Bruno Le Maire

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bruno Le Maire
Réunion publique Bruno Le Maire Strasbourg 21 novembre 2014 01 (cropped).jpg
Data i miejsce urodzenia 15 kwietnia 1969
Neuilly-sur-Seine
Minister rolnictwa Francji
Okres od 23 czerwca 2009
do 15 maja 2012
Przynależność polityczna UMP
Poprzednik Michel Barnier
Następca Stéphane Le Foll
Minister gospodarki i finansów Francji[1]
Okres od 17 maja 2017
Przynależność polityczna En Marche!
Poprzednik Michel Sapin

Bruno Le Maire (ur. 15 kwietnia 1969 w Neuilly-sur-Seine) – francuski polityk i samorządowiec, parlamentarzysta, w latach 2009–2012 minister rolnictwa, od 2017 minister gospodarki i finansów.

Życiorys[edytuj]

Absolwent francuskich uczelni: École normale supérieure, Instytutu Nauk Politycznych w Paryżu i École nationale d'administration. Pracę zawodową rozpoczął w administracji rządowej, początkowo w Ministerstwie Spraw Zagranicznych. Później blisko współpracował z Dominique'em de Villepinem, gdy ten pełnił funkcję sekretarza generalnego prezydenta Jacques'a Chiraca, ministra i premiera. W 2005 Bruno Le Maire został dyrektorem gabinetu francuskiego premiera.

W wyborach parlamentarnych w 2007 uzyskał mandat deputowanego do Zgromadzenia Narodowego XIII kadencji z ramienia Unii na rzecz Ruchu Ludowego z departamentu Eure. Kandydował z okręgu, z którego dotąd przez kilka kadencji posłował Jean-Louis Debré.

W 2008 został radnym miejskim w Évreux. W grudniu tego samego roku powołano go w skład drugiego rządu François Fillona na stanowisko sekretarza stanu ds. stosunków europejskich w Ministerstwie Spraw Zagranicznych (zastąpił Jean-Pierre'a Jouyeta). 23 czerwca 2009 został ministrem gospodarki żywnościowej, rolnictwa i rybołówstwa, zastępując Michela Barniera[2]. 14 listopada 2010 został ministrem rolnictwa, żywności, rybołówstwa, wsi i planowania regionalnego w kolejnym gabinecie tego samego premiera[3]. Urząd ten sprawował do 15 maja 2012. W wyborach parlamentarnych w tym samym roku uzyskał poselską reelekcję[4]. W 2014 Bruno Le Maire ubiegał się o przywództwo w UMP, przegrywając jednak z Nicolasem Sarkozym[5].

W 2016 wystartował w prawyborach prezydenckich prawicy i centrum przed wyborami prezydenckimi zaplanowanymi na 2017. W głosowaniu z 20 listopada 2016 uzyskał 2,4% głosów[6]. W drugiej turze prawyborów poparł kandydaturę François Fillona.

17 maja 2017 objął urząd ministra gospodarki w nowo powołanym gabinecie Édouarda Philippe’a[7]. W tym samym dniu został wykluczony z partii Republikanie[8].

Dołączył następnie do En Marche! prezydenta Emmanuela Macrona. Z ramienia tego ugrupowania w wyborach parlamentarnych w 2017 ponownie został wybrany do niższej izby francuskiego parlamentu[9]. 21 czerwca 2017 powołany na ministra gospodarki i finansów w drugim rządzie dotychczasowego premiera[10].

Przypisy

  1. Do 21 czerwca 2017 jako minister gospodarki.
  2. Décret du 23 juin 2009 relatif à la composition du Gouvernement (fr.). legifrance.gouv.fr, 24 czerwca 2009. [dostęp 28 lipca 2010].
  3. Communiqué de la Présidence de la République (fr.). elysee.fr, 14 listopada 2010. [dostęp 14 listopada 2010].
  4. Résultats des élections législatives 2012 (fr.). lexpress.fr, 17 czerwca 2012. [dostęp 18 czerwca 2012].
  5. Nicolas Sarkozy wins French opposition UMP party vote (ang.). bbc.com, 29 listopada 2014. [dostęp 30 listopada 2014].
  6. Primaire à droite: les résultats définitifs du premier tour enfin connus (fr.). lci.fr, 23 listopada 2016. [dostęp 21 stycznia 2017].
  7. Gouvernement Édouard Philippe: qui sont les ministres de Macron (fr.). lefigaro.fr, 17 maja 2017. [dostęp 17 maja 2017].
  8. Accoyer: les membres des Républicains nommés au gouvernement ne font plus partie de LR (fr.). bfmtv.com, 17 maja 2017. [dostęp 17 maja 2017].
  9. Elections législatives 2017: Résultats 2d tour (fr.). interieur.gouv.fr. [dostęp 18 czerwca 2017].
  10. Remaniement: Nicole Belloubet garde des Sceaux, Florence Parly ministre des Armées (fr.). lefigaro.fr, 21 czerwca 2017. [dostęp 21 czerwca 2017].

Bibliografia[edytuj]