Brooke Astor

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Brooke Astor
First Lady of New York
Imię i nazwisko przy narodzeniu Roberta Brooke Russell
Data i miejsce urodzenia 30 marca 1902
Portsmouth
Data i miejsce śmierci 13 sierpnia 2007
Briarcliff Manor (Nowy Jork)
Przyczyna śmierci zapalenie płuc
Zawód filantropka
Narodowość amerykańska
Edukacja Holton-Arms School
Małżeństwo 1. J. Dryden Kuser
(1919–1930 – rozwód)
2. Charles H. Marshall
(1932–1952 – rozwód)
3. Vincent Astor
(1953–1959 – śmierć)
Dzieci Anthony Dryden Marshall
Odznaczenia
Prezydencki Medal Wolności (Stany Zjednoczone) Prezydencki Medal Obywatelski (Stany Zjednoczone)

Roberta Brooke Astor, z d. Russell, I voto Kuser, II voto Marshall (ur. 30 marca 1902 w Portsmouth, zm. 13 sierpnia 2007 w Briarcliff Manor w stanie Nowy Jork)[1]amerykańska działaczka filantropijna. Była także znana jako „First Lady of New York”[2].

Zarys biografii[edytuj | edytuj kod]

Była córką Johna H. Russella (generała, dowódcy Korpusu Piechoty Morskiej USA) i Mabel Cecile Hornby Howard. Dzieciństwo spędzała w miejscach służby wojskowej ojca, m.in. na Hawajach, w Dominikanie i Chinach. W wieku 16 lat wyszła za mąż po raz pierwszy, ale małżeństwo z J. Drydenem Kuserem, chociaż doczekało się dziecka, okazało się nieudane. Po rozwodzie w 1930 z nadużywającym alkoholu Kuserem, Brooke poślubiła w 1932 Charlesa Marshalla, maklera giełdowego. Marshall adoptował jej syna z pierwszego małżeństwa, który jako Anthony Dryden Marshall został później ambasadorem Stanów Zjednoczonych na Madagaskarze, Seszelach, w Kenii oraz na Trynidadzie i Tobago.

Grób Brooke Astor

Przez osiem lat była redaktorką działu w czasopiśmie „House & Garden”, a następnie pracowała w znanej nowojorskiej firmie dekoratorskiej, Ruby Ross Wood Inc. Jej drugi mąż zmarł w 1952. Po raz trzeci wyszła za mąż rok później, poślubiając dziedzica fortuny rodu Astorów, Vincenta (syna Johna Jacoba Astora IV). Wraz z mężem powołała do życia fundację charytatywną, którą prowadziła aż do jej likwidacji w 1997. Astor, zmarły w 1959, zapisał jej w testamencie swój majątek, który wykorzystała w działalności dobroczynnej; o zapis testamentowy wytoczył jej proces przyrodni brat męża, John Jacob Astor VI, ale sprawę przegrał.

Za wieloletnią działalność filantropijną została odznaczona w 1988 Prezydenckim Medalem Obywatelskim i Narodowym Medalem Sztuki, a w 1998 – Prezydenckim Medalem Wolności. Opublikowała kilka książek, m.in. dwutomowe pamiętniki: A Patchwork Child.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]