstawowego i Licealnego w klasie o profilu humanistycznym[5]. W 1982 jako emeryt został wybrany ławnikiem sądowym w Sanoku[6].

Nagrobek Bronisława i Zofii Wajdów

Bronisław Wajda zmarł 3 marca 2007. Jego żoną była Zofia (1923–2009). Oboje zostali pochowani na Cmentarzu Centralnym w Sanoku.

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Zbigniew Dańczyszyn: Wychowankowie sanockiego gimnazjum w Oświęcimiu. W: Księga pamiątkowa Gimnazjum Męskiego w Sanoku 1888–1958. Kraków: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1958, s. 133.
  2. Pierwszy Transport do KL Auschwitz. chsro.pl. [dostęp 2017-01-03].
  3. Dzień, który na zawsze pozostanie w pamięci. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 5, Nr 14 (305) z 10-20 maja 1984. 
  4. Józef Ząbkiewicz. 40 lat kombatanckiego związku. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 3, Nr 14 (485) z 10-20 maja 1989. 
  5. Absolwenci. 1losanok.pl. [dostęp 2015-09-22].
  6. Władysław Stachowicz. Nr 8: Samorząd Gminy Miasta Sanoka 1867–1990. Miejska Rada Narodowa w Sanoku 1950-1990. „Zeszyty Archiwum Ziemi Sanockiej”, s. 282, Sanok: 2008. Fundacja „Archiwum Ziemi Sanockiej”. ISSN 1731-870X. 
  7. Nie dajmy sobie odebrać pokoju. „Nowiny”, s. 1, Nr 104 z 5 maja 1986. 
  8. a b Manifestacja pokojowa w Sanoku. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 2, Nr 15 (378) z 20-31 maja 1986. 
  9. Arnold Andrunik: Rozwój i działalność Związku Bojowników o Wolność i Demokrację na Ziemi Sanockiej w latach 1949-1984. Sanok: 1986, s. 283.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]