Bruno Streckenbach

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bruno Streckenbach (w środku), 1939

Bruno H. Streckenbach (ur. 7 lutego 1902, Hamburg – zm. 28 października 1977, tamże) – niemiecki oficer SS, SS-Brigadeführer, w końcu wojny SS-Gruppenführer i generał Waffen-SS.

Był m.in. szefem gestapo w Hamburgu. W czasie działań wojennych w 1939 dowodził Grupą Operacyjną "Wiedeń" przy 14. Armii (dowodzonej przez gen. Wilhelma Lista), przemianowaną 4 września 1939 na I Grupę Operacyjną (Einsatzgruppe I). Prowadził akcje pacyfikacyjne w okolicach Cieszyna i Krakowa i był odpowiedzialny za wymordowanie tysięcy obywateli polskich we wrześniu i październiku 1939 roku[1]. Od października do listopada 1939 pełnił obowiązki dowódcy policji bezpieczeństwa Sipo i SD na obszarze Naczelnego Dowódcy na Wschodzie i w Okręgu Wojskowym "Łódź" i rezydował w Łodzi. Od początku listopada 1939 przebywał w Krakowie, gdzie wkrótce objął funkcję dowódcy policji i służby bezpieczeństwa w Generalnym Gubernatorstwie. Według zeznań części świadków ponosi odpowiedzialność za aresztowanie i deportację profesorów Uniwersytetu Jagiellońskiego (Sonderaktion Krakau) oraz kierował Akcją AB. Jesienią 1940 doprowadził do utworzenia gett w GG. W styczniu 1941 roku odwołany z GG.

W kolejnych latach kierował wydziałem I (organizacyjno-personalnym) RSHA (Reichssicherheitshauptamt, Głównego Urzędu Bezpieczeństwa Rzeszy), kierowanego przez Reinharda Heydricha. Po śmierci Heydricha czasowo kierował RSHA od 4 czerwca do 22 grudnia 1942. Później był m.in. dowódcą 8. Dywizji Kawalerii SS "Florian Geyer".

W maju 1945 w Kurlandii dostał się do niewoli sowieckiej, a osądzony w roku 1952, kiedy to został skazany na 25 lat ciężkich robót. W 1955 amnestionowany i przekazany do RFN.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. "Okupacja i ruch oporu w Dzienniku Hansa Franka 1943-1945" T.II, KIW, Warszawa 1972

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • "Okupacja i ruch oporu w Dzienniku Hansa Franka 1943-1945" T.II, KIW, Warszawa 1972