Brunet wieczorową porą

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Brunet wieczorową porą
Gatunek komedia
Rok produkcji 1976
Data premiery 18 października 1976[1]
Kraj produkcji  Polska
Język polski
Czas trwania 90 minut[1][2]
Reżyseria Stanisław Bareja
Scenariusz Stanisław Bareja
Andrzej Kill
Główne role Krzysztof Kowalewski
Wojciech Pokora
Muzyka Waldemar Kazanecki
Zdjęcia Wiesław Zdort
Scenografia Allan Starski
Kostiumy Anna Biedrzycka-Sheppard
Montaż Krystyna Rutkowska
Produkcja Stanisław Skubniewski (kierownik produkcji)[3][4]
Wytwórnia Zespół Filmowy „Pryzmat”
Kwestia z filmu okazana podczas promocji 33. Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni w 2008 roku

Brunet wieczorową porąpolski film fabularny (komedia) z 1976 roku w reżyserii Stanisława Barei.

Motywem muzycznym filmu jest przewijająca się w wielu sekwencjach piosenka Cygańska jesień w wykonaniu Anny Jantar, do której muzykę skomponował Waldemar Kazanecki. Autorami tekstu piosenki byli Janusz Kondratowicz i Jonasz Kofta[5].

Opis fabuły[edytuj | edytuj kod]

Film jest komedią satyryczną, w której bohater Michał Roman zostaje uwikłany w cały szereg absurdalnych sytuacji. Niezwykłe przepowiednie Cyganki pojawiającej się w jego domu, których początkowo nie bierze na poważnie, zaczynają się jednak spełniać. Najpoważniej brzmi przepowiednia, że ma zabić bruneta, który wieczorem pojawi się w jego mieszkaniu. Wraz z przyjacielem starają się zapobiec nieuchronnej zbrodni. Aby zapobiec zbliżającemu się nieszczęściu, bohater opuszcza dom. Przeznaczenie jednak go dosięga - wszystko wskazuje na to, że przypadkowo zostaje zabójcą mężczyzny, Dzidka Krępaka, który pojawił się w jego domu. Mimo różnych przeciwności losu bohaterowi udaje się wykryć rzeczywistego mordercę.

Obsada[edytuj | edytuj kod]

Źródło:[3][6]

Przygotowanie scenariusza i realizacja filmu[edytuj | edytuj kod]

Konspekt filmu przygotowany został przez Stanisława Bareję, natomiast scenopis powstawał we współpracy ze Stanisławem Tymem, który był autorem większości dialogów i skeczowych scen. Scenopis razem opracowywali w Goławicach, w domu Barei. W trakcie tej pracy między autorami scenariusza doszło do konfliktu. Według Tyma końcowa wersja była niedopracowana, przez co zastąpił on swoje nazwisko pseudonimem Andrzej Kill[7]. W porównaniu z poprzednimi komediami, Brunet wieczorową porą jest satyrą wobec rzeczywistości PRL, ukazującą bylejakość, partactwo i chamstwo[8]. Intencją reżysera było, podobnie jak we wcześniejszych komediach (Poszukiwany, poszukiwana, Nie ma róży bez ognia) przeciwstawienie inteligenta, będącego osobą przegraną, otaczającym go cwaniakom[9].

Do epizodycznych skeczowych scenek, które przeplatają się z główną fabułą filmu, wykorzystano talenty takich aktorów jak: Bohdan Łazuka, Zdzisław Maklakiewicz, Jan Himilsbach, Jan Kobuszewski i Józef Nalberczak[10]. Podobnie jak w innych filmach Barei występowały osoby, które odgrywały samych siebie – prezenterzy telewizyjni Jan Suzin i Krystyna Loska, a role kilku funkcjonariuszy MO zagrali milicjanci[11].

Odbiór filmu[edytuj | edytuj kod]

Barei zarzucano m.in., że w filmie propaguje pijaństwo (wątek spożywania alkoholu w fabule jest silnie wyeksponowany)[12]. Krytyka filmu jednak była bardziej przychylna reżyserowi w porównaniu do ataków na jego wcześniejsze produkcje. Stanisław Wyszomirski w Expressie Wieczornym określił go jako „najbardziej kontrowersyjnego reżysera w Polsce”. Część krytyków dostrzegała jego intencje ukazania bylejakości i absurdów. W ciągu roku od premiery film obejrzało 970 655 widzów[13].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Maciej Replewicz: Stanisław Bareja. Król krzywego zwierciadła. Poznań: Zysk i S-ka, 2009. ISBN 978-83-7506-387-5.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]