Brotogeris

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Brotogeris[1]
Vigors, 1825[2]
Ilustracja
Przedstawiciel rodzaju – stadniczka spiżowa (B. tirica)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Gromada ptaki
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd papugowe
Rodzina papugowate
Podrodzina papugi neotropikalne
Plemię Androglossini
Rodzaj Brotogeris
Typ nomenklatoryczny

Psittacus pyrrhopterus Latham, 1801

Synonimy
Gatunki

zobacz opis w tekście

Brotogerisrodzaj ptaka z podrodziny papug neotropikalnych (Arinae) w rodzinie papugowatych (Psittacidae).

Zasięg występowania[edytuj | edytuj kod]

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Ameryce[8].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała 16–25 cm; masa ciała 52–80 g[8].

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Etymologia[edytuj | edytuj kod]

  • Psittacula: nowołac. psittacula „papużka”, zdrobnienie łac. psittacus „papuga”, od gr. ψιττακος psittakos „papuga”[9].
  • Brotogeris (Brotogerys): gr. βροτογηρυς brotogērus „z ludzkim głosem”, od βροτος brotos „człowiek”; γηρυς gērus głos[9].
  • Sittace: łac. sittace „papuga”[9]. Gatunek typowy: Psittacus tuipara J.F. Gmelin, 1788.
  • Caica: karaibska/gwinejska nazwa Caica dla długoogonowej papugi[9]. Gatunek typowy: Psittacus (Caica) chrysopogon Lesson, 1842 (= Psittacus jugularis Statius Müller, 1776).
  • Psittovius: epitet gatunkowy Psittacus tovi J.F. Gmelin, 1788[a][9]. Gatunek typowy: Psittacus tovi J.F. Gmelin, 1788 (= Psittacus jugularis Statius Müller, 1776).
  • Tirica: epitet gatunkowy Psittacus tirica J.F. Gmelin, 1788; nazwa Tiriba oznaczająca w tupí „dzwoniący (ptak)” dla długoogonowej papugi[9]. Gatunek typowy: Psittacus tirica J.F. Gmelin, 1788.

Podział systematyczny[edytuj | edytuj kod]

Do rodzaju należą następujące gatunki[10]:

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Synonim B. jugularis.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Brotogeris, [w:] Integrated Taxonomic Information System [online] (ang.).
  2. N.A. Vigors. Sketches in Ornithologi; or, Observations on the leading Affinities of some of the more extensive groups of Birds. „The Zoological Journal”. 2, s. 400, 1825 (ang.). 
  3. M.J. Brisson: Ornithologie, ou, Méthode contenant la division des oiseaux en ordres, sections, genres, especes & leurs variétés, a laquelle on a joint une description exacte de chaque espece, avec les citations des auteurs qui en ont traité, les noms quils leur ont donnés, ceux que leur ont donnés les différentes nations, & les noms vulgaires. T. 4. Parisiis: Ad Ripam Augustinorum, apud Cl. Joannem-Baptistam Bauche, bibliopolam, ad Insigne S. Genovesae, & S. Joannis in Deserto, 1760, s. 382. (fr. • łac.)
  4. J.G. Wagler. Conspectus systematicus generum et specierum ex ordine Psittacorum, adjectis generum characteribus. „Abhandlungen der Mathematisch-Physikalischen Klasse der Königlich Bayerischen Akademie der Wissenschaften”. 1, s. 499, 1832 (łac.). 
  5. R.P. Lesson. Notes sur les Oiseaux nouveaux ou peu connus rapportés de la mer du Sud. „Revue Zoologique”. 1842, s. 135, 1842 (fr.). 
  6. L. Agassiz: Nomenclatoris zoologici index universalis: continens nomina systematica classium,ordinum,familiarum et generum animalium omnium,tam viventium quam fossilium. Soloduri: Sumptibus et typis Jent et Gassmann, 1846, s. 54. (łac.)
  7. a b Ch.L. Bonaparte. Tableou des Perroquets. „Revue et Magasin de Zoologie pure et appliquée”. 2e Série. 6, s. 151, 1854 (fr.). 
  8. a b D.W. Winkler, S.M. Billerman & I.J. Lovette: New World and African Parrots (Psittacidae), version 1.0. W: S.M. Billerman, B.K. Keeney, P.G. Rodewald & T.S. Schulenberg (red.): Birds of the World. Ithaca, NY: Cornell Lab of Ornithology, 2020. DOI: 10.2173/bow.psitta3.01. [dostęp 2020-10-18]. (ang.) Publikacja o płatnym dostępie – wymagana płatna rejestracja lub wykupienie subskrypcji
  9. a b c d e f Etymologia za: J.A. Jobling: Key to Scientific Names in Ornithology. W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D.A. Christie & E. de Juana (red.): Handbook of the Birds of the World Alive. Barcelona: Lynx Edicions, 2020. (ang.)
  10. Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Plemię: Androglossini Sundevall, 1872 (wersja: 2020-01-11). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2020-10-18].