Brotogeris

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Brotogeris[1]
Vigors, 1825[2]
Przedstawiciel rodzaju – stadniczka spiżowa (B. tirica)
Przedstawiciel rodzaju – stadniczka spiżowa (B. tirica)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Gromada ptaki
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd papugowe
Rodzina papugowate
Podrodzina papugi neotropikalne
Plemię Androglossini
Rodzaj Brotogeris
Typ nomenklatoryczny

Psittacus pyrrhopterus Latham, 1801

Synonimy
Gatunki

zobacz opis w tekście

Brotogeris – rodzaj ptaka z podrodziny papug neotropikalnych (Arinae) w rodzinie papugowatych (Psittacidae).

Zasięg występowania[edytuj]

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Ameryce[7].

Morfologia[edytuj]

Długość ciała 16–25 cm; masa ciała 52–80 g[8].

Systematyka[edytuj]

Etymologia[edytuj]

  • Brotogeris (Brotogerys): gr. βροτογηρυς brotogērus – z ludzkim głosem, od βροτος brotos – człowiek; γηρυς gērus – głos[9].
  • Sittace: łac. sittace – papuga[10]. Gatunek typowy: Psittacus tuipara J.F. Gmelin, 1788.
  • Caica: karaibska/gwinejska nazwa Caica dla długoogonowej papugi[11]. Gatunek typowy: Psittacus (Caica) chrysopogon Lesson, 1842 = Psittacus jugularis Statius Müller, 1776.
  • Psittovius: epitet gatunkowy Psittacus tovi J.F. Gmelin, 1788[a][12]. Gatunek typowy: Psittacus tovi J.F. Gmelin, 1788 = Psittacus jugularis Statius Müller, 1776.

Podział systematyczny[edytuj]

Do rodzaju należą następujące gatunki[13]:

Uwagi

  1. Synonim B. jugularis.

Przypisy

  1. Brotogeris, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. N.A. Vigors. Sketches in Ornithologi; or, Observations on the leading Affinities of some of the more extensive groups of Birds. „The Zoological Journal”. 2, s. 400, 1825 (ang.). 
  3. J.G. Wagler. Conspectus systematicus generum et specierum ex ordine Psittacorum, adjectis generum characteribus. „Abhandlungen der Mathematisch-Physikalischen Klasse der Königlich Bayerischen Akademie der Wissenschaften”. 1, s. 499, 1832 (łac.). 
  4. R.P. Lesson. Notes sur les Oiseaux nouveaux ou peu connus rapportés de la mer du Sud. „Revue Zoologique”. 1842, s. 135, 1842 (fr.). 
  5. L. Agassiz: Nomenclatoris zoologici index universalis: continens nomina systematica classium,ordinum,familiarum et generum animalium omnium,tam viventium quam fossilium. Soloduri: Sumptibus et typis Jent et Gassmann, 1846, s. 54. (łac.)
  6. Ch.L. Bonaparte. Tableou des Perroquets. „Revue et Magasin de Zoologie pure et appliquée”. 2e Série. 6, s. 151, 1854 (fr.). 
  7. F. Gill, D. Donsker (red.): Parrots & cockatoos (ang.). IOC World Bird List: Version 6.4. [dostęp 2017-01-31].
  8. N.J. Collar: Family Psittacidae (Parrots). W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal: Handbook of the Birds of the World. Cz. 4: Sandgrouse to Cuckoos. Barcelona: Lynx Edicions, 1997, s. 450–452. ISBN 84-87334-22-9. (ang.)
  9. Jobling 2017 ↓, s. Brotogeris.
  10. Jobling 2017 ↓, s. Sittace.
  11. Jobling 2017 ↓, s. Caica.
  12. Jobling 2017 ↓, s. Psittovius.
  13. Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek, M. Kuziemko: Plemię: Androglossini Sundevall, 1872 (wersja: 2016-07-31). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2017-01-31].

Bibliografia[edytuj]

  1. J.A. Jobling: Key to Scientific Names in Ornithology. W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D.A. Christie, E. de Juana (red.): Handbook of the Birds of the World Alive. Barcelona: Lynx Edicions, 2017. [dostęp 2017-01-31]. (ang.)