Bruno Knežević

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bruno Knežević
Data i miejsce urodzenia 12 marca 1915
Knin, Austro-Węgry
Data i miejsce śmierci 26 kwietnia 1982
Zagrzeb, Jugosławia
Pozycja obrońca
Kariera klubowa
Lata Klub
1927–1934
1934–1941
1941–1945
1945–1946
Bokelj
OFK Beograd
HAŠK
Dinamo
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja M (G)
1938  Jugosławia 1 (0)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
1949
1949–1951
1956
Dinamo
NK Zagreb
 Chorwacja

Bruno Knežević (ur. 12 marca 1915 w Kninie, zm. 26 kwietnia 1982 w Zagrzebiu) – chorwacki piłkarz i trener piłkarski. Jeden z najlepszych w historii środkowych obrońców grających w reprezentacji Jugosławii.

W roku 1938 otrzymał od jugosłowiańskiej federacji nagrodę fair play. Karierę zaczynał w lokalnym klubie SK Bokelj Kotor, skąd z czasem przeniósł się do Belgradu, aby ubrać niebieski dres BSK Belgrad, gdzie grał w latach 1934–1941. W klubie tym gra Kneževicia uważana była za najlepszą w jego karierze. Wraz z drużyną zdobył mistrzostwo Jugosławii w roku 1935 i 1939. Następnym klubem w karierze Kneževicia był zespół HAŠK Zagrzeb (1941–1945), a karierę zakończył w roku 1946 w zespole Dinamo Zagrzeb, gdzie zagrał tylko w czterech oficjalnych spotkaniach.

Swój jedyny występ w reprezentacji Jugosławii zaliczył 3 kwietnia 1938 w meczu przeciwko Polsce w Belgradzie, wygranym 1:0. Był to mecz kwalifikacji do MŚ 1938 we Francji, na które Jugosłowianie nie zakwalifikowali się dzięki odniesionej dwa tygodnie wcześniej w Warszawie porażce 0:4.

Był członkiem pierwszego składu nowo powstałej drużyny NK Dinamo 1945. Po zakończeniu w roku 1946 kariery do roku 1948 był trenerem Dinama. Później był jednym z członków kolegium trenerskiego w Jugosłowiańskim Związku Piłki Nożnej oraz jego prezydentem w latach 1968–1971.